Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2022:2098 ECLI:NL:RVS:2022:2098 Generato dall'IA

Appeal against deportation order dismissed; provisional relief rejected due to lack of compelling reasons.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2022:2098
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Council of State confirmed the lower court's rejection of the appellant's appeal against a deportation order and denied a request for provisional measures. The appellant failed to prove the authenticity of his marriage, leading the court to find indicators of a sham marriage sufficient for expulsion. Consequently, the court ruled that no urgent circumstances justified suspending the return order to Morocco.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Articles 8:81 and 92 of the General Administrative Law; Articles 91 and 92 of the Aliens Act 2000: An appeal against deportation is inadmissible if it does not raise questions of general legal interest, and a request for provisional relief is denied when the applicant cannot demonstrate compelling reasons to prevent the execution of the deportation decision.

Parole chiave

Generato dall'IA
deportation order sham marriage provisional relief aliens act 2000 administrative appeal marriage authenticity return order

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 8:81 of the General Administrative Law
Article 92 of the Aliens Act 2000
Article 91, second paragraph, of the Aliens Act 2000
artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht
artikel 92 van de Vw 2000

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

202203289/1/V3 en 202203289/2/V3. Datum uitspraak: 21 juli 2022 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak van de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State op een verzoek om het treffen van een voorlopige voorziening (artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht) en, met toepassing van artikel 92 van de Vw 2000, op het hoger beroep van: [de vreemdeling], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Haarlem, van 3 mei 2022 in zaak nr. 20/6963 in het geding tussen: de vreemdeling en de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid.

Procesverloop Bij besluit van 19 december 2019 heeft de staatssecretaris een aanvraag van de vreemdeling om afgifte van een document als bedoeld in artikel 9, eerste lid, van de Vw 2000, waaruit rechtmatig verblijf als gemeenschapsonderdaan blijkt, afgewezen, en hem opgedragen de Europese Unie binnen 28 dagen te verlaten. Bij besluit van 18 augustus 2020 heeft de staatssecretaris het daartegen door de vreemdeling gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 3 mei 2022 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. V. Senczuk, advocaat te Utrecht, hoger beroep ingesteld. Ook heeft hij de voorzieningenrechter verzocht een voorlopige voorziening te treffen. Overwegingen 1. Voor het instellen van een onderzoek naar de oprechtheid van een huwelijk is het bestaan van feitelijke omstandigheden die als indicatoren van een schijnhuwelijk aangemerkt kunnen worden voldoende. In het onderzoek dat daarop volgt heeft de vreemdeling de gelegenheid gehad om het vermoeden van een schijnhuwelijk te ontkrachten.

Onder 4.2 en 4.3 van de uitspraak is de rechtbank terecht en op goede gronden tot haar oordeel gekomen dat hij daar niet in is geslaagd. Uit het besluit volgt dat hij daarom moet terugkeren naar Marokko (zie de uitspraak van de Afdeling van 2 juni 2021, ECLI:NL:RVS:2021:1155, onder 10.1).

2. Het hoger beroep leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000).

3. Het hoger beroep is ongegrond. De uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd. Het verzoek om voorlopige voorziening wordt daarom afgewezen. De staatssecretaris hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. bevestigt de aangevallen uitspraak; II. wijst het verzoek af. Aldus vastgesteld door mr. A. Kuijer, voorzieningenrechter, in tegenwoordigheid van mr. A.M. van Meurs-Heuvel, griffier. w.g. Kuijer voorzieningenrechter w.g. Van Meurs-Heuvel griffier Uitgesproken in het openbaar op 21 juli 2022 47-982