Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2023:4278 ECLI:NL:RVS:2023:4278 Generato dall'IA

Court dismisses asylum claim where private life built without valid residence permit does not meet exceptional Article 8 ECHR protection.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2023:4278
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Council of State dismissed the foreigner's appeal against the State Secretary's refusal of a residence permit. The appellant argued that building a private life without a valid permit should trigger an Article 8 ECHR obligation, but the court held this applies only in exceptional cases. Since the appellant constructed their private life without ever holding a valid permit, the court found no exceptional circumstances warranting continuation of that life.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Article 3.6, first paragraph, letter a, of the Residence Act 2000; Article 8 of the ECHR: The State Secretary may issue a residence permit ex officio if expulsion would violate Article 8, but continuation of a private life built without a valid permit requires exceptional circumstances.

Parole chiave

Generato dall'IA
Article 8 ECHR private life protection residence permit refusal exceptional circumstances illegal stay administrative appeal burden of proof

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 3.6, first paragraph, letter a, of the Residence Act 2000
Article 8 of the ECHR
Article 91, second paragraph, of the Residence Act 2000
Article 8:54, first paragraph, of the General Administrative Law
artikel 8 van het EVRM
De vreemdeling bestrijdt in de enige grief terecht het oordeel van de rechtbank onder 5, dat de beroepsgrond dat aan de vreemdeling op grond van artikel 8 van het EVRM een verblijfsvergunning toekomt, geen bespreking behoeft.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

202201656/1/V1. Datum uitspraak: 17 november 2023 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: [de vreemdeling], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Amsterdam, van 28 februari 2022 in zaak nr. NL21.15130 in het geding tussen: de vreemdeling en de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid. Procesverloop Bij besluit van 18 maart 2021 heeft de staatssecretaris een aanvraag van de vreemdeling om hem een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.

Bij besluit van 10 september 2021 heeft de staatssecretaris het daartegen door de vreemdeling gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 28 februari 2022 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. F.C. Stoop, advocaat te Amsterdam, hoger beroep ingesteld. Overwegingen 1. De vreemdeling bestrijdt in de enige grief terecht het oordeel van de rechtbank onder 5, dat de beroepsgrond dat aan de vreemdeling op grond van artikel 8 van het EVRM een verblijfsvergunning toekomt, geen bespreking behoeft.

Uit artikel 3.6, eerste lid, aanhef en onder a, van het Vb 2000 volgt immers dat de staatssecretaris ambtshalve een verblijfsvergunning kan verlenen als uitzetting in strijd met artikel 8 van het EVRM zou zijn. Hoewel de vreemdeling deze klacht terecht voordraagt, leidt de grief niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. Wanneer het privéleven wordt opgebouwd tijdens onrechtmatig verblijf of een periode waarin de verblijfsrechtelijke status onzeker is en een vreemdeling zich van de onzekerheid van zijn verblijfsstatus bewust was, kan dat privéleven alleen in uitzonderlijke gevallen leiden tot een verplichting tot het daarvan laten voortzetten.

De staatssecretaris heeft zich niet ten onrechte op het standpunt gesteld dat de belangenafweging in het kader van artikel 8 van het EVRM in het nadeel van de vreemdeling uitvalt. Hij heeft daarbij terecht betrokken dat de vreemdeling het door hem aangevoerde privéleven in Nederland heeft opgebouwd zonder ooit in het bezit van een geldige verblijfsvergunning te zijn geweest en zich niet ten onrechte op het standpunt gesteld dat van een uitzonderlijk geval geen sprake is.

2. Wat de vreemdeling verder aanvoert, leidt evenmin tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat het geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000).

3. Het hoger beroep is ongegrond. De uitspraak van de rechtbank wordt met verbetering van gronden bevestigd. De staatssecretaris moet de proceskosten vergoeden. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. bevestigt de aangevallen uitspraak; II. veroordeelt de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid tot vergoeding van bij de vreemdeling in verband met de behandeling van het hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 837,00, geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand. Aldus vastgesteld door mr. J. Schipper-Spanninga, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. C.C.J. de Wilde, griffier. w.g. Schipper-Spanninga lid van de enkelvoudige kamer w.g. De Wilde griffier Uitgesproken in het openbaar op 17 november 2023 598