Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2019:3063 ECLI:NL:RVS:2019:3063 Generato dall'IA

Court dismisses asylum appeal regarding lack of witness testimony due to applicant's own unproven credibility.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2019:3063
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Council of State dismissed the asylum seeker's appeal against the District Court's rejection of their residence permit application. The applicant argued the lower court failed to explain why they did not hear witnesses under oath, but the court found the decision justified because the applicant had not provided credible evidence of their own character. Consequently, the appeal was deemed inadmissible as it did not require further motivation under the Foreigners Act.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Vreemdelingenwet 2000, artikel 91, tweede lid; De rechter is niet verplicht om een uitspraak te motiveren indien de klacht geen vraag bevat die beantwoord moet worden in het belang van de rechtseenheid of rechtsontwikkeling.

Parole chiave

Generato dall'IA
asylum appeal lack of witness testimony applicant credibility Foreigners Act administrative review procedural motivation unproven character

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht
Datum uitspraak: 5 september 2019 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: [de vreemdeling], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Middelburg, van 19 februari 2019 in zaak nr.
artikel 91, tweede lid, van de Vreemdelingenwet 2000
De reden daarvoor is dat het geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vreemdelingenwet 2000).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

201901670/1/V2. Datum uitspraak: 5 september 2019 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: [de vreemdeling], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Middelburg, van 19 februari 2019 in zaak nr. NL19.40 in het geding tussen: de vreemdeling en de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid. Procesverloop Bij besluit van 2 januari 2019 heeft de staatssecretaris, voor zover thans van belang, een aanvraag van de vreemdeling om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.

Bij uitspraak van 19 februari 2019 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. D. de Heuvel, advocaat te Papendrecht, hoger beroep ingesteld. Vervolgens is het onderzoek gesloten. Overwegingen 1. De vreemdeling klaagt terecht dat de rechtbank in de uitspraak niet heeft gemotiveerd waarom de door hem meegebrachte personen ter zitting niet als getuigen onder ede zijn gehoord. Deze klacht leidt echter niet tot vernietiging van de aangevallen uitspraak.

Uit het proces-verbaal van de zitting kan immers worden afgeleid dat de rechtbank heeft afgezien van het horen van voornoemde personen, omdat dit naar haar oordeel niet kon bijdragen aan de beoordeling van de zaak. De rechtbank heeft dat terecht gedaan (vergelijk de uitspraak van de Afdeling van 4 maart 2011, ECLI:NL:RVS:2011:6192), alleen al omdat de vreemdeling zelf geen aannemelijke verklaringen heeft afgelegd over zijn gestelde geaardheid (zie de uitspraak van de Afdeling van 29 augustus 2018, ECLI:NL:RVS:2018:2884).

2. Wat de vreemdeling verder heeft aangevoerd, leidt evenmin tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat het geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vreemdelingenwet 2000).

3. Het hoger beroep is kennelijk ongegrond. De uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd. De staatssecretaris hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. C.J. Borman, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. M.M. Bosma, griffier. w.g. Borman w.g. Bosma lid van de enkelvoudige kamer griffier Uitgesproken in het openbaar op 5 september 2019 572-894.