Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2019:2393 ECLI:NL:RVS:2019:2393 Generato dall'IA

Court allows asylum appeal, overturning lower court for failing to hear applicant on alleged apostasy.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2019:2393
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Council of State declared the asylum applicant's appeal admissible and annulled the lower court's decision. The applicant alleged apostasy from Islam, while the Secretary of Justice argued this claim was unproven and that the applicant failed to establish his origin in Southern Somalia. The lower court incorrectly dismissed the procedural defect because it believed the Secretary could not assess the danger of apostasy without knowing the specific region of origin. The appellate court ruled that international reports indicated apostasy posed severe risks across all of Somalia, meaning the lower court erred in dismissing the failure to hear the applicant on this crucial issue.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Articles 3:2, 6:22, 8:54 of the General Administrative Law (Awb); The lower court erred in dismissing a procedural defect where the executive authority failed to hear the applicant on a claim of apostasy, as the risk of persecution from such a claim is not limited to specific regions of Somalia.

Parole chiave

Generato dall'IA
asylum appeal procedural defect failure to hear apostasy claim risk of persecution Somalia origin administrative law

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 3:2 of the General Administrative Law (Awb)
Article 6:22 of the General Administrative Law (Awb)
Article 8:54, first paragraph, of the General Administrative Law (Awb)
artikel 6:22 van de Awb
De rechtbank heeft vervolgens dit gebrek met artikel 6:22 van de Awb gepasseerd, omdat de staatssecretaris niet kan beoordelen welk gevaar er van de gestelde afvalligheid uitgaat, zolang niet vaststaat uit welk deel van Somalië de vreemdeling afkomstig is.
artikel 3:2 van de Awb
Doende wat de rechtbank zou moeten doen, zal de Afdeling het beroep van de vreemdeling alsnog gegrond verklaren en het besluit van 30 januari 2019 wegens strijd met artikel 3:2 van de Awb vernietigen.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

201903081/1/V2. Datum uitspraak: 12 juli 2019 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: de Awb) op het hoger beroep van: [de vreemdeling], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Roermond, van 11 april 2019 in zaak nr. NL19.2102 in het geding tussen: de vreemdeling en de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid. Procesverloop Bij besluit van 30 januari 2019 heeft de staatssecretaris, voor zover thans van belang, een aanvraag van de vreemdeling om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.

Bij uitspraak van 11 april 2019 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. M. Stoetzer-van Esch, advocaat te Lent, hoger beroep ingesteld. Vervolgens is het onderzoek gesloten. Overwegingen 1. De vreemdeling heeft de Somalische nationaliteit. Hij heeft in zijn zienswijze, voor zover nu van belang, gesteld dat hij afvallig is. De staatssecretaris heeft zich in het besluit op het standpunt gesteld dat de vreemdeling geenszins aannemelijk heeft gemaakt dat deze stelling waar is.

De staatssecretaris heeft zich verder op het standpunt gesteld dat de vreemdeling zijn herkomst uit Zuid-Somalië niet aannemelijk heeft gemaakt. De rechtbank heeft onbestreden overwogen dat de staatssecretaris het besluit onzorgvuldig heeft genomen, omdat hij de vreemdeling onvoldoende in de gelegenheid heeft gesteld om zijn gestelde afvalligheid nader te onderbouwen door hem daarover niet te horen. De rechtbank heeft vervolgens dit gebrek met artikel 6:22 van de Awb gepasseerd, omdat de staatssecretaris niet kan beoordelen welk gevaar er van de gestelde afvalligheid uitgaat, zolang niet vaststaat uit welk deel van Somalië de vreemdeling afkomstig is.

Daarbij heeft de rechtbank van belang geacht dat de situatie in Centraal- en Zuid-Somalië en de situatie in Noord-Somalië erg van elkaar verschillen.

2. De vreemdeling klaagt in zijn enige grief terecht dat de rechtbank ten onrechte het in 1 genoemde gebrek heeft gepasseerd. De vreemdeling heeft ter onderbouwing van zijn grief verwezen naar een passage uit het algemeen ambtsbericht Centraal- en Zuid-Somalië van 23 november 2017, waarin staat dat ook in gebieden in Somalië die niet onder controle staan van Al-Shabaab het volstrekt taboe is om te tonen dat men niet gelovig is en dat ook daar afvalligheid tot bijzonder grote problemen leidt (p. 45). Uit de voetnoot bij deze passage volgt dat deze informatie gebaseerd is op informatie uit het 'Somalia 2016 International Religious Freedom Report' van het US State Department van 15 augustus 2017.

Dat rapport gaat niet alleen over Centraal- en Zuid-Somalië, maar ook over Noord-Somalië. Omdat aldus afvalligheid in heel Somalië tot problemen kan leiden, heeft de rechtbank ten onrechte overwogen dat de staatssecretaris niet kan beoordelen welk gevaar er van de gestelde afvalligheid uit zou gaan. De rechtbank heeft dan ook ten onrechte overwogen dat het gebrek, dat de staatssecretaris de vreemdeling niet over zijn gestelde afvalligheid heeft gehoord, met artikel 6:22 van de Awb kan worden gepasseerd. De grief slaagt.

3. Het hoger beroep is kennelijk gegrond. De uitspraak van de rechtbank moet worden vernietigd. Doende wat de rechtbank zou moeten doen, zal de Afdeling het beroep van de vreemdeling alsnog gegrond verklaren en het besluit van 30 januari 2019 wegens strijd met artikel 3:2 van de Awb vernietigen.

4. De staatssecretaris moet de proceskosten vergoeden. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. verklaart het hoger beroep gegrond; II. vernietigt de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Roermond, van 11 april 2019 in zaak nr. NL19.2102; III. verklaart het in die zaak ingestelde beroep gegrond; IV. vernietigt het besluit van 30 januari 2019, kenmerk […]; V. veroordeelt de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid tot vergoeding van bij de vreemdeling in verband met de behandeling van het beroep en het hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 1536,00 (zegge: vijftienhonderdzesendertig euro), geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand. Aldus vastgesteld door mr. N. Verheij, voorzitter, en mr. H. Troostwijk en mr. C.J. Borman, leden, in tegenwoordigheid van mr. J.W. Prins, griffier. w.g. Verheij w.g. Prins voorzitter griffier Uitgesproken in het openbaar op 12 juli 2019 363-844.