Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2019:1020 ECLI:NL:RVS:2019:1020 Generato dall'IA

Court dismisses administrative compensation claim where no unlawful decision exists and prior withdrawal bars review.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2019:1020
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Council of State confirmed the lower court's rejection of the appellant's claim for administrative compensation under Article 8:88 of the General Administrative Law. The appellant argued that the agency's termination of his debt service was unlawful due to administrative errors, but the court found no unlawful decision was made. Furthermore, the court ruled that the appellant's prior withdrawal of a related appeal rendered the agency's termination lawful and unreviewable, thus barring the current compensation request.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Article 8:88, first paragraph, of the General Administrative Law; Article 3:30, first paragraph, of the General Administrative Law: Administrative compensation requires an unlawful decision; a prior withdrawal of appeal renders a subsequent termination lawful and unreviewable, precluding compensation claims.

Parole chiave

Generato dall'IA
administrative compensation unlawful decision requirement withdrawal of appeal debt service termination reviewability bar

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 8:88, first paragraph, of the General Administrative Law
Article 3:30, first paragraph, of the General Administrative Law
artikel 8:88 van de Awb
De rechtbank is ook niet gebleken dat het door [appellant] gestelde is aan te merken als schade ontstaan als gevolg van een van de andere onder artikel 8:88 van de Awb genoemde oorzaken.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

201806101/1/A2. Datum uitspraak: 3 april 2019 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellant], wonend te [woonplaats], tegen de uitspraak van de rechtbank Overijssel van 14 juni 2018 in zaak nr. 17/1802 op een verzoek om schadevergoeding als bedoeld in artikel 8:88, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: Awb). Procesverloop Bij uitspraak van 14 juni 2018 heeft de rechtbank het verzoek van [appellant] om schadevergoeding op grond van artikel 8:88, eerste lid, van de Awb afgewezen. Deze uitspraak is aangehecht.

Tegen deze uitspraak heeft [appellant] hoger beroep ingesteld. Het college heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven. [appellant] heeft nadere stukken ingediend. Met toestemming van partijen is afgezien van een behandeling van de zaak ter zitting. Overwegingen 1. Volgens [appellant] is het schulddienstverleningstraject dat hij volgde beëindigd als gevolg van onrechtmatig handelen van het college. [appellant] stelt hierdoor schade te hebben geleden. Hij heeft de rechtbank daarom verzocht het college te veroordelen tot schadevergoeding.

2. De rechtbank heeft geen grond gezien het college te veroordelen tot vergoeding van schade. Uit artikel 8:88, eerste lid, aanhef en onder a, van de Awb volgt dat daarvoor sprake moet zijn van een onrechtmatig besluit en het college heeft geen onrechtmatig besluit genomen. De rechtbank is ook niet gebleken dat het door [appellant] gestelde is aan te merken als schade ontstaan als gevolg van een van de andere onder artikel 8:88 van de Awb genoemde oorzaken. Zij heeft daarom het verzoek om schadevergoeding afgewezen.

3. In hoger beroep betoogt [appellant] dat de rechtbank niet heeft onderkend dat de uitvoering van het besluit waarbij het college hem schulddienstverlening heeft toegezegd gebrekkig is geweest en hij daardoor schade heeft geleden. Het college heeft de aan de schulddienstverlening verbonden uitkering overgemaakt op een verkeerd bankrekeningnummer, het college heeft deze fout niet zelf hersteld en het college heeft nagelaten de Belastingdienst/Toeslagen in kennis te stellen van het schulddienstverleningstraject. Deze handelingen hebben de beëindiging van het schulddienstverleningstraject tot gevolg gehad. Het college is daarom aansprakelijk voor de schade die uit deze handelingen is voortgevloeid, aldus [appellant]. 3.1. De rechtbank heeft terecht overwogen dat de door [appellant] gestelde handelingen van het college - daargelaten of die hebben plaatsgevonden en, zo ja, of die als onrechtmatig moeten worden aangemerkt - buiten het bereik van artikel 8:88 van de Awb vallen. Het betoog faalt.

4. Voor zover [appellant] stelt schade te hebben geleden als gevolg van de beëindiging van het schulddienstverleningstraject, overweegt de Afdeling als volgt. De rechtbank heeft bij uitspraak van 19 april 2017 geoordeeld dat het college in redelijkheid gebruik heeft kunnen maken van zijn bevoegdheid tot beëindiging van de schulddienstverlening, met name omdat [appellant] te kennen heeft gegeven geen prijs te stellen op voortzetting van deze dienstverlening. De rechtbank heeft in die uitspraak verder geoordeeld dat van een onrechtmatig besluit geen sprake is, zodat geen aanleiding bestaat het college te veroordelen tot vergoeding van schade. De rechtbank heeft in de aangevallen uitspraak terecht overwogen dat haar uitspraak van 19 april 2017 onherroepelijk is, omdat [appellant] het tegen die uitspraak ingestelde hoger beroep heeft ingetrokken.

5. Uit het hiervoor overwogene volgt dat de rechtbank terecht het verzoek van [appellant] om schadevergoeding heeft afgewezen.

6. Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd.

7. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. F.C.M.A. Michiels, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. W. Dijkshoorn, griffier. w.g. Michiels w.g. Dijkshoorn lid van de enkelvoudige kamer griffier Uitgesproken in het openbaar op 3 april 2019 735.