Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2025:1450 ECLI:NL:RVS:2025:1450 Generato dall'IA

Court dismisses appeal against temporary residence ban extension due to lack of immediate danger. Appellant's appeal against a temporary residence ban extension is dismissed as the court finds no immediate danger. The appellant argued the mayor lacked authority to extend the ban without new evidence. The court upheld the lower court's decision based on the existing threat assessment. The appeal is rejected because the initial danger finding remains valid. The extension was justified by the lack of immediate assistance. The court confirms the lower court's decision on the appeal. The appellant's arguments were deemed insufficient to overturn the ban. The court finds the mayor's actions legally sound. The appeal is dismissed without cost allocation to the mayor.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2025:1450
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Council of State dismissed the appellant's appeal against a temporary residence ban and its subsequent extension. The appellant argued that the mayor lacked authority to extend the ban without new evidence, claiming the initial danger assessment was flawed. The court found the lower court's reasoning sound, noting that the existing threat of violence and lack of immediate assistance justified the extension. Consequently, the appeal was rejected, and the mayor was not ordered to pay legal costs.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Article 2 of the Temporary Residence Ban Act; Article 10 of the Administrative Justice Act: A temporary residence ban may be extended if the original finding of immediate danger remains valid and no new assistance has been initiated, provided the extension is proportionate to the circumstances.

Parole chiave

Generato dall'IA
temporary residence ban extension of ban immediate danger proportionality test administrative appeal violence prevention lack of assistance

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 2 of the Temporary Residence Ban Act (Wth)
Article 10 of the Administrative Justice Act (Awb)

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

202307574/1/A3. Datum uitspraak: 2 april 2025 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellant], wonend in [woonplaats], appellant, tegen de uitspraak van de voorzieningenrechter van de rechtbank Rotterdam van 9 november 2023 in zaak nr. C/10/662726/FA RK 23-5393 in het geding tussen: [appellant] en de burgemeester van Nissewaard Procesverloop Bij besluit van 16 juli 2023 heeft de burgemeester aan [appellant] een huisverbod opgelegd als bedoeld in de Wet tijdelijk huisverbod (hierna: Wth) voor de periode van tien dagen, tot 26 juli 2023.

Bij besluit van 25 juli 2023 heeft de burgemeester het huisverbod verlengd voor de duur van achttien dagen, tot 13 augustus 2023. Bij uitspraak van 9 november 2023 heeft de rechtbank het door [appellant] tegen beide besluiten ingestelde beroep ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak heeft [appellant] hoger beroep ingesteld. De Afdeling heeft de zaak op een zitting aan de orde gesteld op 14 maart 2025. Partijen zijn niet verschenen. Overwegingen 1. De burgemeester heeft op grond van artikel 2 van de Wth aan [appellant] een huisverbod opgelegd voor de duur van tien dagen, te weten van 16 juli 2023 tot 26 juli 2023.

Dit huisverbod is opgelegd naar aanleiding van een incident dat op 16 juli 2023 heeft plaatsgevonden, waarbij [appellant] en [persoon] betrokken waren. [appellant] en [persoon] wonen officieel gescheiden maar woonden ten tijde van het incident samen in de woning van [persoon] in Spijkenisse. [appellant] en [persoon] hadden ruzie over wie de vader zou zijn van het kind waarvan [persoon] zwanger was. Tijdens deze ruzie zou [appellant] fysiek geweld hebben gebruikt tegen [persoon]. Omdat na afloop van de termijn van tien dagen nog geen hulpverlening was opgestart, heeft de burgemeester het tijdelijk huisverbod verlengd voor de duur van achttien dagen, tot 13 augustus 2023. [appellant] kan zich niet verenigen met de aan hem opgelegde huisverboden en heeft beroep ingesteld bij de rechtbank.

2. De rechtbank heeft overwogen dat vast staat dat op 16 juli 2023 een heftige ruzie heeft plaatsgevonden. De ruzie ging over de seksuele (on)trouw van [persoon] en of zij zwanger is van [appellant] of van een ander. Dat is een onderwerp waarbij de emoties hoog kunnen oplopen. De rechtbank heeft verder vastgesteld dat [appellant] een belangrijk aandeel had in de oorzaak van deze ruzie, omdat hij de telefoon van [persoon] doorzocht en [persoon] daarna confronteerde met bepaalde berichten. De rechtbank heeft geoordeeld dat de burgemeester op basis van deze feiten en omstandigheden, bezien in het licht van de gewelddadige documentatie over [appellant], voldoende aanleiding had om aan te nemen dat een ernstig en onmiddellijk dreigend gevaar bestond.

De burgemeester was daarom volgens de rechtbank bevoegd om aan [appellant] een tijdelijk huisverbod op te leggen. De rechtbank heeft verder geoordeeld dat de burgemeester het tijdelijk huisverbod heeft mogen verlengen omdat na afloop van de termijn van tien dagen nog geen hulpverlening was opgestart. De burgemeester heeft daarom het huisverbod ook kunnen verlengen, aldus de rechtbank. 3. [appellant] betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat de burgemeester bevoegd was om een tijdelijk huisverbod op te leggen en dit huisverbod te verlengen.

Hij voert daartoe aan dat de burgemeester zich niet alleen mocht baseren op de verklaringen van [persoon] omdat die haaks staan op zijn verklaringen. Er bestond voor de burgemeester dan ook geen grond om aan te nemen dat een ernstig en onmiddellijk gevaar bestond. De rechtbank heeft dit niet onderkend, aldus [appellant].

4. De gronden die [appellant] in hoger beroep heeft aangevoerd zijn zo goed als een herhaling van wat hij in beroep hierover heeft aangevoerd. De rechtbank is gemotiveerd op die gronden ingegaan. De Afdeling kan zich vinden in het oordeel van de rechtbank dat hierboven samengevat is weergegeven.

5. Het hoger beroep is ongegrond. De uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd.

6. De burgemeester hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. E.J. Daalder, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. W. Dijkshoorn, griffier. w.g. Daalder lid van de enkelvoudige kamer w.g. Dijkshoorn griffier Uitgesproken in het openbaar op 2 april 2025 735-1147