Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2021:1078 ECLI:NL:RVS:2021:1078 Generato dall'IA

Court dismisses asylum appeal as new medical evidence cannot be considered in appeal proceedings.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2021:1078
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Council of State confirmed the lower court's dismissal of the appellant's asylum appeal, rejecting the submission of new medical and psychological reports. The appellant argued these documents proved his case, but the court ruled they were inadmissible because they dated after the first-instance judgment. Consequently, the appeal was deemed unnecessary as it raised a legal question already settled by prior precedent.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Article 8:54 first paragraph of the General Administrative Law; Article 91 second paragraph of the Immigration Act 2000: Appeals must address new questions of law or fact; evidence submitted after the first-instance judgment cannot be considered in the appeal.

Parole chiave

Generato dall'IA
administrative appeal procedure new evidence admissibility asylum claim rejection judicial economy principle immigration law 2000

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 8:54 first paragraph of the General Administrative Law
Article 91 second paragraph of the Immigration Act 2000
Article 64 of the Immigration Act 2000
artikel 64 van de Vw 2000
Procesverloop Bij besluit van 25 september 2020 heeft de staatssecretaris een aanvraag van de vreemdeling om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen en ambtshalve geweigerd hem krachtens artikel 64 van de Vw 2000 uitstel van vertrek te verlenen.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

202006279/1/V2. Datum uitspraak: 21 mei 2021 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: [de vreemdeling], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats 's­Hertogenbosch, van 18 november 2020 in zaak nr. NL20.17446 in het geding tussen: de vreemdeling en de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid. Procesverloop Bij besluit van 25 september 2020 heeft de staatssecretaris een aanvraag van de vreemdeling om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen en ambtshalve geweigerd hem krachtens artikel 64 van de Vw 2000 uitstel van vertrek te verlenen.

Bij uitspraak van 18 november 2020 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. M.H. van der Linden, advocaat te Almelo, hoger beroep ingesteld. De vreemdeling heeft nadere stukken ingediend. Overwegingen 1. In hoger beroep heeft de vreemdeling een medisch dossier en een psychologisch rapport overgelegd. Die stukken dateren van na de uitspraak van de rechtbank en kunnen daarom niet bij de beoordeling van het hoger beroep worden betrokken.

Als de vreemdeling het medisch dossier en het psychologische rapport bij de besluitvorming wil laten betrekken, kan hij een afzonderlijke aanvraag doen om krachtens artikel 64 van de Vw 2000 te bepalen dat zijn uitzetting achterwege blijft.

2. Het hoger beroep leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000). 2.1. Het hoger beroep gaat namelijk over een rechtsvraag die eerder door de Afdeling is beantwoord (uitspraak van 28 september 2017, ECLI:NL:RVS:2017:2629, over het arrest van 13 december 2016, Paposhvili tegen België, ECLI:CE:ECHR:2016:1213JUD004173810). Het hoger beroep biedt geen reden hierover in dit geval anders te oordelen.

3. Het hoger beroep is ongegrond. De uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd. De staatssecretaris hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. C.M. Wissels, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. J.W. Prins, griffier. w.g. Wissels lid van de enkelvoudige kamer w.g. Prins griffier Uitgesproken in het openbaar op 21 mei 2021 894.