Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2020:1486 ECLI:NL:RVS:2020:1486 Generato dall'IA

Administrative enforcement action dismissed; failure to prove waste disposal by appellant despite evidence linking waste to appellant.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2020:1486
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Administrative Chamber of the Council of State dismissed the appellant's appeal against an urgent administrative enforcement order issued by the City of The Hague. The appellant argued that while the waste box bore his name, he had merely given it to a homeless person, but failed to provide evidence to rebut the presumption of guilt. The court held that without proof to the contrary, the presumption of guilt stands, making the enforcement action lawful.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Wet bestuursdwang 1998; Wet afvalstoffen 2010: In cases of administrative enforcement for waste violations, the person to whom the waste can be traced is presumed to be the violator unless that person makes the opposite clear.

Parole chiave

Generato dall'IA
administrative enforcement waste disposal regulation presumption of guilt burden of proof urgent enforcement order administrative chamber violation attribution

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Wet bestuursdwang 1998
Wet afvalstoffen 2010

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

201906254/1/R4. Datum uitspraak: 24 juni 2020 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak in het geding tussen: [appellant], wonend te Den Haag, en het college van burgemeester en wethouders van Den Haag, verweerder. Procesverloop Bij besluit van 17 mei 2019 heeft het college zijn beslissing om op 23 april 2019 spoedeisende bestuursdwang toe te passen wegens het in strijd met de Afvalstoffenverordening 2010 van de gemeente Den Haag aanbieden van huishoudelijke afvalstoffen, op schrift gesteld. Daarbij heeft het college vermeld dat een gedeelte van de kosten van de toepassing van bestuursdwang, te weten € 126,00, voor rekening van [appellant] komt.

Bij besluit van 13 augustus 2019 heeft het college het door [appellant] hiertegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Tegen dit besluit heeft [appellant] beroep ingesteld. Het college heeft een verweerschrift ingediend. [appellant] heeft een nader stuk ingediend. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 11 juni 2020, waar [appellant] en het college, vertegenwoordigd door D. Khougiani, zijn verschenen. Overwegingen 1. De toepassing van spoedeisende bestuursdwang heeft bestaan uit het verwijderen van een doos die op 23 april 2019 is aangetroffen naast een ondergrondse restafvalcontainer (hierna:

ORAC) ter hoogte van de Van Kinsbergenstraat 85c in Den Haag. Het college is ervan uitgegaan dat [appellant] de doos verkeerd heeft aangeboden, omdat zijn naam en adres op het adreslabel op de doos staan. 2. [appellant] betwist niet dat de doos van hem afkomstig is, maar stelt dat hij niet degene is geweest die de doos naast de ORAC heeft gezet. Hij stelt dat hij de doos, met daarin wat gebruikte kleding en twee krentenbollen, heeft meegegeven aan een dakloze die aan de overkant van zijn woning onder een balkon lag te slapen. 2.1. Volgens vaste rechtspraak van de Afdeling mag ervan worden uitgegaan dat de persoon tot wie de aangetroffen afvalstoffen kunnen worden herleid, ook de overtreder is, tenzij de betrokkene het tegendeel aannemelijk maakt.

Zie voor een uiteenzetting van deze rechtspraak de uitspraak van 18 juli 2018, ECLI:NL:RVS:2018:2432. 2.2. De enkele stelling van [appellant] dat hij de doos heeft meegegeven aan een dakloze, is niet voldoende om aannemelijk te maken dat hij niet de overtreder is, omdat hij deze stelling niet met bewijsstukken heeft onderbouwd of anderszins aannemelijk heeft gemaakt. Aangezien [appellant] niet aannemelijk heeft gemaakt dat hij niet degene is geweest die de doos verkeerd heeft aangeboden, heeft het college hem terecht als overtreder aangemerkt. Het betoog faalt.

3. Het beroep is ongegrond.

4. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: verklaart het beroep ongegrond. Aldus vastgesteld door mr. F.C.M.A. Michiels, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. L.S. Kors, griffier. Het lid van de enkelvoudige kamer is verhinderd de uitspraak te ondertekenen. De griffier is verhinderd de uitspraak te ondertekenen. Uitgesproken in het openbaar op 24 juni 2020 687.