Appeal dismissed; asylum seeker's appeal against Dublin transfer extension rejected due to hiding status.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Council of State dismissed the appellant's appeal against the District Court's rejection of his request to extend the Dublin transfer deadline. The appellant, who had been hiding in the Netherlands, argued against the extension, but the court confirmed the minister's authority under Article 29 of the Dublin Regulation. Consequently, the request for interim relief was also rejected as the appeal lacked merit.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArticles 29(2) of the Dublin Regulation; ECLI:EU:C:2019:218, point 70: A Member State may extend the transfer deadline when the applicant is hiding, and such extensions are not subject to appeal if the applicant fails to demonstrate a new ground for transfer.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
202501461/1/V3 en 202501461/2/V3. Datum uitspraak: 14 april 2025 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak van de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State op een verzoek om het treffen van een voorlopige voorziening (artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht) en, met toepassing van artikel 92 van de Vw 2000, op het hoger beroep van: [appellant], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Utrecht, van 6 maart 2025 in zaak nr. NL25.5219 in het geding tussen: appellant en de minister van Asiel en Migratie.
Procesverloop Bij brief van 29 januari 2025 heeft de minister appellant in kennis gesteld van zijn besluit om de overdrachtstermijn met twaalf maanden te verlengen (hierna: het verlengingsbesluit). Bij uitspraak van 6 maart 2025 heeft de rechtbank het door appellant tegen het verlengingsbesluit ingestelde beroep ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak heeft appellant, vertegenwoordigd door mr. A.H. Hekman, advocaat in Utrecht, hoger beroep ingesteld. Ook heeft hij de voorzieningenrechter verzocht een voorlopige voorziening te treffen. Overwegingen 1.
Het hoger beroep leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. De rechtbank is terecht tot haar oordeel gekomen dat de minister de overdrachtstermijn mocht verlengen, omdat appellant was ondergedoken in de zin van artikel 29, tweede lid, van de Dublinverordening en het arrest van het Hof van Justitie van 19 maart 2019, Jawo, ECLI:EU:C:2019:218, punt 70 (zie de uitspraak van de Afdeling van 15 maart 2024, ECLI:NL:RVS:2024:1077, onder 2). De voorzieningenrechter van de Afdeling neemt de motivering onder 6 tot en met 12 van de uitspraak van de rechtbank over. 1.1.
Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000).
2. Het hoger beroep is ongegrond. De voorzieningenrechter van de Afdeling bevestigt de uitspraak van de rechtbank. Het verzoek om voorlopige voorziening wordt daarom afgewezen. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. bevestigt de aangevallen uitspraak; II. wijst het verzoek af. Aldus vastgesteld door mr. M.J.M. Ristra-Peeters, voorzieningenrechter, in tegenwoordigheid van mr. R.H.L. Dallinga, griffier. w.g. Ristra-Peeters voorzieningenrechter w.g. Dallinga griffier Uitgesproken in het openbaar op 14 april 2025 18-1122