Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 186/13 Generato dall'IA

Supreme Court quashes summary conviction for excessive fine exceeding statutory daily fine limits.

Numero d'incarto II KK 186/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the lower court's summary conviction judgment against the defendant, who was sentenced to a fine of 180 daily units. The prosecution argued that the summary procedure was invalid because the defendant had previously been deprived of liberty, but the Court ruled that the primary error was the excessive fine amount. The decision was based on the violation of the statutory cap for fines in summary proceedings, which mandates remanding the case for a proper trial.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 501 pkt 1 k.p.k.; Art. 502 § 1 k.p.k.: The summary procedure is invalid for defendants previously deprived of liberty, and fines exceeding the statutory limit of 100 daily units constitute a material procedural violation requiring case remand.

Parole chiave

Generato dall'IA
summary procedure excessive fine procedural violation deprivation of liberty case remand

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 501 pkt 1 k.p.k.
naruszenia art. 501 pkt 1 k.p.k. W tym zakresie wskazać jednak należy, iż zgodnie z powołanym art.
Art. 502 § 1 k.p.k.
dopuścił się rażącego i mającego istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenia art. 502 § 1 k.p.k. Zgodnie bowiem z treścią tego przepisu w postępowaniu nakazowym można 3 orzec między innymi karę grzywny w wysokości do 100 stawek dziennych.
Art. 535 § 5 k.p.k.
Kasacja Prokuratora Generalnego jest oczywiście zasadna w rozumieniu art. 535 § 5 k.p.k. i podlega uwzględnieniu.
Art. 42 § 2 k.k.
i za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 180 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 zł; na podstawie art. 42 § 2 k.k. orzekł wobec 2 oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat; na podstawie art.
Art. 49 § 2 k.k.
orzekł wobec 2 oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat; na podstawie art. 49 § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 200 zł; na podstawie art.
Art. 50 k.k.
orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 200 zł; na podstawie art. 50 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci podania wyroku do publicznej wiadomości; na podstawie art.
Art. 63 § 1 k.k.
orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci podania wyroku do publicznej wiadomości; na podstawie art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonemu na poczet kary grzywny okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w okresie od 31 maja 2012 roku do 1 czerwca 2012 roku; na podstawie art.
Art. 63 § 2 k.k.
orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci podania wyroku do publicznej wiadomości; na podstawie art. 63 § 1 k.k.
art. 42 § 2 k.k
i za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 180 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 zł; na podstawie art. 42 § 2 k.k.
art. 49 § 2 k.k
orzekł wobec 2 oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat; na podstawie art. 49 § 2 k.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II KK 332/11
(wyrok SN z dnia 11 stycznia 2012 r., II KK 332/11, Lex nr 1108473).
IV KK 142/07
Ma on zastosowanie również do osoby, która w tym czasie nie jest pozbawiona wolności, lecz była jej pozbawiona wcześniej, w toku prowadzonego w sprawie postępowania (wyrok SN z dnia 12 lipca 2007 r., IV KK 142/07, Lex nr 296712; postanowienie SN z dnia 20 lipca 2005 r., I KZP 19/05, OSNKW 2005, z.
I KZP 19/05
Supreme Court rules detention excludes investigative hearing under Art. 325c(1) of Criminal Procedure Code.
IV KK 294/10
75; wyrok SN z dnia 13 grudnia 2010 r., IV KK 294/10, Lex nr 683113).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KK 186/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 sierpnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski (przewodniczący) SSN Kazimierz Klugiewicz (sprawozdawca) SSN Andrzej Stępka Protokolant Ewa Oziębła w sprawie P. W. skazanego z art. 178a § 1 kk po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 22 sierpnia 2013 r., w trybie art. 535 § 5 kpk kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego - na korzyść skazanego, od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w S. z dnia 20 lipca 2012 r., uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w S. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem nakazowym z dnia 20 lipca 2012 roku, Sąd Rejonowy w S. uznał P. W. za winnego popełnienia czynu z art. 178a § 1 k.k. i za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 180 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 zł; na podstawie art. 42 § 2 k.k. orzekł wobec 2 oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat; na podstawie art. 49 § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 200 zł; na podstawie art. 50 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci podania wyroku do publicznej wiadomości; na podstawie art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonemu na poczet kary grzywny okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w okresie od 31 maja 2012 roku do 1 czerwca 2012 roku; na podstawie art. 63 § 2 k.k. zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 19 czerwca 2012 roku; zwolnił oskarżonego od opłaty, natomiast obciążył go pozostałymi kosztami sądowymi w sprawie.

Wyrok powyższy nie został zaskarżony sprzeciwem przez żadną ze stron postępowania i stał się prawomocny w dniu 1 sierpnia 2012 roku. Kasację od powyższego wyroku, na korzyść P. W., wniósł Prokurator Generalny. Podniósł w niej dwa zarzuty rażącego i mającego istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenia prawa procesowego tj.: - art. 501 pkt 1 k.p.k., polegającego na wydaniu na posiedzeniu wyroku nakazowego w stosunku do oskarżonego, który był w tej sprawie pozbawiony wolności, co obligowało sąd do rozpoznania sprawy na zasadach ogólnych na rozprawie; - art. 502 § 1 k.p.k., polegającego na wymierzeniu oskarżonemu wyrokiem nakazowym kary grzywny w wysokości 180 stawek dziennych po 10 zł każda stawka, a zatem powyżej górnej granicy zakreślonej tym przepisem.

Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w S.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja Prokuratora Generalnego jest oczywiście zasadna w rozumieniu art. 535 § 5 k.p.k. i podlega uwzględnieniu. Procedując w przedmiotowej sprawie i wymierzając skazanemu karę grzywny w wymiarze 180 stawek dziennych Sąd Rejonowy w S. dopuścił się rażącego i mającego istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenia art. 502 § 1 k.p.k. Zgodnie bowiem z treścią tego przepisu w postępowaniu nakazowym można 3 orzec między innymi karę grzywny w wysokości do 100 stawek dziennych. Niezastosowanie się do tej granicy zakreślonej w ustawie procesowej dla tego szczególnego postępowania, jakim jest tryb nakazowy i skazanie oskarżonego na karę grzywny, której rozmiar opiewa na liczbę stawek wyższą niż wskazana w art. 502 § 1 k.p.k., stanowi rażące naruszenie powołanego art. 502 § 1 k.p.k. (wyrok SN z dnia 11 stycznia 2012 r., II KK 332/11, Lex nr 1108473).

Stwierdzenie tego uchybienia musi skutkować uchyleniem orzeczenia Sądu Rejonowego i przekazaniem sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania, a także właściwie zwalnia od konieczności odnoszenia się do kolejnego zarzutu kasacji Prokuratora Generalnego tj. naruszenia art. 501 pkt 1 k.p.k. W tym zakresie wskazać jednak należy, iż zgodnie z powołanym art. 501 pkt 1 k.p.k. wydanie wyroku nakazowego nie jest dopuszczalne w stosunku do osoby pozbawionej wolności w tej lub innej sprawie. Z utrwalonej linii orzeczniczej Sądu Najwyższego wynika, że nie ma znaczenia – dla określenia zakresu owego ustanowionego w art. 501 pkt 1 k.p.k. zakazu – podstawa prawna danego pozbawienia wolności, a istotny i wystarczający dla zastosowania tej normy jest sam fakt, że dana osoba jest (była) pozbawiona wolności w tej lub innej sprawie.

Określony w art. 501 pkt 1 k.p.k. zakaz wydania wyroku nakazowego nie ogranicza się do osoby pozbawionej wolności (w tej lub innej sprawie) w czasie wyrokowania. Ma on zastosowanie również do osoby, która w tym czasie nie jest pozbawiona wolności, lecz była jej pozbawiona wcześniej, w toku prowadzonego w sprawie postępowania (wyrok SN z dnia 12 lipca 2007 r., IV KK 142/07, Lex nr 296712; postanowienie SN z dnia 20 lipca 2005 r., I KZP 19/05, OSNKW 2005, z. 9, poz. 75; wyrok SN z dnia 13 grudnia 2010 r., IV KK 294/10, Lex nr 683113). Niemniej jednak, dla ścisłości należy podkreślić, że w piśmiennictwie wyrażane są w tym względzie poglądy przeciwne, które odnoszą pozbawienie wolności, o którym mowa w art. 501 pkt 1 k.p.k., do pozbawienia wolności w chwili wyrokowania w postępowaniu nakazowym.

Ustanie pozbawienia wolności zanim jeszcze została wyznaczona rozprawa główna, zgodnie z tym stanowiskiem, otwiera możliwość skierowania sprawy na posiedzenie i wydania wyroku nakazowego (zob. J. Grajewski, S. Steinborn, Komentarz do art. 501 Kodeksu postępowania karnego, teza 3, Lex/el. 2013; P. Hofmański, S. Zabłocki, Wydanie 4 wyroku nakazowego (art. 500 k.p.k.), w: Elementy metodyki pracy sędziego w sprawach karnych, Zakamycze 2006, teza 4; D. Drajewicz, Glosa do wyroku SN z dnia 13 grudnia 2010 r., IV KK 294/10, LEX/el. 2011). O konieczności uwzględnienia skargi kasacyjnej i przekazania sprawy Sądowi Rejonowemu w S. do ponownego rozpoznania przesądziło jednak przede wszystkim rażące naruszenie art. 502 § 1 k.p.k. poprzez niezastosowanie się do ograniczenia wskazanego w tym przepisie co do wysokości grzywny w postępowaniu nakazowym.

Z powyższych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej wyroku.