Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2024:1444 ECLI:NL:RVS:2024:1444 Generato dall'IA

Appeal against deportation refusal dismissed; objection to factual deportation treated as interim relief request and rejected.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2024:1444
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The court dismissed the appellant's appeal against the rejection of an asylum permit and refused a request for interim relief. The appellant argued for an asylum permit and objected to the factual deportation, but the court held that under specific circumstances, an objection to factual deportation cannot be lodged and is instead treated as a request for interim relief. Consequently, the appeal was found inadmissible for lacking questions requiring a ruling on legal development, and the interim relief request was rejected.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Articles 72, third paragraph; 8:81; 91, second paragraph; 92 of the Aliens Act 2000: An objection to factual deportation filed during an appeal against a residence permit decision is deemed a request for interim relief and is inadmissible if no objection to factual deportation is open under established case law; the appeal is dismissed if it does not raise questions necessary for legal unity or development.

Parole chiave

Generato dall'IA
asylum permit refusal factual deportation objection interim relief request Aliens Act 2000 administrative appeal inadmissibility legal unity requirement deportation proceedings

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 72, third paragraph of the Aliens Act 2000
Article 8:81 of the General Administrative Law
Article 91, second paragraph of the Aliens Act 2000
Article 92 of the Aliens Act 2000
artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht
artikel 92 van de Vw 2000

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

202401821/1/V2 en 202401821/2/V2. Datum uitspraak: 4 april 2024 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak van de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State op een verzoek om het treffen van een voorlopige voorziening (artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht) en, met toepassing van artikel 92 van de Vw 2000, op het hoger beroep van: [de vreemdeling], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag van 14 maart 2024 in zaak nr. NL.24.5699 in het geding tussen: de vreemdeling en de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid.

Procesverloop Bij besluit van 8 februari 2024 heeft de staatssecretaris een aanvraag van de vreemdeling om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen. Bij uitspraak van 14 maart 2024 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. A.K.E. van den Heuvel, advocaat te Made, hoger beroep ingesteld. Namens de vreemdeling is krachtens artikel 72, derde lid, van de Vw 2000 bezwaar gemaakt tegen zijn feitelijke uitzetting.

De rechtbank heeft dit doorgezonden aan de Afdeling. Overwegingen 1. Het bezwaar tegen de feitelijke uitzetting is namens de vreemdeling ingediend hangende het hoger beroep in de procedure over het besluit van 8 februari 2024. Zoals volgt uit de uitspraken van de Afdeling van 21 februari 2013, ECLI:NL:RVS:2013:BZ2788 en van 5 januari 2016, ECLI:NL:RVS:2016:353, staat onder deze omstandigheden tegen de feitelijke uitzetting geen bezwaar open en wordt het door de vreemdeling krachtens artikel 72, derde lid, van de Vw 2000 gemaakte bezwaar aangemerkt als een verzoek tot het treffen van een voorlopige voorziening.

2. Het hoger beroep leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000).

3. Het hoger beroep is ongegrond. De uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd. Het verzoek om voorlopige voorziening wordt daarom afgewezen. De staatssecretaris hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. bevestigt de aangevallen uitspraak; II. wijst het verzoek af. Aldus vastgesteld door mr. J.Th. Drop, voorzieningenrechter, in tegenwoordigheid van mr. D.I. van Kesteren, griffier. w.g. Drop voorzieningenrechter w.g. Van Kesteren griffier Uitgesproken in het openbaar op 4 april 2024 897-1003