Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II CZ 163/12 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on procedural delay, ruling negligence by counsel and substitutes precludes lack of fault.

Numero d'incarto II CZ 163/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellants' appeal against the appellate court's refusal to extend the deadline for requesting a judgment's reasoning. The appellants argued they were not at fault due to illness affecting their substitute counsel, but the court found that even minor negligence by the party or their representatives excludes a finding of lack of fault. Consequently, the court upheld the lower court's decision, emphasizing that professional counsel must organize their work to prevent such delays regardless of illness.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 168 k.p.c.; Art. 380 k.p.c.: The party bears the consequences of delays caused by their counsel and substitutes; illness does not automatically exempt professional counsel from the duty of due care, and subdivision of tasks does not justify missing deadlines if the cause affects only one party.

Parole chiave

Generato dall'IA
procedural delay extension of deadline counsel negligence substitute counsel lack of fault civil procedure code professional duty

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 168 k.p.c.
Oddalając wniosek powodów o przywrócenie terminu Sąd Apelacyjny wyjaśnił, że zgodnie z art. 168 k.p.c. przesłanką przywrócenia terminu procesowego jest brak winy strony w uchybieniu terminowi.
Art. 380 k.p.c.
Art. 398 § 1 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art.
Art. 394 § 3 k.p.c.
39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.
Art. 98 § 3 k.p.c.
postanowił jak w sentencji, o kosztach postępowania zażaleniowego 4 rozstrzygnął zgodnie z art. 98 § 3 w związku z art.
Art. 391 § 1 k.p.c.
98 § 3 w związku z art. 391 § 1, art.
§ 13 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
§ 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
2 pkt 2 i § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.
art. 168 k.p.c
Oddalając wniosek powodów o przywrócenie terminu Sąd Apelacyjny wyjaśnił, że zgodnie z art. 168 k.p.c.
art. 380 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 marca 2000 r., II CKN 554/00
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 marca 2000 r., II CKN 554/00 i postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 1 grudnia 2011 r., I CZ 130/11 oraz cytowane w nim orzecznictwo).
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 1 grudnia 2011 r., I CZ 130/11
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 marca 2000 r., II CKN 554/00 i postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 1 grudnia 2011 r., I CZ 130/11 oraz cytowane w nim orzecznictwo).
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 września 2011 r., IV CZ 52/11
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 września 2011 r., IV CZ 52/11).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II CZ 163/12 POSTANOWIENIE Dnia 14 lutego 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Anna Kozłowska (przewodniczący) SSN Hubert Wrzeszcz SSN Kazimierz Zawada (sprawozdawca) w sprawie z powództwa C. F. I. i J. B. A. przeciwko Przedsiębiorstwu „B.” Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w K. obecnie P. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 lutego 2013 r., zażalenia powodów na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 21 maja 2012 r., oddala zażalenie i zasądza od powodów na rzecz strony pozwanej kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie 2 Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2012 r. (czwartek) oddalił apelację powodów od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 27 września 2011 r. W dniu 8 maja 2012 r. pełnomocnik substytucyjna powodów B. P. złożyła w ich imieniu wraz z wnioskiem o uzasadnienie wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 26 kwietnia 2012 r. wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 26 kwietnia 2012 r., powołując się na to, że w dniu 4 maja 2012 r. (piątek, dzień roboczy, przypadający po dniu ustawowo wolnym od pracy) nie zdołała z przyczyn zdrowotnych dotrzeć do kancelarii, aby sporządzić wniosek o uzasadnienie wyroku.

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 21 maja 2012 r. w punkcie pierwszym oddalił wniosek powodów o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 26 kwietnia 2012 r., a w punkcie drugim odrzucił ich wniosek o uzasadnienie wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 26 kwietnia 2012 r. Oddalając wniosek powodów o przywrócenie terminu Sąd Apelacyjny wyjaśnił, że zgodnie z art. 168 k.p.c. przesłanką przywrócenia terminu procesowego jest brak winy strony w uchybieniu terminowi. Nawet lekkie, oceniane według kryteriów obiektywnych, niedbalstwo w tym zakresie samej strony lub jej pełnomocnika procesowego wyklucza przywrócenie terminu, w sprawie zaś nie może być mowy o braku tak rozumianej winy powodów w niezachowanie terminu.

Udzielenie substytucji pełnomocniczce, co do której tylko została udokumentowana choroba, nie uchyliło ani nie uszczupliło umocowania pełnomocnika głównego powodów M. K. Zaniedbania w zakresie organizacji pracy pełnomocnika głównego ani jego urlop i urlop jego pracowników nie pozwalają stronie powołać się skutecznie na brak winy w niezachowaniu terminu. Powodowie w zażaleniu na postanowienie Sądu Apelacyjnego o odrzuceniu ich wniosku o uzasadnienie wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 26 kwietnia 2012 r., odwołując się do art. 380 k.p.c., zarzucili wadliwość zaskarżonego postanowienia wynikłą z bezzasadności oddalenia ich wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 26 kwietnia 2012 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

3 Zgodnie ze stanowiskiem orzecznictwa, jeżeli strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, przy ustalaniu jej winy w niezachowaniu terminu należy mieć na względzie działania pełnomocnika. Z kolei pełnomocnika obciążają zaniedbania osób, którymi on się posługuje. W rezultacie strona ponosi konsekwencje zaniedbań w dotrzymaniu terminu popełnionych przez pełnomocnika oraz osoby, którymi on się posługuje. Innymi słowy, zaniedbania w dotrzymaniu terminu popełnione przez pełnomocnika oraz osoby, którymi on się posługuje, wykluczają uznanie braku winy strony w niezachowaniu terminu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 marca 2000 r., II CKN 554/00 i postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 1 grudnia 2011 r., I CZ 130/11 oraz cytowane w nim orzecznictwo).

Należy się zgodzić z tym, że w okolicznościach sprawy nie było - z przyczyn wyjaśnionych w uzasadnieniu postanowienia Sądu Apelacyjnego - podstaw do stwierdzenia braku winy strony powodowej w niezachowaniu terminu. Rozstrzygnięcie Sądu Apelacyjnego pozostaje w zgodzie z wykładnią art. 168 k.p.c. przyjętą w orzecznictwie Sądu Najwyższego. W orzecznictwie tym wyjaśniono, że choroba profesjonalnego pełnomocnika nie zwalnia sama przez się z obowiązku należytej staranności. Jest ona okolicznością, której ewentualność wystąpienia w zasadzie można i należy przewidzieć w prowadzonej działalności zawodowej, podejmując właściwe działania organizacyjne, zabezpieczające interesy klientów.

Jeżeli zatem profesjonalny pełnomocnik nie może osobiście złożyć wniosku o sporządzenie uzasadnienia - czynności bardzo prostej - powinien zadbać o wykonanie tej czynności przez inne osoby. Poza tym udzielenie substytucji – tak jak przyjął Sąd Apelacyjny - nie uchyla ani nie uszczupla umocowania pełnomocnika głównego (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 września 2011 r., IV CZ 52/11). W konsekwencji nie może usprawiedliwiać niezachowania terminu podnoszony w zażaleniu podział czynności procesowych przez pełnomocnika głównego i pełnomocnika substytucyjnego pomiędzy siebie, gdy przyczyna uniemożliwiająca dokonanie czynności procesowej w terminie dotyczyła tylko jednego z nich.

Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. postanowił jak w sentencji, o kosztach postępowania zażaleniowego 4 rozstrzygnął zgodnie z art. 98 § 3 w związku z art. 391 § 1, art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c. oraz § 13 ust. 2 pkt 2 i § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.). db