Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 257/12 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed probation period establishment due to violation of minimum two-year statutory requirement.

Numero d'incarto II KK 257/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Data della decisione
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court partially allowed the General Prosecutor's cassation against the appellate court's decision granting early conditional release. The prosecutor argued the probation period was set below the mandatory minimum of two years required by law. The court ruled that the appellate court violated Article 80 of the Criminal Code by establishing a period ending before the two-year minimum elapsed from the release date.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 80 § 1 k.k.; The probation period established upon conditional early release cannot be shorter than two years, regardless of the remaining sentence duration.

Parole chiave

Generato dall'IA
conditional release probation period Criminal Code minimum term cassation procedure appellate court statutory violation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 80 § 1 k.k.
Jednocześnie, na podstawie art. 80 § 1 k.k., Sąd Apelacyjny ustanowił warunkowo zwolnionemu okres próby do dnia 7 stycznia 2014 r.
Art. 159 k.k.w.
(pkt II postanowienia), a na podstawie art. 159 k.k.w. i art.
Art. 72 § 1 pkt 4 k.k.
i art. 72 § 1 pkt 4 k.k. oddał go w okresie próby pod dozór kuratora i nałożył na niego obowiązek wykonywania pracy zarobkowej (pkt III postanowienia).
art. 80 § 1 k.k
Jednocześnie, na podstawie art. 80 § 1 k.k., Sąd Apelacyjny ustanowił warunkowo zwolnionemu okres próby do dnia 7 stycznia 2014 r.
art. 159 k.k
(pkt II postanowienia), a na podstawie art. 159 k.k.w.
art. 72 § 1 pkt 4 k.k
i art. 72 § 1 pkt 4 k.k.
art. 163 § 2 k.k
oraz w art. 163 § 2 k.k.w.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II KK 95/09
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 lipca 2009 r., II KK 95/09, LEX nr 519665).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KK 257/12 POSTANOWIENIE Dnia 24 kwietnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Jerzy Grubba SSN Eugeniusz Wildowicz Protokolant Anna Janczak przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Małgorzaty Wilkosz-Śliwy, w sprawie W. S. skazanego z art. 178a § 2 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2013 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego - na niekorzyść skazanego, od postanowienia Sądu Apelacyjnego […] z dnia 16 sierpnia 2012r., zmieniającego postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 10 lipca 2012 r., w przedmiocie warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kar pozbawienia wolności p o s t a n o w i ł: uchylić zaskarżone postanowienie w części dotyczącej ustanowienia wobec skazanego okresu próby (pkt II postanowienia) i w tym zakresie przekazać sprawę Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania. 2

UZASADNIENIE

Zaskarżonym kasacją Prokuratora Generalnego postanowieniem Sąd Apelacyjny warunkowo przedterminowo zwolnił skazanego W. S. z odbycia reszty kar pozbawienia wolności, których koniec przypadał na dzień 7 stycznia 2013 r. (pkt I postanowienia). Jednocześnie, na podstawie art. 80 § 1 k.k., Sąd Apelacyjny ustanowił warunkowo zwolnionemu okres próby do dnia 7 stycznia 2014 r. (pkt II postanowienia), a na podstawie art. 159 k.k.w. i art. 72 § 1 pkt 4 k.k. oddał go w okresie próby pod dozór kuratora i nałożył na niego obowiązek wykonywania pracy zarobkowej (pkt III postanowienia).

Prokurator Generalny zaskarżył powyższe postanowienie w części dotyczącej ustanowienia w punkcie II warunkowo zwolnionemu okresy próby, na niekorzyść skazanego i powołując się na zarzut rażącego i mającego istotny wpływ na treść postanowienia naruszenia prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 80 § 1 k.k., poprzez ustanowienie warunkowo zwolnionemu okresu próby do dnia 7 stycznia 2014 r., a więc poniżej minimalnego ustawowego okresu próby, wynoszącego 2 lata, w sytuacji gdy koniec tego okresu, biegnącego od daty wydania postanowienia przez Sąd Apelacyjny przypada dopiero na dzień 16 sierpnia 2014 r., wniósł w konkluzji o uchylenie tegoż postanowienia w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu.

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje. Kasacja Prokuratora Generalnego jest zasadna i zawarty w niej postulat uchylenia w zaskarżonej części postanowienia Sądu Apelacyjnego oraz przekazania sprawy w tym zakresie temuż Sądowi do ponownego rozpoznania, zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 80 § 1 k.k. stanowi bowiem wprost, że w razie warunkowego zwolnienia czas pozostały do odbycia kary stanowi okres próby, który jednak nie może być krótszy niż 2 lata ani dłuższy niż 5 lat. Okres dwuletni jest więc okresem minimalnym w tym sensie, że nawet gdy koniec kary przypada wcześniej – jak w realiach przedmiotowej sprawy – to zakończenie okresu próby nie może nastąpić wcześniej niż dwa lata od warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pobawienia 3 wolności (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 lipca 2009 r., II KK 95/09, LEX nr 519665).

Innymi słowy, jeżeli czas pozostały do odbycia kary jest krótszy niż dwa lata, to okres próby wynosi 2 lata, natomiast jeżeli czas ten jest dłuższy niż 5 lat – okres próby wynosi 5 lat (oczywiście pomijając w tym miejscu sytuacje o jakich mowa w art. 80 § 2 i 3 k.k. oraz w art. 163 § 2 k.k.w.). Ustanawiając więc wobec skazanego W. S. okres próby do dnia 7 stycznia 2014 r. Sąd Apelacyjny w sposób rażący naruszył normę zawartą w art. 80 § 1 k.k., a uchybienie to miało niewątpliwie istotny wpływ na treść jego orzeczenia.

Mając zatem powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w dyspozytywnej części postanowienia.