Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2020:1479 ECLI:NL:RVS:2020:1479 Generato dall'IA

Administrative appeal dismissed due to tax authority's concession; client granted costs and fee refund.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2020:1479
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Council of State declared the administrative appeal inadmissible because the tax authority had already conceded the claim by revising the child care allowance to €15,949.00. The appellant requested a full refund of the previously determined nil amount and sought cost reimbursement, while the authority argued the concession removed any need for further review. The court ruled that since the authority fully met the client's needs, the appeal was no longer justiciable, yet the authority was ordered to pay the appellant's legal costs and refund the filing fee.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Wet algemene bepalingen rijksbelastingwet; Wet kinderopvangtoeslag: where the tax authority concedes the claim and revises the decision in the appellant's favor, the administrative appeal becomes inadmissible, but the authority remains liable for the appellant's legal costs and must refund any filing fees paid.

Parole chiave

Generato dall'IA
administrative appeal inadmissibility tax authority concession child care allowance legal costs reimbursement filing fee refund Raad van State Belastingdienst Toeslagen

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

201900886/1/A2. Datum uitspraak: 24 juni 2020 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellante], wonend te [woonplaats], tegen de uitspraak van de rechtbank Rotterdam van 21 december 2018 in zaak nr. 17/6763 in het geding tussen: [appellante] en de Belastingdienst/Toeslagen. Procesverloop Bij besluit van 20 juli 2017 heeft de Belastingdienst/Toeslagen de kinderopvangtoeslag van [appellante] over 2015 definitief vastgesteld op nihil. Bij besluit van 13 oktober 2017 heeft de Belastingdienst/Toeslagen het door [appellante] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.

Bij uitspraak van 21 december 2018 heeft de rechtbank het door [appellante] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft [appellante] hoger beroep ingesteld. De Belastingdienst/Toeslagen heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 15 juli 2019, waar [appellante], bijgestaan door mr. A.H.G. Katz, advocaat te Rotterdam, en de Belastingdienst/Toeslagen, vertegenwoordigd door drs. J.G.C. van de Werken, zijn verschenen. De Afdeling heeft het onderzoek ter zitting geschorst om partijen in de gelegenheid te stellen nader onderzoek te doen.

Bij besluit van 11 oktober 2019 heeft de Belastingdienst/Toeslagen de eerder definitief vastgestelde kinderopvangtoeslag van [appellante] over 2015 herzien vastgesteld op € 15.949,00. De Afdeling heeft [appellante] bij brief van 18 oktober 2019 gevraagd of dit besluit haar aanleiding geeft haar hoger beroep in te trekken. Bij brieven van 29 oktober 2019 en 4 december 2019 heeft [appellante] de Afdeling verzocht om uitspraak te doen op het door haar ingestelde hoger beroep en de Belastingdienst/Toeslagen in de proceskosten te veroordelen. Overwegingen 1 Bij het besluit van 11 oktober 2019 heeft de Belastingdienst/Toeslagen de eerder definitief vastgestelde kinderopvangtoeslag van [appellante] over 2015 herzien vastgesteld op € 15.949,00. [appellante] heeft de Afdeling verzocht de Belastingdienst/Toeslagen te veroordelen in de door haar gemaakte proceskosten.

De Afdeling begrijpt dat [appellante] door de dienst volledig tegemoet is gekomen. Gelet hierop heeft zij daarom geen belang meer bij een beoordeling van het door haar ingestelde hoger beroep. Het hoger beroep dient daarom niet-ontvankelijk te worden verklaard. Omdat de Belastingdienst/Toeslagen [appellante] tegemoet is gekomen bestaat aanleiding tot een proceskostenveroordeling over te gaan.

4. Het hoger beroep is kennelijk niet-ontvankelijk.

5. De Belastingdienst/Toeslagen dient op na te melden wijze tot vergoeding van de proceskosten te worden veroordeeld. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk; II. veroordeelt de Belastingdienst/Toeslagen tot vergoeding van bij [appellante] in verband met de behandeling van het hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 1.050,00 (zegge: duizendvijftig euro), geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand; III. verstaat dat de Belastingdienst/Toeslagen aan [appellante] het door haar betaalde griffierecht ten bedrage van € 128,00 (zegge: honderdachtentwintig euro) voor de behandeling van het hoger beroep terugbetaalt. Aldus vastgesteld door mr. D.A.C. Slump, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. W. Dijkshoorn, griffier. Het lid van de enkelvoudige kamer is verhinderd de uitspraak te ondertekenen. De griffier is verhinderd de uitspraak te ondertekenen. Uitgesproken in het openbaar op 24 juni 2020 341-735.