Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2024:1896 ECLI:NL:RVS:2024:1896 Generato dall'IA

Court allows appeal against immigration office for failing to hear applicant before rejecting residence permit application.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2024:1896
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Council of State declared the applicant's appeal admissible and annulled the lower court's decision regarding the hearing obligation. The applicant argued the immigration official failed to hear them before deeming the objection clearly unfounded, while the official contended the submitted documents were sufficient. The court ruled that given the documents and the second request for advice, the official could not reasonably conclude the objection was clearly unfounded without hearing the applicant.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Articles 8:54 first paragraph and 91 second paragraph of the General Administrative Law Act; The administrative authority must hear the interested party before concluding an objection is clearly unfounded when the submitted documents do not yet provide sufficient grounds for such a conclusion.

Parole chiave

Generato dall'IA
administrative hearing obligation immigration residence permit clearly unfounded objection administrative procedure law right to be heard annulment of decision procedural fairness

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 8:54, first paragraph, of the General Administrative Law Act
Article 91, second paragraph, of the Aliens Act 2000

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

202107473/1/V1. Datum uitspraak: 6 mei 2024 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: [de vreemdeling], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Amsterdam, van 2 november 2021 in zaak nr. 20/9008 in het geding tussen: de vreemdeling en de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid. Procesverloop Bij besluit van 28 juni 2018 heeft de staatssecretaris een aanvraag van de vreemdeling om hem een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.

Bij besluit van 3 december 2020 heeft de staatssecretaris het daartegen door de vreemdeling gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 2 november 2021 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. E. Köse, advocaat te Rotterdam, hoger beroep ingesteld. Overwegingen 1. Wat de vreemdeling in zijn eerste grief aanvoert, leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd.

De reden daarvoor is dat de grief geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000). 1.1. De grief gaat namelijk over een rechtsvraag die eerder door de Afdeling is beantwoord (uitspraak van 26 augustus 2020, ECLI:NL:RVS:2020:2058, onder 6.1 en 6.2, over de adviespraktijk van de minister van Economische Zaken en Klimaat over de vraag of de arbeid van een Turkse vreemdeling een wezenlijk Nederlands belang dient).

De grief biedt geen reden hierover in dit geval anders te oordelen.

2. De vreemdeling klaagt in zijn tweede grief terecht over het oordeel van de rechtbank dat de staatssecretaris de hoorplicht niet heeft geschonden. Zoals de Afdeling heeft overwogen in haar uitspraak van 6 juli 2022, ECLI:NL:RVS:2022:1918, onder 5 tot en met 5.2, is het uitgangspunt dat de staatssecretaris een vreemdeling hoort in bezwaar en moet hij terughoudend omgaan met uitzonderingen op zijn hoorplicht. De zaak gaat over de vraag of de vreemdeling voldoende stukken heeft overgelegd om zijn aanvraag voor advies voor te leggen aan de minister. Gelet op de stukken die de vreemdeling in bezwaar heeft overgelegd en op het gegeven dat de staatssecretaris de minister in bezwaar voor een tweede keer om advies heeft gevraagd, kon de staatssecretaris in dit geval redelijkerwijs niet tot het oordeel komen dat het bezwaar kennelijk ongegrond was zonder de vreemdeling in de gelegenheid te stellen te worden gehoord. De rechtbank heeft dit niet onderkend. De grief slaagt.

3. Het hoger beroep is gegrond. De uitspraak van de rechtbank wordt vernietigd. Het beroep is gegrond en het besluit van 3 december 2020 wordt vernietigd. De staatssecretaris moet een nieuw besluit op het gemaakte bezwaar nemen en de vreemdeling daarvoor horen. De staatssecretaris moet de proceskosten vergoeden. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. verklaart het hoger beroep gegrond; II. vernietigt de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Amsterdam, van 2 november 2021 in zaak nr. 20/9008; III. verklaart het beroep gegrond;

IV. vernietigt het besluit van 3 december 2020, V-[…]; V. veroordeelt de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid tot vergoeding van bij de vreemdeling in verband met de behandeling van het beroep en het hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 2.625,00, geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand; VI. gelast dat de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid aan de vreemdeling het door hem voor de behandeling van het beroep en het hoger beroep betaalde griffierecht ten bedrage van € 448,00 vergoedt.

Aldus vastgesteld door mr. D.A. Verburg, voorzitter, en mr. M. Soffers en mr. J.M. Willems, leden, in tegenwoordigheid van mr. J. Verbeek, griffier. w.g. Verburg voorzitter w.g. Verbeek griffier Uitgesproken in het openbaar op 6 mei 2024 382-977