Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II PZ 18/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed appeal for non-payment of fees based on partial judgment value calculation rules.

Numero d'incarto II PZ 18/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's protest against the District Court's decision rejecting the appeal due to insufficient court fees. The appellant argued that the dispute value should be the total claimed damages rather than the specific amount for the partial judgment on employment existence. The court ruled that for partial judgments, only the value of the specific claim being appealed applies, necessitating a fee calculation based on twelve times the monthly wage.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 231 k.p.c.; Art. 368 § 2 k.p.c.: For a partial judgment, the value of the appeal is determined solely by the specific claim addressed in that judgment, not the total dispute value.

Parole chiave

Generato dall'IA
partial judgment court fees appeal value labor dispute non-payment procedural law dispute value

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 231 k.p.c.
Zażalenie na to postanowienie wywiodła pełnomocnik powoda, zarzucając naruszenie art. 231 k.p.c. przez jego niewłaściwe zastosowanie oraz art.
Art. 19 k.p.c.
przez jego niewłaściwe zastosowanie oraz art. 19 k.p.c. przez jego niezastosowanie.
Art. 368 § 2 k.p.c.
W konsekwencji wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie, na zasadzie art. 368 § 2 k.p.c. powinna była być ustalona w wysokości dwunastokrotności miesięcznego wynagrodzenia powoda.
Art. 25 § 1 k.p.c.
Jak ustalił Sąd Okręgowy, działając na podstawie art. 25 § 1 k.p.c. w zw.
Art. 373 k.p.c.
Termin upłynął bezskutecznie, wobec czego apelacja została odrzucona na podstawie art. 373 k.p.c. Zażalenie na to postanowienie wywiodła pełnomocnik powoda, zarzucając naruszenie art.
art. 373 k.p.c
Termin upłynął bezskutecznie, wobec czego apelacja została odrzucona na podstawie art. 373 k.p.c.
art. 231 k.p.c
Zażalenie na to postanowienie wywiodła pełnomocnik powoda, zarzucając naruszenie art. 231 k.p.c.
art. 19 k.p.c
przez jego niewłaściwe zastosowanie oraz art. 19 k.p.c.
art. 368 § 2 k.p.c
W konsekwencji wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie, na zasadzie art. 368 § 2 k.p.c.
art. 25 § 1 k.p.c
Jak ustalił Sąd Okręgowy, działając na podstawie art. 25 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
I PKN 142/98
I PKN 142/98 wartością przedmiotu zaskarżenia w kasacji dotyczącej wyroku częściowego jest wartość części żądania objętego tym wyrokiem.
III ZP 28/01
Civil court ruled that monetary claim value is the claimed amount, not one year's salary under labor law.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II PZ 18/13 POSTANOWIENIE Dnia 16 lipca 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Hajn (przewodniczący) SSN Bogusław Cudowski SSN Małgorzata Gersdorf (sprawozdawca) w sprawie z powództwa M. D. przeciwko C. Finanse Sp. z o.o. o ustalenie istnienia stosunku pracy, wynagrodzenie, odszkodowanie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 16 lipca 2013 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w W. z dnia 5 grudnia 2012 r., oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2012 r., Sąd Okręgowy odrzucił apelację powoda M. D. przeciwko C. Finanse Sp. z o.o. od wyroku częściowego Sądu Rejonowego z dnia 21 czerwca 2012 r. Wyrokiem tym sąd rozstrzygnął jedynie sprawę roszczenia o ustalenie istnienia stosunku pracy. Powód wniósł apelacje od tego wyroku oznaczając wartość przedmiotu sporu na kwotę 67.086 zł i uiszczając opłatę w wysokości 3.335 zł. W piśmie procesowym z dnia 6 września 2011 r. strona powodowa określiła wartość przedmiotu sporu jako roczną sumę wynagrodzenia za pracę na kwotę 259.017,72 zł. 2 Na posiedzeniu jawnym w dniu 18 października 2012 r.

Sąd Okręgowy wezwał pełnomocnika do uiszczenia brakującej opłaty od apelacji w kwocie 9.596 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia apelacji. Termin upłynął bezskutecznie, wobec czego apelacja została odrzucona na podstawie art. 373 k.p.c. Zażalenie na to postanowienie wywiodła pełnomocnik powoda, zarzucając naruszenie art. 231 k.p.c. przez jego niewłaściwe zastosowanie oraz art. 19 k.p.c. przez jego niezastosowanie. W uzasadnieniu wskazano, że powód dochodzi od pozwanego szeregu roszczeń majątkowych. Powołując się na uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 6 grudnia 2001 r., sygn.

III ZP 28/01, wskazano w uzasadnieniu zażalenia, że w sprawach, w których powód dochodzi od pracodawcy roszczeń związanych z naruszeniem określonych przepisów, wartość przedmiotu sporu stanowi podana kwota a nie suma wynagrodzenia określona na podstawie art. 231 k.p.c. Wyrażono także pogląd, że w razie kumulacji roszczeń roszczenie o świadczenie ma pierwszeństwo przed roszczeniem o ustalenie i w razie takiego zbiegu decyduje art. 19 k.p.c. a nie art. 231 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie wymagało oddalenia jako niezasadne. Opiera się ono na całkowicie błędnych założeniach, odnosząc się do całokształtu roszczeń kierowanych przez powoda w niniejszym postępowaniu przeciwko pozwanemu. Zabieg taki nie ma uzasadnienia Ocenie podlega bowiem apelacja strony powodowej wywiedziona od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 21 czerwca 2012 r. Wyrok ten ma charakter wyroku częściowego i odnosi się jedynie do roszczenia powoda o ustalenie istnienia stosunku pracy. Nie mają tu zatem zastosowania regulacje odnoszące się do przedmiotowej kumulacji roszczeń.

Jak wskazał Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 15 maja 1998 r., sygn. I PKN 142/98 wartością przedmiotu zaskarżenia w kasacji dotyczącej wyroku częściowego jest wartość części żądania objętego tym wyrokiem. Sąd Najwyższy w niniejszym składzie w pełni aprobuje to stanowisko. Oznacza to, że ocenie podlega niniejszym roszczenie o ustalenie istnienia stosunku pracy. W tym przypadku, w sposób oczywisty, znajduje zastosowanie 3 art. 231 k.p.c. W konsekwencji wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie, na zasadzie art. 368 § 2 k.p.c. powinna była być ustalona w wysokości dwunastokrotności miesięcznego wynagrodzenia powoda.

Jak ustalił Sąd Okręgowy, działając na podstawie art. 25 § 1 k.p.c. w zw. z art. 368 § 2 k.p.c., wartość ta wynosiła 259.017,72 zł. Apelacja podlegała opłacie stosunkowej od tej wartości, której to strona powodowa nie uiściła. Postanowienie o odrzuceniu apelacji jako nie opłaconej należycie odpowiada prawu. Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.