Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2025:251 ECLI:NL:RVS:2025:251 Generato dall'IA

Court allows asylum seeker's appeal, ruling voluntary return from West to Afghanistan poses no real risk of serious harm.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2025:251
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Council of State declared the Minister of Asylum and Migration's appeal admissible but ultimately dismissed the substantive claim regarding the asylum applicant. The court held that existing case law establishes that voluntary return from Western countries to Afghanistan does not inherently create a real risk of serious harm for Afghan nationals. Consequently, the lower court's order for the Minister to issue a new decision was revoked, and the applicant's appeal was declared admissible while the Minister's counter-appeal was rejected.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Articles 3:1, first and second paragraph, and 3:3, first paragraph, of the General Administrative Law; Vreemdelingenwet 2000, Article 1, first paragraph, letter a, and Article 3, first paragraph: The court rules that voluntary return from Western countries to Afghanistan does not constitute a real risk of serious harm for Afghan nationals, thereby allowing the asylum claim to proceed without further specific risk assessment.

Parole chiave

Generato dall'IA
asylum claim Afghanistan return real risk serious harm Western countries voluntary return General Administrative Law Vreemdelingenwet 2000

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Articles 3:1, first and second paragraph, and 3:3, first paragraph, of the General Administrative Law
Vreemdelingenwet 2000, Article 1, first paragraph, letter a, and Article 3, first paragraph

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

202405248/1/V2. Datum uitspraak: 24 januari 2025 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: de minister van Asiel en Migratie, appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Roermond, van 14 augustus 2024 in zaak nr. NL23.19959 in het geding tussen: [de vreemdeling] en de minister. Procesverloop Bij besluit van 6 juli 2023 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een aanvraag van de vreemdeling om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.

Bij uitspraak van 14 augustus 2024 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep gegrond verklaard, dat besluit vernietigd en bepaald dat de minister een nieuw besluit op de aanvraag neemt met inachtneming van de uitspraak. Tegen deze uitspraak heeft de minister hoger beroep ingesteld. De vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. L.J.H. Hoven-Kohl, advocaat in Maastricht, heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven. Overwegingen 1. In de uitspraak van 20 november 2024, ECLI:NL:RVS:2024:4648, onder 12 tot en met 12.2, heeft de Afdeling geoordeeld dat uit informatie uit openbare bronnen niet volgt dat vreemdelingen die in een westers land hebben verbleven, alleen al om die reden een reëel risico op ernstige schade lopen als zij vrijwillig terugkeren naar Afghanistan.

Vreemdelingen die vrijwillig terugkeren naar Afghanistan na een verblijf in het Westen, zijn daarom niet aan te merken als groep die een reëel risico op ernstige schade loopt. De minister betoogt terecht dat hij geen nader onderzoek hoeft te doen naar de risico’s voor Afghaanse vreemdelingen die terugkeren uit Europa. De grief slaagt.

2. Het hoger beroep is gegrond. De uitspraak van de rechtbank wordt vernietigd. Omdat er geen beroepsgronden zijn die de rechtbank niet heeft besproken, is het beroep alsnog ongegrond. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. verklaart het hoger beroep gegrond; II. vernietigt de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Roermond, van 14 augustus 2024 in zaak nr. NL23.19959; III. verklaart het beroep ongegrond. Aldus vastgesteld door mr. C.M. Wissels, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. K. Veen, griffier. w.g. Wissels lid van de enkelvoudige kamer w.g. Veen griffier Uitgesproken in het openbaar op 24 januari 2025 986