Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2022:1885 ECLI:NL:RVS:2022:1885 Generato dall'IA

Court dismisses asylum appeal where applicant failed to prove fundamental difference in French and Dutch protection policies for Somalia.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2022:1885
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Council of State dismissed the asylum seeker's appeal against the District Court's rejection of her residence permit application. The applicant argued that transferring her to France posed a real risk of refoulement due to a fundamental difference between French and Dutch asylum policies regarding Somalia. The court held that the applicant failed to demonstrate this difference was evident and fundamental enough to justify withholding transfer under the Dublin Regulation. Consequently, the lower court's decision to uphold the transfer was confirmed as legally correct.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Dublin Regulation; Article 3 ECHR; Article 4 EU Charter: The transfer of an asylum seeker to another Member State under the Dublin Regulation is not precluded by a risk of refoulement unless the applicant proves a real risk of treatment contrary to Article 3 ECHR or Article 4 EU Charter, which requires demonstrating a fundamental and evident difference in protection policies between the requested and requested states.

Parole chiave

Generato dall'IA
Dublin Regulation transfer refoulement risk assessment fundamental policy difference Article 3 ECHR protection asylum seeker transfer

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 8:54, first paragraph, of the General Administrative Law Act
Dublin Regulation
Article 3 of the European Convention on Human Rights
Article 4 of the EU Charter of Fundamental Rights
artikel 3 van het EVRM

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

202203667/1/V3. Datum uitspraak: 6 juli 2022 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: [appellante], mede voor haar minderjarige kind, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Utrecht, van 13 juni 2022 in zaak nr. NL22.9008 in het geding tussen: de vreemdeling en de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid. Procesverloop Bij besluit van 18 mei 2022 heeft de staatssecretaris een aanvraag van de vreemdeling om haar een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen niet in behandeling genomen.

Bij uitspraak van 13 juni 2022 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. C. Lucassen, advocaat te Utrecht, hoger beroep ingesteld. Overwegingen 1. De in de grieven opgeworpen rechtsvraag over wanneer de staatssecretaris een vreemdeling niet met toepassing van de Dublinverordening mag overdragen aan een andere lidstaat wegens een reëel risico dat die vreemdeling in strijd met artikel 3 van het EVRM en artikel 4 van het EU Handvest wordt uitgezet naar het land van herkomst, heeft de Afdeling bij uitspraken van vandaag, ECLI:NL:RVS:2022:1862 en ECLI:NL:RVS:2022:1864, beantwoord.

De algemene overwegingen van die uitspraken zijn ook in deze zaak van toepassing. Toepassing van die overwegingen op deze zaak, leidt tot het oordeel dat de rechtbank in dit geval terecht heeft overwogen dat de vreemdeling niet aannemelijk heeft gemaakt dat het verschil tussen het Franse en het Nederlandse beschermingsbeleid voor Somalië zo evident en fundamenteel is dat zij door haar overdracht aan Frankrijk een reëel risico loopt op refoulement. Uit die uitspraken volgt bovendien dat de rechtbank terecht geen aanleiding heeft gezien om de zaak aan te houden in afwachting van de antwoorden op de prejudiciële vragen die over dit onderwerp gesteld zijn.

De grieven falen.

2. Het hoger beroep is ongegrond. De uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd. De staatssecretaris hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. N. Verheij, voorzitter, en mr. D.A. Verburg en mr. B. Meijer, leden, in tegenwoordigheid van mr. T.W.A. Weber, griffier. w.g. Verheij voorzitter w.g. Weber griffier Uitgesproken in het openbaar op 6 juli 2022 846