Detention upheld as Dublin access existed prior to measure, making Article 59b Vw 2000 applicable.
Paesi Bassi (NL)
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Council of State dismissed the appellant's appeal against the District Court's rejection of his detention challenge and damages claim. The appellant argued that the detention was unlawful because Dutch obligations under the Dublin Regulation implied immediate access to the territory. The court found the detention valid under Article 59b of the Aliens Act 2000 because the appellant already had access to the Netherlands when the measure was imposed, meaning no access refusal or suspension was required. Consequently, the appeal was rejected without further motivation as it did not address questions of general legal interest.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArticle 59b of the Aliens Act 2000; Article 6.1.1 of the Aliens Act 2000; Article 91 of the Aliens Act 2000: Detention under Article 59b is valid when the alien already possesses access to the territory, rendering the Dublin Regulation's access obligation inapplicable for that specific measure.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
202303577/1/V3. Datum uitspraak: 18 juli 2023 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: [de vreemdeling], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Zwolle, van 6 juni 2023 in zaak nr. NL23.15179 in het geding tussen: de vreemdeling en de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid. Procesverloop Bij besluit van 24 april 2023 heeft de staatssecretaris de vreemdeling in bewaring gesteld. Bij uitspraak van 6 juni 2023 heeft de rechtbank het met een kennisgeving vanwege de staatssecretaris daartegen aanhangig gemaakte beroep ongegrond verklaard en het verzoek om schadevergoeding afgewezen.
Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. W.M. Blaauw, advocaat te Haarlem, hoger beroep ingesteld. Overwegingen 1. Het hoger beroep leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. De vreemdeling betoogt in zijn enige grief dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat de verplichting van Nederland om op basis van de Dublinverordening een asielaanvraag in behandeling te nemen ook meebrengt dat toegang tot Nederland wordt verleend. Dit betoog hoeft echter niet te worden besproken, omdat in dit geval vaststaat dat de vreemdeling al toegang tot het Nederlands grondgebied had toen de maatregel van bewaring werd opgelegd.
De staatssecretaris heeft namelijk geen besluit tot toegangsweigering of tot uitstel daarvan genomen. Gelet hierop is de bewaring van de vreemdeling terecht gebaseerd op artikel 59b van de Vw 2000 en niet op artikel 6. 1.1. Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000).
2. Het hoger beroep is ongegrond. De uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd. De staatssecretaris hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. M. Soffers, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. R.H.L. Dallinga, griffier. w.g. Soffers lid van de enkelvoudige kamer w.g. Dallinga griffier Uitgesproken in het openbaar op 18 juli 2023 18-1020