Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2021:1350 ECLI:NL:RVS:2021:1350 Generato dall'IA

Court allows appeal partially, ordering state to pay legal costs despite procedural defect not invalidating detention.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2021:1350
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Council of State declared the appeal partially admissible, ordering the State Secretary to pay the appellant's legal costs. Although the lower court failed to identify a procedural defect in the detention decision, the court ruled this did not render the detention unlawful. Consequently, the appeal succeeded only on the ground that the State must reimburse the appellant's legal expenses.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Articles 8:54 first paragraph and 91 second paragraph of the General Administrative Law; A procedural defect in the basis of a detention measure does not constitute unlawfulness if the measure remains substantively justified, but the State must bear the appellant's legal costs when such a defect is found.

Parole chiave

Generato dall'IA
administrative detention procedural defect legal costs State Secretary appeal admissibility

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 8:54 first paragraph of the General Administrative Law
Article 91 second paragraph of the Aliens Act 2000
Article 50 third paragraph of the Aliens Act 2000
artikel 50 van de Vw 2000
Zoals volgt uit de uitspraak van de Afdeling van 9 februari 2009, ECLI:NL:RVS:2009:3271, heeft de rechtbank ten onrechte geen gebrek gezien in het niet maken van een keuze tussen het tweede of het derde lid van artikel 50 van de Vw 2000 in het proces-verbaal van 20 maart 2021.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
ECLI:NL:RVS:2009:3271
Zoals volgt uit de uitspraak van de Afdeling van 9 februari 2009, ECLI:NL:RVS:2009:3271, heeft de rechtbank ten onrechte geen gebrek gezien in het niet maken van een keuze tussen het tweede of het derde lid van artikel 50 van de Vw 2000 in het proces-verbaal van 20 maart 2021.
ECLI:NL:RVS:2018:1498
Court allows deportation detention appeal and orders state to pay legal costs due to procedural error.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

202102286/1/V3. Datum uitspraak: 25 juni 2021 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: [de vreemdeling], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Roermond, van 6 april 2021 in zaak nr. NL21.4280 in het geding tussen: de vreemdeling en de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid. Procesverloop Bij besluit van 20 maart 2021 heeft de staatssecretaris de vreemdeling in bewaring gesteld. Bij uitspraak van 6 april 2021 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep ongegrond verklaard en het verzoek om schadevergoeding afgewezen.

Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. S.T.V. Le, advocaat te Rotterdam, hoger beroep ingesteld. Overwegingen 1. De vreemdeling klaagt in de eerste grief dat de rechtbank ten onrechte geen gebrek heeft geconstateerd in zijn ophouding. Daarom heeft zij ook ten onrechte de staatssecretaris niet veroordeeld in de proceskosten, aldus de vreemdeling. 1.1. Zoals volgt uit de uitspraak van de Afdeling van 9 februari 2009, ECLI:NL:RVS:2009:3271, heeft de rechtbank ten onrechte geen gebrek gezien in het niet maken van een keuze tussen het tweede of het derde lid van artikel 50 van de Vw 2000 in het proces-verbaal van 20 maart 2021.

De ernst van dit gebrek weegt echter niet op tegen de belangen die met de ophouding gediend zijn. De rechtbank heeft namelijk onbestreden overwogen dat in het eerdergenoemde proces-verbaal staat dat de vreemdeling zich kon legitimeren met een geldig vreemdelingendocument en dat niet onmiddellijk bleek dat hij rechtmatig verblijf had. Daaruit kan worden afgeleid dat de grondslag van de ophouding feitelijk artikel 50, derde lid, van de Vw 2000 was. Het gebrek in de ophouding leidt dan ook niet tot onrechtmatigheid van de maatregel van bewaring. 1.2.

Omdat de vreemdeling terecht betoogt dat er een gebrek aan de ophouding kleeft, klaagt hij ook terecht dat de rechtbank de staatssecretaris ten onrechte niet tot vergoeding van de proceskosten heeft veroordeeld, ook al leidt het gebrek niet tot een gegrond beroep (uitspraak van de Afdeling van 3 mei 2018, ECLI:NL:RVS:2018:1498). 1.3. De grief slaagt.

2. Wat de vreemdeling in de tweede grief aanvoert, leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat het geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000).

3. Het hoger beroep is gegrond. De uitspraak van de rechtbank wordt vernietigd voor zover de rechtbank de staatssecretaris niet heeft veroordeeld tot vergoeding van bij de vreemdeling in verband met de behandeling van het beroep opgekomen proceskosten. De uitspraak wordt voor het overige bevestigd. De staatssecretaris moet de proceskosten vergoeden. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. verklaart het hoger beroep gegrond; II. vernietigt de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Roermond, van 6 april 2021 in zaak nr. NL21.4280, voor zover zij heeft nagelaten de staatssecretaris te veroordelen tot vergoeding van bij de vreemdeling in verband met de behandeling van het beroep opgekomen proceskosten;

III. bevestigt de uitspraak voor het overige; IV. veroordeelt de staatssecretaris tot vergoeding van bij de vreemdeling in verband met de behandeling van het beroep en het hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 1602,00 (zegge: zestienhonderdtwee euro), geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand. Aldus vastgesteld door mr. B. Meijer, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. M.W. Schippers, griffier. w.g. Meijer lid van de enkelvoudige kamer w.g. Schippers griffier Uitgesproken in het openbaar op 25 juni 2021 765-967