Court dismisses detention appeal citing Dublin Regulation fear of removal as valid detention criterion.
Paesi Bassi (NL)
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Council of State confirmed the District Court's decision to reject the foreigner's appeal against detention and damages claims. The appellant argued that the detention violated EU law interpretations regarding 'removal' under the Dublin Regulation, but the court held that the mere absence of removal does not preclude detention. Consequently, the appeal was deemed unfounded because the statutory fear of removal remains the valid criterion for detention.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArtikel 2, onder n, in samenhang met artikel 28, tweede lid, van de Dublinverordening; Artikel 29, tweede lid, van de Dublinverordening; The fear of removal constitutes the sole criterion for detention, and the absence of actual removal does not invalidate such measures.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
202307859/1/V3. Datum uitspraak: 15 januari 2024 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: [de vreemdeling], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Rotterdam, van 22 december 2023 in zaak nr. NL23.38680 in het geding tussen: de vreemdeling en de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid. Procesverloop Bij besluit van 7 december 2023 heeft de staatssecretaris de vreemdeling in bewaring gesteld. Bij uitspraak van 22 december 2023 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep ongegrond verklaard en het verzoek om schadevergoeding afgewezen.
Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. D. Matadien, advocaat te Rotterdam, hoger beroep ingesteld. Overwegingen 1. Het hoger beroep leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. Uit artikel 2, onder n, gelezen in samenhang met artikel 28, tweede lid, van de Dublinverordening volgt dat de vrees dat een vreemdeling zal onderduiken het criterium is om hem in bewaring te stellen. Het feit dat de vreemdeling niet is ondergedoken staat op zichzelf niet aan bewaring in de weg. Daarom faalt het beroep van de vreemdeling op de uitleg van het Hof van Justitie over het begrip ‘onderduiken’ in artikel 29, tweede lid, van deze verordening in het arrest van 19 maart 2019, Jawo, ECLI:EU:C:2019:218, punt 70.
2. Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000).
3. De Afdeling ziet ook ambtshalve geen reden om de bewaring onrechtmatig te achten. Het hoger beroep is ongegrond. De uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd. De staatssecretaris hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. N. Verheij, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. J. van de Kolk, griffier. w.g. Verheij lid van de enkelvoudige kamer w.g. Van de Kolk griffier Uitgesproken in het openbaar op 15 januari 2024 347