Court allows asylum appeal against Iran rejection due to unclear risk of persecution for apostates.
Paesi Bassi (NL)
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Administrative Tribunal of the Council of State declared the asylum applicant's appeal against the Minister's refusal of a residence permit valid. The applicant, an apostate facing potential persecution in Iran, argued that the risk of violence was not sufficiently established by the Minister. The court ruled that existing land information on Iran did not provide a clear picture of the situation for apostates, thereby overturning the lower court's dismissal and ordering the Minister to reconsider the application.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArticles 3:1, first and second paragraph, of the Immigration and Naturalisation Act; Articles 3:1, first and second paragraph, of the Immigration and Naturalisation Act; The court held that where land information regarding a country does not yield a clear image of the situation concerning a specific group, the Minister cannot rely on it to claim no well-founded fear of persecution without further investigation.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
BRS.25.001284 ECLI:NL:RVS:2026:3220 Datum uitspraak: 5 juni 2026 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: [appellant], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Zwolle, van 10 september 2025 in zaak nr. NL25.2826 in het geding tussen: appellant en de minister van Asiel en Migratie. Procesverloop Bij besluit van 14 januari 2025 heeft de minister een aanvraag van appellant om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.
Bij uitspraak van 10 september 2025 heeft de rechtbank het daartegen door appellant ingestelde beroep ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak heeft appellant, vertegenwoordigd door mr. D. de Vries, advocaat in Leeuwarden, hoger beroep ingesteld. Overwegingen 1. In de uitspraak van 12 maart 2026, ECLI:NL:RVS:2026:1326, heeft de Afdeling geoordeeld dat uit de landeninformatie over Iran geen eenduidig beeld volgt over de situatie van afvalligen en atheïsten. De minister kan zich daarom niet zonder nader onderzoek op het standpunt stellen dat zij geen gegronde vrees hebben voor vervolging.
De rechtbank heeft dit niet onderkend. Het betoog van appellant over het risico dat hij loopt door zijn toegedichte afvalligheid bij terugkeer naar Iran, slaagt. 1.1. De enige grief slaagt alleen al hierom.
2. Het hoger beroep is gegrond. De Afdeling vernietigt de uitspraak van de rechtbank. Het beroep is gegrond en de Afdeling vernietigt het besluit van 14 januari 2025. Omdat de minister opnieuw een besluit op de aanvraag moet nemen en daarbij rekening moet houden met feiten en omstandigheden zoals die op dat moment zijn, is het niet nodig wat appellant verder in beroep en hoger beroep heeft aangevoerd te bespreken. Het hogerberoepschrift roept geen vragen op over de uitleg of de geldigheid van een bepaling van Unierecht (arrest van het Hof van Justitie van 24 maart 2026, Remling, ECLI:EU:C:2026:243, punt 24).
De minister moet de proceskosten vergoeden. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. verklaart het hoger beroep gegrond; II. vernietigt de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Zwolle, van 10 september 2025 in zaak nr. NL25.2826; III. verklaart het beroep gegrond; IV. vernietigt het besluit van 14 januari 2025, V-[…] V. veroordeelt de minister van Asiel en Migratie tot vergoeding van bij appellant in verband met de behandeling van het beroep en het hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 2.802,00, geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand.
Aldus vastgesteld door mr. B. Meijer, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. J.W. Prins, griffier. w.g. Meijer lid van de enkelvoudige kamer w.g. Prins griffier Uitgesproken in het openbaar op 5 juni 2026 363-1088