Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2023:2128 ECLI:NL:RVS:2023:2128 Generato dall'IA

Court allows appeal against lower court's finding that minister failed to conduct Article 8 ECHR balancing for Chavez-Vilchez family member.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2023:2128
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Council of State declared the appeal admissible and annulled the District Court's ruling that the Minister of Justice had improperly failed to conduct a substantive balancing of interests under Article 8 of the ECHR. The Minister argued that no balancing was required because the applicant's existing Chavez-Vilchez residence right already permitted him to exercise family life with his partner and children without separation. The court agreed, noting that since the applicant's legal residence was not threatened by the refusal of a new permit, there was no factual basis for a further Article 8 assessment, thus overturning the lower court's error.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Articles 8 of the ECHR; Article 9 of the Immigration Act 2000; Where an applicant holds a Chavez-Vilchez residence right allowing family life without separation, the immigration authority is not required to conduct a substantive balancing of interests under Article 8 ECHR when refusing a change of residence status.

Parole chiave

Generato dall'IA
Chavez-Vilchez residence right Article 8 ECHR balancing family life separation immigration status change substantive interest weighing

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 8 of the ECHR
Article 9 of the Immigration Act 2000
Article 20 of the TFEU
Article 8:54, first paragraph, of the General Administrative Law
artikel 9 van de Vw 2000
De staatssecretaris heeft de vreemdeling bij besluit van 5 april 2019 krachtens artikel 9 van de Vw 2000 in het bezit gesteld van een verblijfsdocument EU/EER met de aantekening ‘Familielid van een burger van de Unie’ ontleend aan artikel 20 van de VWEU, ook wel aangeduid als een Chavez-Vilchez-verblijfsrecht.
artikel 8 van het EVRM
De vreemdeling heeft daarna een aanvraag ingediend om zijn verblijfsrecht te wijzigen in een verblijfsvergunning regulier op grond van artikel 8 van het EVRM met als doel verblijf bij zijn partner en kinderen.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

202103823/1/V2. Datum uitspraak: 1 juni 2023 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Middelburg, van 28 mei 2021 in zaak nr. 20/3414 in het geding tussen: [de vreemdeling] en de staatssecretaris. Procesverloop sac Bij besluit van 31 maart 2020 heeft de staatssecretaris het daartegen door de vreemdeling gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.

Bij uitspraak van 28 mei 2021 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep gegrond verklaard, dat besluit vernietigd en bepaald dat de staatssecretaris een nieuw besluit op het gemaakte bezwaar neemt met inachtneming van de uitspraak. Tegen deze uitspraak heeft de staatssecretaris hoger beroep ingesteld. De vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. A.S. Sewman, advocaat te Velp, heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven. Overwegingen 1. De vreemdeling heeft de Sri Lankaanse nationaliteit en heeft samen met zijn partner minderjarige kinderen.

Zijn partner en kinderen hebben de Nederlandse nationaliteit. De staatssecretaris heeft de vreemdeling bij besluit van 5 april 2019 krachtens artikel 9 van de Vw 2000 in het bezit gesteld van een verblijfsdocument EU/EER met de aantekening ‘Familielid van een burger van de Unie’ ontleend aan artikel 20 van de VWEU, ook wel aangeduid als een Chavez-Vilchez-verblijfsrecht. Dat verblijfsrecht is ontstaan om te voorkomen dat zijn kinderen worden gedwongen het grondgebied van de Europese Unie te verlaten. De vreemdeling heeft daarna een aanvraag ingediend om zijn verblijfsrecht te wijzigen in een verblijfsvergunning regulier op grond van artikel 8 van het EVRM met als doel verblijf bij zijn partner en kinderen.

De staatssecretaris heeft die aanvraag afgewezen, omdat de vreemdeling met zijn Chavez-Vilchez-verblijfsrecht al gezinsleven kan uitoefenen met zijn kinderen. In dat verband heeft hij het standpunt ingenomen dat hij bij afwijzing van de aanvraag artikel 8 van het EVRM niet schendt, omdat de vreemdeling en zijn familieleden niet van elkaar worden gescheiden. Het geschil spitst zich in hoger beroep toe op de vraag in hoeverre de staatssecretaris een beoordeling in het kader van artikel 8 van het EVRM had moeten maken.

2. De staatssecretaris klaagt in zijn enige grief terecht dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat hij weliswaar een beoordeling heeft gemaakt op grond van artikel 8 van het EVRM, maar dat hij daarin niet ver genoeg is gegaan, omdat hij geen inhoudelijke belangenafweging heeft gemaakt. Zoals de Afdeling eerder heeft overwogen (uitspraak van 17 maart 2023, ECLI:NL:RVS:2023:1060, onder 4.1) is het beoordelingskader dat de staatssecretaris hanteert voor de beoordeling van artikel 8 van het EVRM bij een vreemdeling met een Chavez-Vilchez-verblijfsrecht in overeenstemming met de rechtspraak van het EHRM.

De staatssecretaris heeft in dit geval overeenkomstig het beoordelingskader beoordeeld of er familieleven bestaat tussen de vreemdeling en zijn kinderen en partner en vervolgens beoordeeld of zijn besluit leidt tot scheiding van de familieleden. Hij heeft zich terecht op het standpunt gesteld dat de afwijzing van de aanvraag niet leidt tot scheiding van de vreemdeling met zijn kinderen, aangezien hij op grond van een Chavez-Vilchez-verblijfsrecht rechtmatig verblijf heeft en op grond daarvan zijn recht op familie- en privéleven kan uitoefenen in Nederland.

Voor de staatssecretaris bestond daarom geen aanleiding voor het afwegen van belangen. De Afdeling wijst op de hiervoor genoemde uitspraak van 17 maart 2023, onder 4.2 en 4.3. Omdat er voor de staatssecretaris geen aanleiding bestond om een belangenafweging te maken, heeft de rechtbank ten onrechte overwogen dat de staatssecretaris had moeten horen over de aspecten van artikel 8 van het EVRM in deze zaak. De grief slaagt.

3. Het hoger beroep is gegrond. De uitspraak van de rechtbank wordt vernietigd. Omdat er geen beroepsgronden zijn die de rechtbank niet heeft besproken, is het beroep alsnog ongegrond. De staatssecretaris hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. verklaart het hoger beroep gegrond; II. vernietigt de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Middelburg, van 28 mei 2021 in zaak nr. 20/3414; III. verklaart het beroep ongegrond. Aldus vastgesteld door mr. C.M. Wissels, voorzitter, en mr. J.M. Willems, en mr. J.C.A. de Poorter, leden, in tegenwoordigheid van mr. G.A. van de Sluis, griffier. w.g. Wissels voorzitter w.g. Van de Sluis griffier Uitgesproken in het openbaar op 1 juni 2023 802-1003