Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2020:1913 ECLI:NL:RVS:2020:1913 Generato dall'IA

Administrative court dismisses appeal against emergency enforcement for mislabeled household waste found on appellant's property.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2020:1913
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Administrative Chamber of the Council of State declared the appellant's appeal against emergency administrative enforcement inadmissible. The municipality removed a household waste bag found near a container, which contained a medicine box with the appellant's address and crossed-out data. Although the appellant claimed he never used grey bags, the court ruled that the presence of his address on the item was sufficient evidence to attribute the violation to him, as mere denial without proof failed to rebut the presumption of guilt. Consequently, the appeal was rejected, and no costs were assigned.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Wet bestuursdwang 1997; Wet afvalstoffenbeheer 2008: The presumption that waste found on a person's premises belongs to them is rebuttable, but a simple denial without corroborating evidence or proof of alternative disposal methods is insufficient to overturn the attribution of the violation.

Parole chiave

Generato dall'IA
emergency administrative enforcement presumption of guilt household waste regulation attribution of violation burden of proof reversal administrative appeal dismissal municipal waste management

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Wet bestuursdwang 1997
Wet afvalstoffenbeheer 2008

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

202002163/1/R4. Datum uitspraak: 12 augustus 2020 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak in het geding tussen: [appellant], wonend te Rotterdam, en het college van burgemeester en wethouders van Rotterdam, verweerder. Procesverloop Bij besluit van 4 februari 2020 heeft het college zijn beslissing om op 27 januari 2020 spoedeisende bestuursdwang toe te passen wegens het in strijd met de Afvalstoffenverordening Rotterdam 2009 aanbieden van huishoudelijke afvalstoffen, op schrift gesteld. Daarbij heeft het college vermeld dat de kosten van de toepassing van bestuursdwang, te weten € 125,00, voor rekening van [appellant] komen.

Bij besluit van 10 maart 2020 heeft het college het door [appellant] hiertegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Tegen dit besluit heeft [appellant] beroep ingesteld. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 23 juli 2020, waar het college, vertegenwoordigd door I. Keric, is verschenen. Overwegingen 1. De toepassing van spoedeisende bestuursdwang heeft bestaan uit het verwijderen van een huisvuilzak die op 27 januari 2020 is aangetroffen naast een ondergrondse restafvalcontainer ter hoogte van de Catharina van Zoelenstraat 91 in Rotterdam.

Het college is ervan uitgegaan dat [appellant] de huisvuilzak verkeerd heeft aangeboden, omdat daarin een medicijndoosje is aangetroffen waarop een sticker zit met zijn adres erop. De overige gegevens op de sticker zijn doorgestreept met een zwarte stift. 2. [appellant] betwist dat de aangetroffen huisvuilzak van hem afkomstig is. Hij stelt dat hij zijn huisvuil altijd in doorzichtige pedaalemmerzakken doet en nooit in grijze vuilniszakken zoals de aangetroffen zak met zijn adres erin. 2.1. Volgens vaste rechtspraak van de Afdeling mag ervan worden uitgegaan dat de persoon tot wie de aangetroffen afvalstoffen kunnen worden herleid, ook de overtreder is, tenzij de betrokkene het tegendeel aannemelijk maakt.

Zie voor een uiteenzetting van deze rechtspraak de uitspraak van 18 juli 2018, ECLI:NL:RVS:2018:2432. 2.2. Door het daarin aangetroffen medicijndoosje met zijn adres erop is de huisvuilzak tot [appellant] te herleiden. Dit betekent dat het college mag aannemen dat hij de overtreder is, tenzij hij aannemelijk maakt dat hij niet degene is geweest die de huisvuilzak verkeerd heeft aangeboden. De enkele stelling dat hij nooit gebruik maakt van grijze vuilniszakken, zoals de aangetroffen zak, is onvoldoende om dat aannemelijk te maken, omdat deze stelling niet met bewijsstukken is onderbouwd of anderszins aannemelijk is gemaakt.

Het college heeft hem dan ook terecht als overtreder aangemerkt. Het betoog faalt.

3. Het beroep is ongegrond.

4. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: verklaart het beroep ongegrond. Aldus vastgesteld door mr. F.C.M.A. Michiels, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. L.S. Kors, griffier. Het lid van de enkelvoudige kamer is verhinderd de uitspraak te ondertekenen. De griffier is verhinderd de uitspraak te ondertekenen. Uitgesproken in het openbaar op 12 augustus 2020 687.