Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2020:1845 ECLI:NL:RVS:2020:1845 Generato dall'IA

Ruling dismissing foreigner's appeal and interim request regarding refusal of residence document issuance.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2020:1845
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Council of State dismissed the foreigner's appeal against the District Court's rejection of his request for a residence document and refused an interim measure. The foreigner argued for a residence document proving lawful community status, while the State Secretary had previously rejected this request and the objection. The court ruled the appeal inadmissible because it raised a legal issue already decided by the Council of State in a prior case.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Articles 8:81 and 92 of the General Administrative Law; Article 72, third paragraph, of the Aliens Act 2000; An objection against factual deportation filed during an appeal is treated as a request for interim relief. An appeal is inadmissible if it concerns a legal question already answered by the Council of State in a previous decision.

Parole chiave

Generato dall'IA
interim relief request factual deportation objection appeal inadmissibility residence document issuance legal issue precedent

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 8:81 of the General Administrative Law
Article 92 of the Aliens Act 2000
Article 72, third paragraph, of the Aliens Act 2000
Article 91, second paragraph, of the Aliens Act 2000
artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht
artikel 92 van de Vw 2000

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

202000051/1/V2 en 202000051/2/V2. Datum uitspraak: 5 augustus 2020 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak van de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State op een verzoek om het treffen van een voorlopige voorziening (artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht) en, met toepassing van artikel 92 van de Vw 2000, op het hoger beroep van: [de vreemdeling], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Rotterdam, van 10 december 2019 in zaak nr. 19/4332 in het geding tussen: de vreemdeling en de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid.

Procesverloop Bij besluit van 21 december 2018 heeft de staatssecretaris een aanvraag van de vreemdeling om afgifte van een document als bedoeld in artikel 9, eerste lid, van de Vw 2000, waaruit rechtmatig verblijf als gemeenschapsonderdaan blijkt, afgewezen. Bij besluit van 10 mei 2019 heeft de staatssecretaris het daartegen door de vreemdeling gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 10 december 2019 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling, vertegenwoordigd door mr.

D. Rezaie, advocaat te Amsterdam, hoger beroep ingesteld. Namens de vreemdeling is krachtens artikel 72, derde lid, van de Vw 2000 bezwaar gemaakt tegen zijn feitelijke uitzetting. De staatssecretaris heeft dit doorgezonden aan de Afdeling. Overwegingen 1. Het bezwaar tegen de feitelijke uitzetting is namens de vreemdeling ingediend hangende het hoger beroep in de procedure over het besluit van 21 december 2018. Zoals volgt uit de uitspraken van de Afdeling van 21 februari 2013, ECLI:NL:RVS:2013:BZ2788 en van 5 januari 2016, ECLI:NL:RVS:2016:353, staat onder deze omstandigheden tegen de feitelijke uitzetting geen bezwaar open en wordt het door de vreemdeling krachtens artikel 72, derde lid, van de Vw 2000 gemaakte bezwaar aangemerkt als een verzoek tot het treffen van een voorlopige voorziening.

2. Het hoger beroep leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000). 2.1. Het hoger beroep gaat namelijk over een rechtsvraag die eerder door de Afdeling is beantwoord (uitspraak van 15 juli 2019, ECLI:NL:RVS:2019:2409, over de onderzoeksplicht als bedoeld in het arrest Chavez-Vilchez van 10 mei 2017, ECLI:EU:C:2017:354). Het hoger beroep biedt geen reden hierover in dit geval anders te oordelen.

3. Het hoger beroep is ongegrond. De uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd. Het verzoek om voorlopige voorziening wordt daarom afgewezen. De staatssecretaris hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. bevestigt de aangevallen uitspraak; II. wijst het verzoek af. Aldus vastgesteld door mr. C.J. Borman, voorzieningenrechter, in tegenwoordigheid van mr. P.A.M.J. Graat, griffier. De voorzieningenrechter is verhinderd de uitspraak te ondertekenen. w.g. Graat Uitgesproken in het openbaar op 5 augustus 2020 572-897.