Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2023:4446 ECLI:NL:RVS:2023:4446 Generato dall'IA

Court allows asylum seeker's appeal, overturning lower court's dismissal of asylum claim due to insufficient reasoning on religious conversion credibility.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2023:4446
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Court of Appeal declared the asylum seeker's appeal admissible and granted it, overturning the lower court's decision that dismissed the asylum claim. The appellant successfully argued that the first-instance judge failed to provide sufficient reasoning regarding the assessment of his claim to have converted away from Islam. Consequently, the court annulled the lower court's ruling and the original asylum rejection, ordering the Secretary of Justice to issue a new decision.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Articles 8:54, first paragraph, and 91, second paragraph, of the General Administrative Law Act; The court must grant an appeal when the lower court fails to provide adequate reasoning on the assessment of credibility regarding religious conversion, thereby violating the requirement for effective judicial review.

Parole chiave

Generato dall'IA
asylum credibility assessment religious conversion claim insufficient reasoning lower court effective judicial review administrative law appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 8:54, first paragraph, of the General Administrative Law Act
Article 91, second paragraph, of the Vw 2000

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

202200475/1/V2. Datum uitspraak: 30 november 2023 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: [de vreemdeling], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Middelburg, van 14 januari 2022 in zaak nr. NL21.10199 in het geding tussen: de vreemdeling en de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid. Procesverloop Bij besluit van 21 juni 2021 heeft de staatssecretaris een aanvraag van de vreemdeling om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen en een inreisverbod tegen hem uitgevaardigd.

Bij uitspraak van 14 januari 2022 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep, voor zover gericht tegen het inreisverbod, gegrond verklaard en het besluit in zoverre vernietigd, en het beroep, voor zover gericht tegen de afwijzing van de asielaanvraag, ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. J.W.F. Noot, advocaat te Dordrecht, hoger beroep ingesteld. Overwegingen 1. De vreemdeling klaagt in de achtste grief onder meer over het oordeel van de rechtbank dat hij er met zijn verklaringen niet in is geslaagd zijn afwending van de islam aannemelijk te maken.

In de uitspraak van 19 januari 2022, ECLI:NL:RVS:2022:94, heeft de Afdeling overwogen dat de staatssecretaris onvoldoende inzichtelijk heeft gemaakt op welke manier hij in algemene zin het onderzoek naar de geloofwaardigheid van de afvalligheid verricht en hoe de beoordeling daarvan plaatsvindt. Hierdoor is het voor de bestuursrechter niet mogelijk om daadwerkelijk en effectief te toetsen hoe de staatssecretaris in concrete gevallen het onderzoek en de beoordeling verricht en of hij concrete besluiten over de geloofwaardigheid van de afvalligheid zorgvuldig voorbereidt en deugdelijk motiveert.

Uit deze uitspraak volgt dat de achtste grief slaagt. Ook betoogt de vreemdeling in diezelfde grief terecht dat de rechtbank niet heeft onderkend dat de staatssecretaris in had moeten gaan op de vraag of hem bij terugkeer naar de Koerdische Autonome Regio afvalligheid wordt toegedicht (vergelijk de hiervoor genoemde uitspraak, onder 24.2).

2. Wat de vreemdeling verder in hoger beroep aanvoert, leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat het hogerberoepschrift verder geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000).

3. Het hoger beroep is gegrond. De uitspraak van de rechtbank wordt vernietigd, voor zover zij het beroep tegen de afwijzing van de asielaanvraag ongegrond heeft verklaard. Het beroep is gegrond en het besluit van 21 juni 2021 wordt ook in zoverre vernietigd. De staatssecretaris moet een nieuw besluit nemen met inachtneming van deze uitspraak. De staatssecretaris moet de proceskosten vergoeden. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. verklaart het hoger beroep gegrond; II. vernietigt de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Middelburg, van 14 januari 2022 in zaak nr. NL21.10199, voor zover zij het beroep tegen de afwijzing van de asielaanvraag ongegrond heeft verklaard;

III. verklaart het beroep gegrond; IV. vernietigt het besluit van 21 juni 2021, V-[….], voor zover de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid daarbij de asielaanvraag van de vreemdeling heeft afgewezen; V. veroordeelt de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid tot vergoeding van bij de vreemdeling in verband met de behandeling van het hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 837,00, geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand. Aldus vastgesteld door mr. B. Meijer, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr.

D.I. van Kesteren, griffier. w.g. Meijer lid van de enkelvoudige kamer w.g. Van Kesteren griffier Uitgesproken in het openbaar op 30 november 2023 897-984