Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2024:5459 ECLI:NL:RVS:2024:5459 Generato dall'IA

Court allows appeal against lower court's incompetence ruling, ordering substantive review of asylum grounds.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2024:5459
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The court declared the appeal against the lower court's incompetence ruling to be well-founded and annulled the lower court's decision. The appellant argued the lower court failed to substantively examine his asylum grounds, while the lower court claimed it had already ruled on these grounds via a default judgment. The court held that since the substantive grounds were filed before the default judgment, the lower court was obligated to consider them in the independent appeal rather than declaring itself incompetent.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 8:81 Awb; Art. 6:20, lid 3 Awb; Art. 92 Vw 2000: When substantive grounds for an appeal are filed before a default judgment on the same grounds, the court must examine those grounds in the independent appeal and cannot declare itself incompetent.

Parole chiave

Generato dall'IA
administrative law incompetence ruling asylum appeal default judgment substantive review Raad van State procedural order

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 8:81 Awb
Art. 6:20, lid 3 Awb
Art. 92 Vw 2000
artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht
artikel 92 van de Vw 2000

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

202407391/1/V1 en 202407391/2/V1. Datum uitspraak: 30 december 2024 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak van de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State op een verzoek om het treffen van een voorlopige voorziening (artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht; hierna: de Awb) en, met toepassing van artikel 92 van de Vw 2000, op het hoger beroep van: [de vreemdeling], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Groningen, van 2 december 2024 in zaak nr. NL24.21270 in het geding tussen: de vreemdeling en de minister van Asiel en Migratie.

Procesverloop Bij besluit van 23 april 2024 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een aanvraag van de vreemdeling om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen. Bij uitspraak van 2 december 2024 heeft de rechtbank zich onbevoegd verklaard om van het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep kennis te nemen. Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. I.M. Zuidhoek, advocaat in Gieten, hoger beroep ingesteld. Ook heeft hij de voorzieningenrechter verzocht om een voorlopige voorziening te treffen.

Overwegingen 1. In de enige grief klaagt de vreemdeling dat de rechtbank ten onrechte de aangevoerde beroepsgronden tegen de afwijzing van zijn asielaanvraag niet inhoudelijk heeft beoordeeld.

2. Op het moment dat de rechtbank de uitspraak van 2 december 2024 deed, had de rechtbank op 28 juni 2024 al uitspraak gedaan op het beroep tegen het niet tijdig nemen van een besluit op de aanvraag en, op grond van artikel 6:20, derde lid, van de Awb van rechtswege, op het beroep tegen het reële besluit van 23 april 2024. In die procedure heeft de vreemdeling geen inhoudelijke beroepsgronden ingediend tegen het reële besluit en om die reden heeft de rechtbank dat beroep ongegrond verklaard. Die uitspraak staat in rechte vast. Op het moment van de uitspraak van 2 december 2024 liep er dus alleen nog een zelfstandig beroep tegen het reële besluit.

In dit zelfstandige beroep heeft de vreemdeling inhoudelijke beroepsgronden ingediend. Die gronden waren op 25 juni 2024 ingediend, dus al voor de uitspraak op het beroep van rechtswege. In dat beroep had de rechtbank de inhoudelijke beroepsgronden moeten betrekken. Het zelfstandige beroep dat de vreemdeling tegen het reële besluit heeft ingediend, was op zichzelf overbodig. De rechtbank had dit kunnen onderkennen. Op zichzelf is het juist dat de rechtbank op het moment van de uitspraak van 2 december 2024 het beroep tegen het reële besluit al had beoordeeld.

De rechtbank kan de vreemdeling niet verwijten dat zij de beroepsgronden niet heeft betrokken in het beroep van rechtswege. Nu op het moment van de uitspraak van 2 december 2024 alleen nog een zelfstandig beroep tegen het reële besluit liep en de rechtbank de beroepsgronden niet had betrokken in de uitspraak op het beroep van rechtswege, had de rechtbank de ingediende inhoudelijke beroepsgronden in dat zelfstandige beroep inhoudelijk moeten beoordelen in plaats van zich onbevoegd te verklaren om van het beroep kennis te nemen.

3. Het hoger beroep is gegrond. De uitspraak van 2 december 2024 wordt vernietigd. Het verzoek om voorlopige voorziening wordt daarom afgewezen. De rechtbank moet alsnog beslissen op het beroep met inachtneming van deze uitspraak. De minister moet de proceskosten vergoeden. Beslissing De voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. verklaart het hoger beroep gegrond; II. vernietigt de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Groningen, van 2 december 2024 in zaak nr. NL24.21270; III. wijst het verzoek af; IV. veroordeelt de minister van Asiel en Migratie tot vergoeding van bij de vreemdeling in verband met de behandeling van het hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 875,00, geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand. Aldus vastgesteld door mr. M.M.C. Stoové, voorzieningenrechter, in tegenwoordigheid van mr. J. Verbeek, griffier. w.g. Stoové voorzieningenrechter w.g. Verbeek griffier Uitgesproken in het openbaar op 30 december 2024 392