Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2024:4238 ECLI:NL:RVS:2024:4238 Generato dall'IA

Court dismisses appeal regarding detention order validity and damages claim against immigration minister.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2024:4238
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Council of State affirmed the lower court's rejection of the appellant's detention appeal and damages claim. The appellant argued the electronic signature on the detention order was invalid and sought compensation for the measure. The court held the detention order was legally valid under the Detention Act and deemed the second grievance inadmissible as it did not require a ruling for legal unity or general legal protection.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Artikel 5.3, eerste lid, eerste zin, van het Vb 2000; Artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000: An electronic signature on a detention order renders the measure legally valid, while grievances failing to address questions essential for legal unity or general legal protection are inadmissible.

Parole chiave

Generato dall'IA
detention order validity electronic signature legal effect inadmissible grievance criteria immigration detention appeal procedural admissibility

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Artikel 5.3, eerste lid, eerste zin, van het Vb 2000
Uit de overwegingen van die uitspraak, die hier van overeenkomstige toepassing zijn, volgt dat de maatregel rechtsgeldig is ondertekend en daarmee rechtsgeldig tot stand is gekomen (artikel 5.3, eerste lid, eerste zin, van het Vb 2000).
Artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000
De reden daarvoor is dat de grief geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

202307224/1/V3. Datum uitspraak: 23 oktober 2024 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [de vreemdeling], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Rotterdam, van 23 november 2023 in zaak nr. NL23.35338 in het geding tussen: de vreemdeling en de minister van Asiel en Migratie. Procesverloop Bij besluit van 7 november 2023 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid de vreemdeling in bewaring gesteld. Bij uitspraak van 23 november 2023 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep ongegrond verklaard en het verzoek om schadevergoeding afgewezen.

Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling hoger beroep ingesteld. De minister en de vreemdeling hebben nadere stukken ingediend. De Afdeling heeft de heer ir. G.O. Koopman benoemd als deskundige voor het instellen van een onderzoek. De deskundige heeft op 3 september 2024 verslag uitgebracht. De Afdeling heeft de zaak op een zitting behandeld op 11 september 2024, waar de vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. C.F. Wassenaar, advocaat in Rotterdam, de minister, vertegenwoordigd door mr. I.M. Genee, vergezeld van J. Dominicus, en de deskundige zijn verschenen.

De zaak is gelijktijdig behandeld met zaken ECLI:NL:RVS:2024:4237 en ECLI:NL:RVS:2024:4239. Overwegingen 1. De in de eerste grief opgeworpen vraag of de elektronische handtekening onder de maatregel van bewaring rechtsgeldig is, heeft de Afdeling bij uitspraak van vandaag, ECLI:NL:RVS:2024:4237, beantwoord. Uit de overwegingen van die uitspraak, die hier van overeenkomstige toepassing zijn, volgt dat de maatregel rechtsgeldig is ondertekend en daarmee rechtsgeldig tot stand is gekomen (artikel 5.3, eerste lid, eerste zin, van het Vb 2000). De grief faalt.

2. Wat de vreemdeling in zijn tweede grief heeft aangevoerd, leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat de grief geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000).

3. De Afdeling ziet ook ambtshalve geen reden om de bewaring onrechtmatig te achten. Het hoger beroep is ongegrond. De uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. J.C.A. de Poorter, voorzitter, en mr. N. Verheij en mr. A.J.C. de Moor-van Vugt, leden, in tegenwoordigheid van S. van Dijk LLM, griffier. w.g. De Poorter voorzitter w.g. Van Dijk griffier Uitgesproken in het openbaar op 23 oktober 2024 967