Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2025:3772 ECLI:NL:RVS:2025:3772 Generato dall'IA

Court dismisses appeal against refusal of residence permit for Turkish national due to lack of novel legal questions.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2025:3772
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Council of State dismissed the appellant's appeal against the rejection of a residence permit for a Turkish national. The appellant argued for a specific interpretation of the self-employed work requirement, but the court found the appeal contained no questions requiring a new ruling for legal unity or development. Consequently, the lower court's decision was confirmed without further motivation.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Article 91, second paragraph, of the 2000 Act on Administrative Justice; An appeal is inadmissible if it does not raise questions necessary for the unity of the law, the development of the law, or general legal protection, particularly when the issue has already been addressed by the Council of State.

Parole chiave

Generato dall'IA
administrative appeal inadmissibility legal unity requirement residence permit refusal Turkish national status self-employed work permit

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 91, second paragraph, of the 2000 Act on Administrative Justice

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

202407133/1/V2. Datum uitspraak: 11 augustus 2025 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: [appellant], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Arnhem, van 1 november 2024 in zaak nr. NL24.20523 in het geding tussen: appellant en de minister van Asiel en Migratie. Procesverloop Bij besluit van 2 november 2023 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een aanvraag van appellant om hem een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.

Bij besluit van 22 april 2024 heeft de staatssecretaris het daartegen door appellant gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 1 november 2024 heeft de rechtbank het daartegen door appellant ingestelde beroep ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak heeft appellant, vertegenwoordigd door mr. I. Özkara, advocaat in Arnhem, hoger beroep ingesteld. Appellant heeft een nader stuk ingediend. Overwegingen 1. Het hoger beroep leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd.

De reden daarvoor is dat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000). 1.1. Het hoger beroep gaat onder meer over een rechtsvraag die eerder door de Afdeling is beantwoord (uitspraak van 9 juli 2025, ECLI:NL:RVS:2025:3171, over het opnieuw toepassen van het mvv-vereiste als zelfstandige grond voor afwijzing van een door een Turkse onderdaan ingediende aanvraag tot het verlenen van een verblijfsvergunning regulier voor het verrichten van arbeid als zelfstandige).

Het hoger beroep biedt geen reden hierover in dit geval anders te oordelen.

2. Het hoger beroep is ongegrond. De Afdeling bevestigt de uitspraak van de rechtbank. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. B. Meijer, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. N.S. Koelman, griffier. w.g. Meijer lid van de enkelvoudige kamer w.g. Koelman griffier Uitgesproken in het openbaar op 11 augustus 2025 1021