Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2019:1504 ECLI:NL:RVS:2019:1504 Generato dall'IA

Court refuses to lift temporary stay of mobile home closure due to unproven health improvement claims.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2019:1504
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The provisional judge rejected the mayor's request to lift the temporary suspension of the mobile home closure order. While the mayor claimed the resident's health had improved, the court found no written evidence supporting this assertion, noting instead a doctor's statement indicating the resident was terminally ill. Consequently, the judge maintained the suspension to protect the resident's health until the main case hearing in June.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Article 8:87 first paragraph Awb; Article 8:72 fifth paragraph Awb: The provisional judge may lift a temporary measure if the underlying circumstances have changed, but must weigh competing interests and require sufficient evidence of such change before acting.

Parole chiave

Generato dall'IA
provisional measure lifting suspension health improvement burden of proof mobile home closure terminal illness procedural fairness

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 8:87 first paragraph Awb
Article 8:72 fifth paragraph Awb
artikel 8:87 van de Algemene wet bestuursrecht

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

201808234/3/A3. Datum uitspraak: 9 mei 2019 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak van de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (hierna: de voorzieningenrechter) op een verzoek van: de burgemeester van Oss, verzoeker, om opheffing (artikel 8:87 van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: de Awb)) van de bij uitspraak van de voorzieningenrechter van 1 november 2018 in zaak nr. 201808234/2/A3 getroffen voorlopige voorziening hangende het hoger beroep van: [wederpartij A] en [wederpartij B], wonend te Oss, tegen de uitspraak van de rechtbank Oost-Brabant van 4 oktober 2018 in zaken nrs. 18/2028 en 18/1955 in het geding tussen: [wederpartij A] en [wederpartij B] en de burgemeester.

Procesverloop Bij besluit van 16 mei 2018 heeft de burgemeester besloten de woonwagen en het bijgebouw op het adres [locatie] te Oss voor de duur van drie maanden te sluiten krachtens artikel 13b van de Opiumwet. Bij besluit van 1 augustus 2018 heeft de burgemeester het door [wederpartij A] en [wederpartij B] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 4 oktober 2018 heeft de rechtbank het door [wederpartij A] en [wederpartij B] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak hebben [wederpartij A] en [wederpartij B] hoger beroep ingesteld.

Teven hebben [wederpartij A] en [wederpartij B] de voorzieningenrechter verzocht een voorlopige voorziening te treffen. Bij uitspraak van 1 november 2018 heeft de voorzieningenrechter bij wijze van voorlopige voorziening het besluit van 1 augustus 2018 geschorst. De burgemeester heeft de voorzieningenrechter verzocht die voorlopige voorziening op te heffen. [wederpartij A] en [wederpartij B] hebben een schriftelijke uiteenzetting gegeven en een nader stuk ingediend. De voorzieningenrechter heeft het verzoek ter zitting behandeld op 25 april 2019, waar de burgemeester, vertegenwoordigd door mr.

F.A. Pommer, advocaat te Nijmegen, en H.W.J. Staassen, en [wederpartij A] en [wederpartij B], vertegenwoordigd door mr. R. Laatsman, advocaat te Oss, en [gemachtigde], zijn verschenen. Overwegingen 1. Het oordeel van de voorzieningenrechter heeft een voorlopig karakter en is niet bindend in de bodemprocedure.

2. Artikel 8:87, eerste lid, van de Awb luidt: "De voorzieningenrechter kan, ook ambtshalve, een voorlopige voorziening opheffen of wijzigen, ook als zij is getroffen met toepassing van artikel 8:72, vijfde lid." 3. [wederpartij A] en haar dochter [wederpartij B] wonen in de woonwagen waarvan de burgemeester de sluiting voor de duur van drie maanden heeft bevolen. In verband met de gezondheidstoestand van [wederpartij A] en het kunnen verblijven op een plek in een zorginstelling waar de voor haar noodzakelijke zorgvoorzieningen kunnen worden geboden, heeft de voorzieningenrechter bij uitspraak van 1 november 2018 bij wijze van voorlopige voorziening het besluit van 1 augustus 2018 geschorst, omdat nog geen zekerheid bestaat of, dan wel op welke datum, een dergelijke plek aanwezig is.

4. Het verzoek van de burgemeester strekt tot opheffing van de bij uitspraak van 1 november 2018 getroffen voorlopige voorziening. De burgemeester heeft hieraan ten grondslag gelegd dat [zorginstantie], de ouderenzorginstantie die [wederpartij A] thuiszorg verleent, hem heeft aangegeven dat de gezondheidssituatie van [wederpartij A] is verbeterd waardoor haar zelfstandigheid is toegenomen en niet langer hoeft te worden toegewerkt naar een opname in een zorginstelling.

5. De voorzieningenrechter stelt vast dat de burgemeester geen schriftelijke verklaring van [zorginstantie] heeft overgelegd. Daarentegen hebben [wederpartij A] en [wederpartij B] een schriftelijke verklaring van hun huisarts van 16 april 2019 overgelegd waarin staat dat [wederpartij A] ernstig ziek is en in haar terminale levensfase is aangekomen. Ter zitting heeft de burgemeester te kennen gegeven dat hij hiermee niet bekend was op het moment waarop om opheffing van de schorsing is gevraagd, dat hij deze verklaring van de huisarts niet wil ontkennen, maar dat dit volgens hem niet meebrengt dat [wederpartij A] niet tijdelijk elders zou kunnen wonen, bijvoorbeeld in de naastgelegen woonwagen van haar zoon.

6. Nu de burgemeester de aan zijn verzoek ten grondslag gelegde verbetering van de gezondheidssituatie van [wederpartij A] niet aannemelijk heeft gemaakt en gelet op de omstandigheid dat de bodemzaak binnen afzienbare termijn, namelijk op 7 juni 2019, ter zitting van de Afdeling zal worden behandeld, ziet de voorzieningenrechter, na afweging van de betrokken belangen, geen aanleiding de verzochte opheffing van de schorsing van het besluit van 1 augustus 2018 toe te wijzen. Voor een beperkte inwilliging van het verzoek in die zin dat de schorsing alleen wordt opgeheven voor het bijgebouw, waar onder meer de wasmachine van [wederpartij A] staat, ziet de voorzieningenrechter evenmin aanleiding, gelet op de omstandigheid dat de bodemzaak al op 7 juni 2019 ter zitting zal worden behandeld.

7. Het verzoek dient te worden afgewezen.

8. De burgemeester dient op na te melden wijze tot vergoeding van de proceskosten te worden veroordeeld. Beslissing De voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. wijst het verzoek af; II. veroordeelt de burgemeester van Oss tot vergoeding van bij [wederpartij A] en [wederpartij B] in verband met de behandeling van het verzoek opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 1.024,00 (zegge: duizendvierentwintig euro), geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand. Aldus vastgesteld door mr. J.A.W. Scholten-Hinloopen, voorzieningenrechter, in tegenwoordigheid van mr. W.J.C. Robben, griffier. w.g. Scholten-Hinloopen w.g. Robben voorzieningenrechter griffier Uitgesproken in het openbaar op 9 mei 2019 610.