Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2020:1849 ECLI:NL:RVS:2020:1849 Generato dall'IA

Court allows asylum seekers' transfer to Italy as they failed to prove vulnerability under Tarakhel case law.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2020:1849
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Council of State declared the Secretary of Justice's appeal admissible but dismissed the core grievance regarding the transfer of asylum seekers to Italy. The court held that the applicants failed to demonstrate they constitute vulnerable persons under the Tarakhel precedent, thereby negating the need for individual guarantees. Consequently, the lower court's decision to uphold the transfer was reinstated, and the applicants' appeals were declared inadmissible.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Articles 3 and 8 of the ECHR; A transfer to a third country is permissible unless the applicant proves vulnerability under Tarakhel, requiring specific risks of ill-treatment or inadequate care that cannot be assumed from intergovernmental trust.

Parole chiave

Generato dall'IA
Tarakhel vulnerability asylum transfer intergovernmental trust ECHR Article 3 individual guarantees

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
ECLI:CE:ECHR:2014:1104JUD002921712

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

202000881/1/V1. Datum uitspraak: 5 augustus 2020 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Groningen, van 31 januari 2020 in zaken nrs. NL19.24960 en NL19.24969 in het geding tussen: [vreemdeling 1] en [vreemdeling 2] en de staatssecretaris. Procesverloop Bij besluiten van 18 oktober 2019 heeft de staatssecretaris aanvragen om de vreemdelingen een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, niet in behandeling genomen.

Bij uitspraak van 31 januari 2020 heeft de rechtbank de daartegen door de vreemdelingen ingestelde beroepen gegrond verklaard, de besluiten vernietigd en bepaald dat de staatssecretaris nieuwe besluiten op de aanvragen neemt met inachtneming van wat in de uitspraak is overwogen. Tegen deze uitspraak heeft de staatssecretaris hoger beroep ingesteld. De vreemdelingen, vertegenwoordigd door mr. I.M. Zuidhoek, advocaat te Groningen, hebben een schriftelijke uiteenzetting gegeven. Overwegingen 1. In geschil is of de vreemdeling moet worden aangemerkt als kwetsbaar persoon en of hij in verband hiermee niet zou kunnen worden overgedragen aan Italië.

De staatssecretaris klaagt in zijn eerste grief dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat vreemdeling 1 een kwetsbaar persoon is in de zin van het arrest van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (hierna: het EHRM) van 4 november 2014 in de zaak Tarakhel tegen Zwitserland, ECLI:CE:ECHR:2014:1104JUD002921712. Daarnaast klaagt de staatssecretaris dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat hij vreemdeling 1 niet zonder nader onderzoek en het verkrijgen van individuele garanties voor adequate opvang en gezondheidszorg aan Italië mag overdragen.

De staatssecretaris betoogt dat de door de vreemdelingen aangehaalde interim measures van het EHRM niet op hen van toepassing zijn nu de vreemdelingen niet aannemelijk hebben gemaakt dat zij verkeren in omstandigheden waarop de interim measures betrekking hebben. Daarbij betoogt de staatssecretaris dat hij, gelet op het interstatelijk vertrouwensbeginsel, ervan mag uitgaan dat de Italiaanse autoriteiten voldoende opvangmogelijkheden en medische zorg bieden, ook voor vreemdelingen die worden behandeld voor een HIV-infectie.

2. Wat de staatssecretaris in zijn eerste grief aanvoert gaat over een rechtsvraag die de Afdeling eerder heeft beantwoord in de uitspraak van de Afdeling van 8 april 2020, ECLI:NL:RVS:2020:986. Uit r.o. 10.1 en 10.2 van die uitspraak volgt dat de grief slaagt.

3. Het hoger beroep is gegrond. De uitspraak van de rechtbank wordt vernietigd. Het is niet nodig wat staatssecretaris verder heeft aangevoerd te bespreken. Omdat er geen beroepsgronden zijn die de rechtbank niet heeft besproken, zijn de beroepen alsnog ongegrond. De staatssecretaris hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. verklaart het hoger beroep gegrond; II. vernietigt de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Groningen, van 31 januari 2020 in zaken nrs. NL19.24960 en NL19.24969; III. verklaart de ingestelde beroepen ongegrond. Aldus vastgesteld door mr. E. Steendijk, voorzitter, en mr. A. Kuijer en mr. C.C.W. Lange, leden, in tegenwoordigheid van mr. B.G.M. Laarhoven, griffier. De voorzitter is verhinderd de uitspraak te ondertekenen. w.g. Laarhoven griffier Uitgesproken in het openbaar op 5 augustus 2020 382-954.