Legislator Giurisprudenza & Legislazione
V CNP 20/12 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses admissibility of legal conformity complaint due to failure to use cassation appeal.

Numero d'incarto V CNP 20/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the plaintiff's complaint for declaring a final judgment inconsistent with the law. The plaintiff argued that the lower court erred in reducing the awarded amount, but failed to demonstrate a special circumstance preventing them from filing a cassation appeal. The court ruled that since the plaintiff had the objective possibility to use the cassation remedy and did not do so, the complaint was inadmissible under the Civil Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4241 § 2 k.p.c.; Art. 4248 § 2 k.p.c.: A complaint for declaring a final judgment inconsistent with the law is inadmissible if the party failed to use available legal remedies due to circumstances attributable to them, as the existence of a special circumstance must be proven by the applicant.

Parole chiave

Generato dall'IA
admissibility of legal conformity complaint failure to use cassation appeal special circumstance requirement attributable circumstances Civil Procedure Code provisions

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4241 § 2 k.p.c.
Pojęcie wyjątkowego wypadku, o którym jest mowa w art. 4241 § 2 k.p.c. obejmuje szczególne sytuacje polegające na tym, że strona z przyczyn niezawinionych i usprawiedliwiających jej zaniechanie nie mogła skorzystać ze zwykłych środków prawnych.
Art. 4248 § 2 k.p.c.
Jeżeli strona miała obiektywną możliwość skorzystania z instancji odwoławczej i z tej możliwości nie skorzystała z przyczyn leżących po jej stronie, to skarga jest niedopuszczalna (art. 4248 § 2 k.p.c.).
Art. 21 ust. 1 ustawy o własności lokali
Kwestionowanym wyrokom zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego (art. 21 ust.
Art. 29 ust. 1 ustawy o własności lokali
Art. 30 ust. 1 ustawy o własności lokali
1 oraz art. 30 ust. 1 ustawy o własności lokali.
art. 4241 § 2 k.p.c
Pojęcie wyjątkowego wypadku, o którym jest mowa w art. 4241 § 2 k.p.c.
art. 4248 § 2 k.p.c
Jeżeli strona miała obiektywną możliwość skorzystania z instancji odwoławczej i z tej możliwości nie skorzystała z przyczyn leżących po jej stronie, to skarga jest niedopuszczalna (art. 4248 § 2 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V CNP 20/12 POSTANOWIENIE Dnia 14 grudnia 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Lech Walentynowicz w sprawie ze skargi B. T. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 14 grudnia 2010 r., oraz wyroku Sądu Rejonowego z dnia 28 kwietnia 2010 r. w sprawie z powództwa Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości P. […] w C. przeciwko B. T. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 grudnia 2012 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie 2 Wyrokiem z dnia 14 grudnia 2010 r. Sąd Okręgowy na skutek apelacji pozwanego B. T., zmienił wyrok Sądu Rejonowego z dnia 28 kwietnia 2010 r. m.in. w ten sposób, że zasądzoną w punkcie I kwotę 59.014,93 zł obniżył do kwoty 56.770,29 zł i orzekł o kosztach postępowania apelacyjnego. Pozwany B. T. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego oraz wyroku Sądu Rejonowego. Kwestionowanym wyrokom zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego (art. 21 ust. 1, art. 29 ust. 1 oraz art. 30 ust. 1 ustawy o własności lokali.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W sprawie była możliwość wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Okręgowego. Zgodnie z art. 4241 § 2 k.p.c., w sytuacji gdy strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych, dopuszczalność skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia uzależniona jest od łącznego spełnienia przesłanek: istnienia wyjątkowego wypadku oraz występowania kwalifikowanej niezgodności z prawem, wynikającej z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela.

Pojęcie wyjątkowego wypadku, o którym jest mowa w art. 4241 § 2 k.p.c. obejmuje szczególne sytuacje polegające na tym, że strona z przyczyn niezawinionych i usprawiedliwiających jej zaniechanie nie mogła skorzystać ze zwykłych środków prawnych. Obowiązek ich wykazania obciąża stronę, która chce skorzystać z możliwości wniesienia skargi na podstawie art. 4241 § 2 k.p.c. (postanowienie Sądu Najwyższego z 24 lipca 2007 r., IV CNP 80/07, niepubl.). We wniesionej skardze nie zostały wykazane okoliczności pozwalające uznać, że w sprawie zachodzi wyjątkowy wypadek w rozumieniu art. 4241 § 2 k.p.c. W sprawie zakończonej prawomocnie wyrokiem Sądu Okręgowego, powódka – Wspólnota Mieszkaniowa Nieruchomości P. […] w C. - domagała się kwoty stanowiącej nierozliczoną należność z tytułu zarządu sprawowanego przez 3 pozwanego.

Wbrew stanowisku skarżącego, istniała możliwość wniesienia skargi kasacyjnej od kwestionowanego wyroku. W istocie skarżący zastępuje skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia środek prawny, który przysługiwał mu od prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji. Jeżeli strona miała obiektywną możliwość skorzystania z instancji odwoławczej i z tej możliwości nie skorzystała z przyczyn leżących po jej stronie, to skarga jest niedopuszczalna (art. 4248 § 2 k.p.c.). Następuje to zarówno przy świadomej rezygnacji z wniesienia środka odwoławczego, jak i przy zawinionej przez stronę niemożności skorzystania z takiego środka (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2008 r.

V CNP 187/07; OSNC-ZD 2008/4/107). Należy także zwrócić uwagę, że niedopuszczalna jest skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia kwestionująca jednocześnie wyrok Sądu I instancji. Wobec powyższego na podstawie art. 4248 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy odrzucił skargę.