Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2020:1449 ECLI:NL:RVS:2020:1449 Generato dall'IA

RvS dismisses appeal against deportation refusal, ruling no new facts or effective remedies exist for detention claims.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2020:1449
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Council of State dismissed the appellant's appeal, confirming the lower court's rejection of claims for compensation and return to Rwanda. The appellant argued that new information regarding Interpol warrants and European Convention rights required a fresh assessment under Article 3. The court held these were not new developments and that the appellant had previously had effective remedies to challenge detention violations.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Articles 3, 5, and 6 of the ECHR; The Council of State ruled that previous procedural history and existing remedies preclude a new assessment of Article 3 violations or denial of effective legal recourse for detention claims in deportation proceedings.

Parole chiave

Generato dall'IA
deportation to Rwanda Article 3 ECHR violation effective legal remedy new facts or circumstances detention compensation claim interpol arrest warrant administrative law appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 3 of the ECHR
Article 5 of the ECHR
Article 6 of the ECHR
Article 91, second paragraph, of the Vw 2000
artikel 3 van het EVRM

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
ECLI:NL:RVS:2015:1995
Court dismisses appeal against deportation order, ruling new evidence submitted late cannot alter original legality assessment.
F.G. t. Zweden, ECLI:CE:ECHR:2016:0323JUD00436111
Het arrest van het EHRM van 23 maart 2016, F.G. t. Zweden, ECLI:CE:ECHR:2016:0323JUD004361111, leidt niet tot een ander oordeel omdat het juridisch kader daarin anders is.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

201903526/1/V3. Datum uitspraak: 24 juni 2020 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: [de vreemdeling], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Amsterdam, van 5 april 2019 in zaak nr. 18/2157 in het geding tussen: de vreemdeling en de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid. Procesverloop Bij besluit van 26 februari 2018 heeft de staatssecretaris de verzoeken van de vreemdeling om terug te komen op het besluit hem uit te zetten naar Rwanda en hem te compenseren voor de schade die hij heeft geleden als gevolg van de vreemdelingendetentie voorafgaand aan de uitzetting, afgewezen.

Bij uitspraak van 5 april 2019 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. T. de Boer, advocaat te Amsterdam, hoger beroep ingesteld. De staatssecretaris heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven De vreemdeling heeft nadere stukken ingediend. Overwegingen 1. Wat de vreemdeling in de grieven 1, 2, 3, 4 en 9 aanvoert, leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd.

De reden daarvoor is dat het geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000).

2. In grief 5 betoogt de vreemdeling tevergeefs dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat de staatssecretaris in het arrestatiebevel en de beschuldiging en de daarop volgende correspondentie met Interpol geen aanleiding heeft hoeven zien om een hernieuwde beoordeling in het kader van artikel 3 van het EVRM te verrichten. De informatie in die stukken bevat, zoals de rechtbank terecht heeft overwogen, geen relevante nieuwe ontwikkeling ten opzichte van de informatie die de staatssecretaris heeft betrokken bij zijn eerdere beoordelingen van mogelijke schending van artikel 3 van het EVRM. Er is geen sprake dat, zoals de vreemdeling stelt, hij nu wordt afgerekend op zijn eerdere proceshouding. De overige omstandigheden die de vreemdeling heeft aangevoerd, vormen geen nieuwe feiten of omstandigheden als bedoeld in de uitspraak van de Afdeling van 12 juni 2015, ECLI:NL:RVS:2015:1995. Het arrest van het EHRM van 23 maart 2016, F.G. t. Zweden, ECLI:CE:ECHR:2016:0323JUD004361111, leidt niet tot een ander oordeel omdat het juridisch kader daarin anders is. De grief faalt.

3. Anders dan de vreemdeling in de grieven 6, 7 en 8 betoogt, is hem geen effectief rechtsmiddel onthouden. De rechtbank heeft terecht overwogen dat de vreemdeling schending van artikelen 5 en 6 van het EVRM in de vreemdelingrechtelijke procedures aan de orde had kunnen stellen. Dat, naar appellant stelt, de staatssecretaris ambtshalve tijdens de asielrechtelijke procedures en voorafgaande aan zijn uitzetting naar Rwanda had moeten beoordelen of sprake is van een dergelijke schending, had de vreemdeling ook toen naar voren kunnen brengen. In dit verband is mede van belang dat de rechtbank terecht en op goede gronden heeft overwogen dat de staatssecretaris niet ten onrechte ambtshalve heeft geconcludeerd dat de ontvangst van een internationaal arrestatiebevel op de vooravond van de uitzetting geen relevant nieuw feit betreft dat hij met de vreemdeling zou moeten delen.

Gelet op het toetsingskader als bedoeld in bovenvermelde uitspraak van de Afdeling van 12 juni 2015 heeft de rechtbank verder terecht overwogen dat de vreemdeling het rechtsmiddel heeft gekregen om een rechterlijk oordeel te krijgen over de vraag of de staatssecretaris juist heeft gehandeld met de betrekking tot de uitzetting van de vreemdeling in maart 2015. De grieven falen.

4. Het hoger beroep is ongegrond. De uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd. De staatssecretaris hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. N. Verheij, voorzitter, en mr. H. Troostwijk en mr. A. Kuijer, leden, in tegenwoordigheid van mr. E.L.N. Bakker, griffier. De voorzitter is verhinderd de uitspraak te ondertekenen. w.g. Bakker griffier Uitgesproken in het openbaar op 24 juni 2020 395.