Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2023:762 ECLI:NL:RVS:2023:762 Generato dall'IA

Ruling up deportation order appeal and rejecting interim measure request due to expired transfer deadline.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2023:762
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Council of State upheld the District Court's decision to reject the asylum seeker's appeal against a non-processed residence permit application. The applicant argued that a previous interim measure suspending a transfer should have extended the deadline for deportation. The court ruled that the interim measure lacked specific suspending effect regarding new transfers, meaning the statutory deadline had already passed. Consequently, the appeal was declared inadmissible and the request for an interim measure was dismissed.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Article 8:81 of the General Administrative Law; Article 92 of the Immigration Act 2000: An interim measure order does not automatically suspend the statutory transfer deadline unless explicitly stated, rendering an appeal inadmissible if the deadline has expired.

Parole chiave

Generato dall'IA
interim measure order transfer deadline admissibility of appeal deportation procedure asylum seeker status

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 8:81 of the General Administrative Law
Article 92 of the Immigration Act 2000
Article 91, second paragraph, of the Immigration Act 2000
artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht
artikel 92 van de Vw 2000

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

202207169/1/V2 en 202207169/3/V2. Datum uitspraak: 24 februari 2023 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak van de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State op een verzoek om het treffen van een voorlopige voorziening (artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht) en, met toepassing van artikel 92 van de Vw 2000, op het hoger beroep van: [de vreemdeling], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Middelburg, van 14 december 2022 in zaak nr. NL22.22010 in het geding tussen: de vreemdeling en de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid.

Procesverloop Bij besluit van 28 oktober 2022 heeft de staatssecretaris een aanvraag van de vreemdeling om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, niet in behandeling genomen. Bij uitspraak van 14 december 2022 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. C.F. Wassenaar, advocaat te Rotterdam, hoger beroep ingesteld. Ook heeft hij de voorzieningenrechter verzocht een voorlopige voorziening te treffen. Bij uitspraak van 20 december 2022, ECLI:NL:RVS:2022:3930, heeft de voorzieningenrechter bij ordemaatregel bepaald dat de voorgenomen overdracht op 21 december 2022 achterwege blijft.

De staatssecretaris en de vreemdeling hebben nadere stukken ingediend. Overwegingen 1. Anders dan de vreemdeling in de eerste plaats betoogt, heeft de op 20 december 2022 door de voorzieningenrechter van de Afdeling getroffen ordemaatregel opschortende werking, ook al had die maatregel betrekking op de voorgenomen overdracht op 21 december 2022 en is daarbij niet specifiek bepaald dat geen nieuwe overdracht mag plaatsvinden totdat op het hoger beroep of het resterende deel van het verzoek om het treffen van een voorlopige voorziening is beslist.

De uitspraak van de Afdeling van 28 juli 2016, ECLI:NL:RVS:2016:2170, onder 3.3, is in een geval als dit van overeenkomstige toepassing. Dit betekent dat de overdrachtstermijn niet is verstreken en het hoger beroep ontvankelijk is. Het betoog faalt. 1.1 Wat de vreemdeling voor het overige heeft aangevoerd leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000).

2. Het hoger beroep is ongegrond. De uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd. Het verzoek om voorlopige voorziening wordt daarom afgewezen. De staatssecretaris hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. bevestigt de aangevallen uitspraak; II. wijst het verzoek af. Aldus vastgesteld door mr. M. Soffers, voorzieningenrechter, in tegenwoordigheid van mr. J.W. Prins, griffier. w.g. Soffers voorzieningenrechter w.g. Prins griffier Uitgesproken in het openbaar op 24 februari 2023 363-986