Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 89/12 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal rejection due to prisoner's failure to notify court of address change under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto III CZ 89/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's protest against the lower court's rejection of their appeal due to a missing signature. Although the appellant argued that incarceration should not be treated as a change of residence requiring court notice, the court found the lower court had already received information about the prisoner's location. The court ruled that the appellant failed to fulfill their statutory obligation to inform the land registry court of their new address while in prison, rendering the appeal defective.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 136 § 1 k.p.c.; Art. 626 § 12 k.p.c.: Temporary change of residence due to deprivation of liberty does not constitute a change of domicile under Art. 136 § 1 k.p.c., and the party is liable for the consequences of failing to notify the court of the new address.

Parole chiave

Generato dall'IA
deprivation of liberty change of residence Civil Procedure Code land registry entry service of process defective appeal prisoner notification

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 136 § 1 k.p.c.
zaskarżył zażaleniem powyższe postanowienie, zarzucając naruszenie art. 136 § 1 k.p.c., art.
Art. 136 § 2 k.p.c.
136 § 1 k.p.c., art. 136 § 2 k.p.c. w zw.
Art. 373 k.p.c.
W konsekwencji tego nie można uznać, że odrzucenie apelacji z powodu nieuzupełnienia jej braku naruszało art. 373 k.p.c. Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art.
Art. 626 § 12 k.p.c.
Pogląd ten jest aktualny także na gruncie art. 62612 k.p.c., który jako lex specialis w stosunku do art.
Art. 394 § 3 k.p.c.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 3941 § 3 w zw.
Art. 398 § 14 k.p.c.
W konsekwencji tego nie można uznać, że odrzucenie apelacji z powodu nieuzupełnienia jej braku naruszało art. 373 k.p.c. Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 3941 § 3 w zw. z art. 39814 k.p.c.).
art. 136 § 1 k.p.c
zaskarżył zażaleniem powyższe postanowienie, zarzucając naruszenie art. 136 § 1 k.p.c., art.
art. 136 § 2 k.p.c
136 § 1 k.p.c., art. 136 § 2 k.p.c.
art. 373 k.p.c
W konsekwencji tego nie można uznać, że odrzucenie apelacji z powodu nieuzupełnienia jej braku naruszało art. 373 k.p.c.
art. 62612 k.p.c
Pogląd ten jest aktualny także na gruncie art. 62612 k.p.c., który jako lex specialis w stosunku do art.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 89/12 POSTANOWIENIE Dnia 12 grudnia 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Katarzyna Tyczka-Rote (przewodniczący) SSN Iwona Koper (sprawozdawca) SSN Dariusz Zawistowski w sprawie z wniosku P. L. przy uczestnictwie A. L. o wpis do księgi wieczystej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 grudnia 2012 r., zażalenia uczestnika na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 22 czerwca 2012 r., oddala zażalenie; przyznaje adwokatowi M. K. od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł powiększoną o stawkę podatku od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej uczestnikowi w postępowaniu zażaleniowym.

Uzasadnienie 2 Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2012 r. Sąd Okręgowy odrzucił apelację uczestnika A. L. od wpisu do księgi wieczystej z powodu nieuzupełnienia braków apelacji przez jej podpisanie. A. L. zaskarżył zażaleniem powyższe postanowienie, zarzucając naruszenie art. 136 § 1 k.p.c., art. 136 § 2 k.p.c. w zw. z art. 373 k.p.c. poprzez ich zastosowanie w sytuacji, gdy osadzenie uczestnika w zakładzie karnym ma charakter przymusu i nie powinno być traktowane jako zmiana miejsca zamieszkania rodząca negatywne konsekwencje - skutku doręczenia, a fakt przebywania uczestnika w zakładzie karnym powinien być znany bądź ustalony przez Sąd z urzędu i nie powinien skutkować odrzuceniem apelacji.

W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazał, że z akt sprawy wynika, iż Sąd Okręgowy powziął wiadomość o przebywaniu uczestnika w Zakładzie Karnym w K. W związku z tym samo wezwanie do usunięcia braku apelacji bez załączonego dokumentu apelacji pozbawiło faktycznie A. L. możliwości uzupełnienia braku podpisu. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W sprawie z wniosku P. L. z dnia 12 marca 2012 r. z udziałem uczestnika A. L. Sąd Rejonowy dokonał na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 3 sierpnia 2010 r. o zniesieniu współwłasności wpisu prawa własności nieruchomości na rzecz wnioskodawcy. Zawiadomienie o wpisie zostało doręczone uczestnikowi postępowania A. L. w dniu 16 marca 2012 r. na adres B. ul Z.[..]. Uczestnik wniósł apelacje od wpisu w dniu 30 marca 2012 r. Na wezwanie Sądu uczestnik uzupełnił braki formalne apelacji przez doręczenie jej odpisu oraz złożył oświadczenie o stanie majątkowym.

Z noszącego datę 13 kwietnia 2012 r. pisma uczestnika i jego oświadczenia wynika, że zamieszkuje i przebywa pod tym adresem. Pod ten też adres zostało doręczone w dniu 20 kwietnia 2012 r. postanowienie oddalające wniosek uczestnika o ustanowienie pełnomocnika z urzędu i zwolnieniu od kosztów. W dniu 9 maja 2012 r Sąd Rejonowy przedstawił akta sprawy wraz z apelacją uczestnika Sądowi Okręgowemu, który w tym samym dniu wezwał 3 uczestnika do uzupełnienia braku apelacji przez jej podpisanie. Nieodebrane przez adresata i awizowane dwukrotnie w dniach 15 i 23 maja 2012 r. wezwanie, złożone zostało do akt ze skutkiem doręczenia.

Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2012 r. Sąd Okręgowy odrzucił apelację uczestnika. Postanowienie zostało doręczone uczestnikowi na adres zamieszkania, gdzie nie zostało podjęte i było awizowane w dniach 3 i 11 lipca 2012 r. Przewodniczący Wydziału zarządził uznanie postanowienia za doręczone, jednak następnie w dniu 26 lipca 2012 r. zarządził jego doręczenie uczestnikowi na adres Zakładu karnego w K. Doręczenia dokonano 31 lipca 2012 r. We wniosku o ustanowienie adwokata z urzędu do wniesienia zażalenia na postanowienia o odrzuceniu apelacji uczestnik podał, że od 26 kwietnia 2012 r. jest pozbawiony wolności i przebywa w Zakładzie Karnym w K.

W tym stanie rzeczy zażalenie jest nieuzasadnione. Oceny tej nie może podważyć niewątpliwie trafny wywód skarżącego odnośnie do wykładni art. 136 § 1 k.p.c. prowadzący do wniosku, że czasowa zmiana miejsca pobytu związana z pozbawieniem wolności nie jest zmianą miejsca zamieszkania strony w rozumieniu tego przepisu. Pogląd ten jest aktualny także na gruncie art. 62612 k.p.c., który jako lex specialis w stosunku do art. 136 k.p.c. wyłącza jego zastosowanie w postępowaniu wieczystoksięgowym w odniesieniu do osób określonych w art. 626 12 § 1 k.p.c. Zgodnie z tym przepisem osoba, na rzecz której wpisane jest prawo lub roszczenie w księdze wieczystej, jej przedstawiciel albo pełnomocnik do doręczeń mają obowiązek niezwłocznego zawiadomienia sądu prowadzącego księgę wieczystą o każdej zmianie adresu względnie wskazania adresu do doręczeń, a w razie zaniedbania tego obowiązku pismo sądowe pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia (art. 62612 § 3).

Skarżącemu, jako uczestnikowi postępowania nie można więc – jak zasadnie podnosi w zażaleniu - przypisać zaniedbania obowiązku zawiadomienia sądu wieczystoksięgowego o zmianie adresu, co może uzasadniać wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku apelacji. Jednocześnie jednak nie można uznać, że wezwanie do jego usunięcia bezpodstawnie zostało doręczone na znany Sądowi Okręgowemu adres zamieszkania uczestnika i było bezskuteczne skoro, jak wynika to z akt sprawy i co nie zostało w zażaleniu podważone, informację, że uczestnik przebywa w zakładzie karnym Sąd ten powziął dopiero po 4 doręczeniu mu postanowienia o odrzuceniu apelacji Postanowienie zostało wówczas doręczone skarżącemu na adres zakładu karnego i w terminie, który rozpoczął bieg od tego doręczenia zostało zaskarżone rozpoznawanym zażaleniem.

W konsekwencji tego nie można uznać, że odrzucenie apelacji z powodu nieuzupełnienia jej braku naruszało art. 373 k.p.c. Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 3941 § 3 w zw. z art. 39814 k.p.c.).