Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2019:1988 ECLI:NL:RVS:2019:1988 Generato dall'IA

Administrative court dismisses appeal against emergency enforcement for improper waste disposal where applicant failed to prove non-responsibility.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2019:1988
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Administrative Chamber of the Council of State dismissed the appellant's appeal against the municipality's decision to apply emergency administrative enforcement for improperly offering household waste. The appellant argued she was not heard due to homelessness and that a roommate placed the waste bag containing her care card. The court held that the presence of the care card legally linked the waste to the appellant, and she bore the risk of her roommate's actions.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Article 4 of the General Local Regulation for Arnhem; Article 1 of the Implementing Regulation Article 4.2.3.5, third paragraph, APV: The person to whom the found waste can be traced is presumed to be the offender unless proven otherwise; the choice to have a roommate offer waste is the individual's responsibility.

Parole chiave

Generato dall'IA
emergency administrative enforcement improper waste disposal presumption of guilt care card identification roommate liability administrative appeal burden of proof

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 4 of the General Local Regulation for Arnhem
Article 1 of the Implementing Regulation Article 4.2.3.5, third paragraph, APV

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

201806090/1/A1. Datum uitspraak: 26 juni 2019 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak in het geding tussen: [appellante], wonend te Arnhem, en het college van burgemeester en wethouders van Arnhem, verweerder. Procesverloop Bij besluit van 26 februari 2018 heeft het college zijn beslissing om op 6 februari 2018 spoedeisende bestuursdwang toe te passen wegens het op onjuiste wijze aanbieden van huishoudelijke afvalstoffen, op schrift gesteld. Daarbij heeft het college vermeld dat een gedeelte van de kosten van de toepassing van bestuursdwang (€ 140,00) voor rekening van [appellante] komt.

Bij besluit van 26 juni 2018 heeft het college het door [appellante] hiertegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Tegen dit besluit heeft [appellante] beroep ingesteld. Het college heeft een verweerschrift ingediend. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 11 juni 2019, waar [appellante] en het college, vertegenwoordigd door P.T.F.A. de Boer, zijn verschenen. Overwegingen 1. De toepassing van spoedeisende bestuursdwang heeft bestaan uit het verwijderen van een vuilniszak die op 6 februari 2018 naast een ondergrondse afvalcontainer aan de Koewei te Arnhem is aangetroffen.

Omdat in de vuilniszak een zorgpas met de naam van [appellante] is aangetroffen, heeft het college haar aangemerkt als overtreder van artikel 4 van de Algemene Plaatselijke Verordening voor Arnhem in samenhang met artikel 1 van het Uitvoeringsbesluit artikel 4.2.3.5, derde lid, APV. [appellante] woonde destijds op de [locatie] op kamers in het kader van ‘begeleid wonen’ of ‘kamer training’ van de Stichting Lindehout. 2. [appellante] betoogt dat zij in de bezwaarprocedure ten onrechte niet is gehoord. Zij heeft de uitnodiging van de hoorzitting niet ontvangen omdat zij niet meer op het adres [locatie] woonde en dakloos was. 2.1.

Bij brief van 11 juni 2018 is [appellante] uitgenodigd voor de hoorzitting op 21 juni 2018 over haar bezwaarschrift. [appellante] is op de hoorzitting niet verschenen. De uitnodiging is verstuurd naar het adres [locatie], Arnhem. Dit adres komt overeen met het in het bezwaarschrift vermelde adres en met het adres dat in de Basiregistratie Personen (BRP) van de gemeente is opgenomen. [appellante] heeft het college niet in kennis gesteld van het feit dat zij niet meer op dat adres woonde en heeft evenmin een (gewijzigd) correspondentieadres doorgegeven.

Dat de uitnodiging voor de hoorzitting [appellante] niet heeft bereikt en zij dus niet op de hoogte was van de hoorzitting, komt dan ook voor haar risico. Het betoog faalt. 3. [appellante] betoogt verder dat zij niet de overtreder is. Zij stelt dat zij niet degene is geweest die de vuilniszak naast container heeft gezet. Mogelijk was dat een medebewoner. Zij heeft de leidinggevende van het begeleid wonen dit ook laten weten, maar die heeft het verder niet uitgezocht, aldus [appellante]. 3.1. Volgens vaste rechtspraak van de Afdeling mag ervan worden uitgegaan dat de persoon tot wie de aangetroffen afvalstoffen kunnen worden herleid, ook de overtreder is, tenzij de betrokkene het tegendeel aannemelijk maakt.

Zie voor een uiteenzetting van deze rechtspraak de uitspraak van 18 juli 2018, ECLI:NL:RVS:2018:2432. 3.2. De op 6 februari 2018 aangetroffen vuilniszak is tot [appellante] herleidbaar, omdat daarin een zorgpas met haar naam is aangetroffen. Dit betekent dat het college ervan mag uitgaan dat [appellante] de overtreder is, tenzij zij aannemelijk maakt dat zij niet degene is geweest die de vuilniszak op onjuiste wijze heeft aangeboden. Met de stelling dat de vuilniszak mogelijk door een ander naast de container is gezet, heeft zij dit niet aannemelijk gemaakt.

Ook als [appellante] zou worden gevolgd in de stelling dat niet zij, maar een medebewoner de vuilniszak ter inzameling heeft aangeboden, leidt dat niet tot de conclusie dat [appellante] niet verantwoordelijk kan worden gehouden voor de overtreding. De keuze van [appellante] om haar huishoudelijke afvalstoffen door een medebewoner ter inzameling te laten aanbieden, komt voor haar rekening en risico. Het verkeerd aanbieden van de vuilniszak door een medebewoner dient dan ook aan [appellante] te worden toegerekend. Hetgeen [appellante] heeft aangevoerd geeft daarom geen aanleiding voor het oordeel dat het college haar ten onrechte als overtreder heeft aangemerkt.

Het betoog faalt.

4. Het beroep is ongegrond.

5. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: verklaart het beroep ongegrond. Aldus vastgesteld door mr. H. Troostwijk, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. G.J. Deen, griffier. w.g. Troostwijk lid van de enkelvoudige kamer De griffier is verhinderd de uitspraak te ondertekenen. Uitgesproken in het openbaar op 26 juni 2019 190.