Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2020:2286 ECLI:NL:RVS:2020:2286 Generato dall'IA

Court dismisses asylum appeal where applicant lacks standing due to unknown destination and no procedural questions raised.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2020:2286
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Council of State confirmed the lower court's rejection of the asylum applicant's appeal, finding the administrative decision valid. Although the applicant claimed to remain in the Netherlands, the court noted his unknown destination and lack of contact with his lawyer, establishing he no longer had a legal interest in the proceedings. Consequently, the appeal was deemed inadmissible under Article 91 of the Immigration Act because it raised no questions relevant to legal unity or general rights protection.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Articles 91, second paragraph; 8:54, first paragraph, AWR; An asylum appeal is inadmissible if the appellant lacks standing due to unknown destination and the appeal raises no questions pertinent to legal unity or rights protection.

Parole chiave

Generato dall'IA
asylum appeal inadmissibility unknown destination standing Article 91 Immigration Act legal interest proceedings administrative review dismissal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 91, second paragraph, of the Immigration Act 2000
Article 8:54, first paragraph, of the General Administrative Law
artikel 64 van de Vw 2000
Procesverloop Bij besluit van 18 september 2017 heeft de staatssecretaris een aanvraag van de vreemdeling om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen en geweigerd hem krachtens artikel 64 van de Vw 2000 ambtshalve uitstel van vertrek te verlenen.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

202002431/1/V2. Datum uitspraak: 25 september 2020 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: [de vreemdeling], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Rotterdam, van 13 maart 2020 in zaak nr. NL17.10707 in het geding tussen: de vreemdeling en de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid. Procesverloop Bij besluit van 18 september 2017 heeft de staatssecretaris een aanvraag van de vreemdeling om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen en geweigerd hem krachtens artikel 64 van de Vw 2000 ambtshalve uitstel van vertrek te verlenen.

Bij aanvullend besluit van 16 januari 2020 heeft de staatssecretaris dit besluit gehandhaafd. Bij uitspraak van 13 maart 2020 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. J.C.E. Hoftijzer, advocaat te Amsterdam, hoger beroep ingesteld. De staatssecretaris en de vreemdeling hebben nadere stukken ingediend. Overwegingen 1. Volgens de staatssecretaris is de vreemdeling met onbekende bestemming vertrokken. De vreemdeling heeft echter desgevraagd laten weten dat hij contact onderhoudt met zijn gemachtigde, dat hij nog in Nederland verblijft en de procedure wil doorzetten.

De Afdeling stelt daarom vast dat de vreemdeling nog steeds belang heeft bij de beoordeling van zijn hoger beroep (vergelijk de uitspraak van de Afdeling van 22 februari 2019, ECLI:NL:RVS:2019:579, onder 2.).

2. Het hoger beroep leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000).

3. Het hoger beroep is ongegrond. De uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd. De staatssecretaris hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. A.J.C. de Moor-van Vugt, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. S.P.M. Zwinkels, griffier. Het lid van de enkelvoudige kamer is verhinderd de uitspraak te ondertekenen. w.g. Zwinkels griffier Uitgesproken in het openbaar op 25 september 2020 314-897.