Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2025:2422 ECLI:NL:RVS:2025:2422 Generato dall'IA

Appeal dismissed; residence in the West does not automatically create a real risk of serious harm for asylum seekers returning to Afghanistan.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2025:2422
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Council of State dismissed the appellant's appeal against the Minister of Justice and Security's refusal to grant asylum. The appellant argued that his voluntary residence in a Western country created a real risk of serious harm upon return to Afghanistan. The court held that such residence alone does not establish this risk, citing prior precedent that only specific groups face such dangers. Consequently, the appeal was declared unfounded without further motivation as it did not address issues of general legal interest.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Articles 64, 70, and 71 of the Asylum Act 2000; Residence in a Western country alone does not constitute a real risk of serious harm for asylum seekers returning to Afghanistan.

Parole chiave

Generato dall'IA
asylum application real risk serious harm voluntary return Western residence Afghanistan safety administrative appeal unfounded appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 64 of the Asylum Act 2000
Article 70 of the Asylum Act 2000
Article 71 of the Asylum Act 2000
Article 91, second paragraph, of the Asylum Act 2000
Article 8:54, first paragraph, of the General Administrative Law
artikel 64 van de Vw 2000
Ook heeft de staatssecretaris ambtshalve geweigerd krachtens artikel 64 van de Vw 2000 te bepalen dat uitzetting van appellant achterwege blijft, geweigerd hem ambtshalve een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd te verlenen en hem opgedragen de Europese Unie binnen vier weken te verlaten.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

202306523/1/V2. Datum uitspraak: 28 mei 2025 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: [appellant], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats 's­-Hertogenbosch, van 22 september 2023 in zaak nr. NL22.25424 in het geding tussen: appellant en de minister van Asiel en Migratie. Procesverloop Bij besluit van 6 december 2022 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een aanvraag van appellant om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.

Ook heeft de staatssecretaris ambtshalve geweigerd krachtens artikel 64 van de Vw 2000 te bepalen dat uitzetting van appellant achterwege blijft, geweigerd hem ambtshalve een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd te verlenen en hem opgedragen de Europese Unie binnen vier weken te verlaten. Bij uitspraak van 22 september 2023 heeft de rechtbank het daartegen door appellant ingestelde beroep gegrond verklaard, dat besluit vernietigd en bepaald dat de staatssecretaris een nieuw besluit op de aanvraag neemt met inachtneming van de uitspraak.

Tegen deze uitspraak heeft appellant, vertegenwoordigd door mr. J.W.J. van den Broek, advocaat in Eindhoven, hoger beroep ingesteld. Overwegingen 1. In de uitspraak van 20 november 2024, ECLI:NL:RVS:2024:4648, onder 12 tot en met 12.2, heeft de Afdeling geoordeeld dat uit informatie uit openbare bronnen niet volgt dat vreemdelingen die in een westers land hebben verbleven, alleen al om die reden een reëel risico op ernstige schade lopen als zij vrijwillig terugkeren naar Afghanistan. Vreemdelingen die vrijwillig terugkeren na een verblijf in het Westen, zijn daarom niet aan te merken als groep die een reëel risico op ernstige schade loopt.

Het betoog van appellant dat hij alleen al vanwege zijn verblijf in het Westen een reëel risico op ernstige schade loopt, faalt.

2. Wat appellant verder heeft aangevoerd, leidt niet tot een gegrond hoger beroep. Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat het hogerberoepschrift in zoverre geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000).

3. Het hoger beroep is ongegrond. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: verklaart het hoger beroep ongegrond. Aldus vastgesteld door mr. M. den Heyer, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. N. Tibold, griffier. w.g. Den Heyer lid van de enkelvoudige kamer w.g. Tibold griffier Uitgesproken in het openbaar op 28 mei 2025 309-1113