Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2020:2763 ECLI:NL:RVS:2020:2763 Generato dall'IA

Administrative court dismisses appeal against emergency enforcement for mislabeled waste box found on street.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2020:2763
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Administrative Chamber of the Council of State declared the appeal against the application of emergency administrative enforcement inadmissible. The appellant argued that although the waste box bore her name, she did not place it near the underground refuse container and claimed it was blown from her balcony. The court held that under established case law, the person to whom waste can be traced is presumed the offender unless proven otherwise. Since the appellant failed to demonstrate that the box was not hers or that she was not responsible for its improper placement, the enforcement was upheld.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Wet bestuursdwang 2012, Art. 1:1; Wet afvalstoffen 2010, Art. 1:1: The person to whom waste can be traced is presumed the offender unless proven otherwise; failure to prove otherwise makes the person responsible for improper placement.

Parole chiave

Generato dall'IA
emergency administrative enforcement waste management regulation presumption of guilt burden of proof administrative liability mislabeled waste container refuse collection

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Wet bestuursdwang 2012, Art. 1:1
Wet afvalstoffen 2010, Art. 1:1

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

202004747/1/R4. Datum uitspraak: 18 november 2020 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak in het geding tussen: [appellante], wonend te Den Haag, appellante, en het college van burgemeester en wethouders van Den Haag, verweerder. Procesverloop Bij besluit van 27 februari 2020 heeft het college zijn beslissing om op 31 januari 2020 spoedeisende bestuursdwang toe te passen wegens het in strijd met de Afvalstoffenverordening 2010 van de gemeente Den Haag aanbieden van huishoudelijke afvalstoffen, op schrift gesteld. Daarbij heeft het college vermeld dat een gedeelte van de kosten van de toepassing van bestuursdwang, te weten € 126,00, voor rekening van [appellante] komt.

Bij besluit van 3 augustus 2020 heeft het college het door [appellante] hiertegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Tegen dit besluit heeft [appellante] beroep ingesteld. Het college heeft een verweerschrift ingediend. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 5 november 2020, waar [appellante], bijgestaan door [gemachtigde], en het college, vertegenwoordigd door M. Eser, zijn verschenen. Overwegingen 1. De toepassing van spoedeisende bestuursdwang heeft bestaan uit het verwijderen van een platgemaakte doos die op 31 januari 2020 is aangetroffen naast een ondergrondse restafvalcontainer (hierna:

ORAC) ter hoogte van de Janssoniusstraat 1 in Den Haag. Het college is ervan uitgegaan dat [appellante] de doos verkeerd heeft aangeboden, omdat haar naam en adres op het adreslabel op de doos staan. 2. [appellante] betwist niet dat de doos van haar afkomstig is, maar stelt dat zij niet degene is geweest die de doos naast de ORAC heeft gezet. Zij voert aan dat het college niet heeft bewezen dat zij de doos daar heeft gezet. Zij stelt dat zij karton altijd verzamelt op het balkon totdat haar vader het meeneemt naar zijn werk om het daar weg te gooien.

Zij vermoedt dat de doos van het balkon is gewaaid en door een buurtbewoner naast de ORAC is gezet. 2.1. Volgens vaste rechtspraak van de Afdeling mag ervan worden uitgegaan dat de persoon tot wie de aangetroffen afvalstoffen kunnen worden herleid, ook de overtreder is, tenzij de betrokkene het tegendeel aannemelijk maakt. Zie voor een uiteenzetting van deze rechtspraak de uitspraak van 18 juli 2018, ECLI:NL:RVS:2018:2432. De overtreder is in de eerste plaats degene die de verboden handeling fysiek verricht. Daarnaast kan in bepaalde gevallen degene die de overtreding niet zelf feitelijk begaat, maar aan wie de handeling is toe te rekenen, voor de overtreding verantwoordelijk worden gehouden en daarom als overtreder worden aangemerkt. 2.2.

Door het adreslabel is de doos tot [appellante] te herleiden. Dit betekent dat het college mag aannemen dat zij de overtreder is, tenzij zij aannemelijk maakt dat zij niet degene is geweest die de doos verkeerd heeft aangeboden. Anders dan waar [appellante] van uitgaat, hoeft het college niet onomstotelijk te bewijzen dat zij de doos naast de papiercontainer heeft gezet. Met haar stelling dat zij karton altijd verzamelt op haar balkon en dat de doos van het balkon moet zijn gewaaid, heeft zij niet aannemelijk gemaakt dat dat daadwerkelijk met deze doos is gebeurd.

Ook als ervan wordt uitgegaan dat deze doos van haar balkon is gewaaid, kan zij als overtreder worden aangemerkt. Doordat zij de doos op haar balkon heeft gezet op een manier waarop hij kon wegwaaien, is de omstandigheid dat de doos is weggewaaid aan haar toe te rekenen en kan zij ervoor verantwoordelijk worden gehouden dat de doos daardoor op straat terecht is gekomen en niet op juiste wijze ter inzameling is aangeboden. Daarbij maakt het niet uit dat iemand anders de doos vervolgens naast de ORAC heeft gezet, waar hij is aangetroffen. Gelet op het voorgaande heeft het college [appellante] terecht als overtreder aangemerkt.

3. Het beroep is ongegrond.

4. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: verklaart het beroep ongegrond. Aldus vastgesteld door mr. F.C.M.A. Michiels, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. L.S. Kors, griffier. Het lid van de enkelvoudige kamer is verhinderd de uitspraak te ondertekenen. De griffier is verhinderd de uitspraak te ondertekenen. Uitgesproken in het openbaar op 18 november 2020 687.