Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2018:4104 ECLI:NL:RVS:2018:4104 Generato dall'IA

Court confirms asylum rejection despite procedural flaw, ruling no actual prejudice occurred to the applicant.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2018:4104
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Council of State confirmed the lower court's dismissal of the asylum seeker's appeal against the State Secretary's decision not to process a new asylum application. Although the court acknowledged a procedural error in applying Article 4:6 of the General Administrative Law, it found no evidence that this flaw disadvantaged the applicant. Consequently, the appeal was rejected, but the State Secretary was ordered to pay the applicant's legal costs.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Articles 4:6, second paragraph; Article 6:22 of the General Administrative Law; A procedural defect in not processing an asylum application does not justify overturning a decision if it is not shown that the applicant was disadvantaged by the error.

Parole chiave

Generato dall'IA
asylum application procedural defect no prejudice costs of proceedings administrative law disadvantage general administrative law

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 4:6, second paragraph of the General Administrative Law
Article 6:22 of the General Administrative Law
Article 30, first paragraph of the Aliens Act 2000
artikel 6:22 van de Awb
De Afdeling is echter van oordeel dat niet aannemelijk is dat de vreemdeling door dit gebrek is benadeeld en ziet aanleiding dit gebrek te passeren met toepassing van artikel 6:22 van de Awb.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

201802003/1/V3. Datum uitspraak: 12 december 2018 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: de Awb) op het hoger beroep van: [de vreemdeling], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Middelburg, van 5 maart 2018 in zaak nr. NL18.2915 in het geding tussen: de vreemdeling en de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid. Procesverloop Bij besluit van 8 februari 2018 heeft de staatssecretaris een aanvraag van de vreemdeling om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, niet in behandeling genomen.

Bij uitspraak van 5 maart 2018 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. M.C.M. van der Mark, advocaat te Goes, hoger beroep ingesteld. Vervolgens is het onderzoek gesloten. Overwegingen 1. In zijn grieven klaagt de vreemdeling dat de rechtbank ten onrechte de staatssecretaris heeft gevolgd in zijn standpunt dat hij de opvolgende asielaanvraag terecht met toepassing van artikel 4:6, tweede lid, van de Awb niet in behandeling heeft genomen, nadat hij een eerdere asielaanvraag van de vreemdeling krachtens artikel 30, eerste lid, van de Vreemdelingenwet 2000 (hierna: de Vw 2000) niet in behandeling had genomen. 1.1.

De in deze grieven opgeworpen rechtsvraag heeft de Afdeling bij uitspraak van 25 oktober 2018, ECLI:NL:RVS:2018:3504, reeds beantwoord. Uit die uitspraak volgt dat de onder 1 genoemde klacht van de vreemdeling terecht is voorgedragen. De rechtbank heeft niet onderkend dat er door de onterechte toepassing van artikel 4:6, tweede lid, van de Awb een gebrek kleeft aan het besluit van 8 februari 2018. 1.2. De Afdeling is echter van oordeel dat niet aannemelijk is dat de vreemdeling door dit gebrek is benadeeld en ziet aanleiding dit gebrek te passeren met toepassing van artikel 6:22 van de Awb.

De vreemdeling stelt weliswaar terecht dat in voornoemd besluit staat dat hij de behandeling van zijn verzoek om een voorlopige voorziening in beroep niet in Nederland mag afwachten, maar hij heeft niet gesteld dat hij reeds voor de uitspraak van de rechtbank op dat verzoek is overgedragen. Daarnaast heeft de staatssecretaris in voornoemd besluit niet alleen toepassing gegeven aan artikel 4:6, tweede lid, van de Awb, maar is hij ook ingegaan op het betoog van de vreemdeling dat hij voor Duitsland ten onrechte is uitgegaan van het interstatelijk vertrouwensbeginsel.

De staatssecretaris heeft daarmee feitelijk de beoordeling gemaakt die nodig is om krachtens artikel 30, eerste lid, van de Vw 2000 de asielaanvraag niet in behandeling te nemen. De Afdeling ziet dan ook geen aanleiding de uitspraak van de rechtbank vanwege het hiervoor genoemde gebrek te vernietigen.

2. Het hoger beroep is kennelijk ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd met verbetering van de gronden waarop deze rust.

3. De staatssecretaris dient op na te melden wijze tot vergoeding van de proceskosten te worden veroordeeld. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. bevestigt de aangevallen uitspraak; II. veroordeelt de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid tot vergoeding van bij de vreemdeling in verband met de behandeling van het beroep en het hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 1.503,00 (zegge: vijftienhonderddrie euro), geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand. Aldus vastgesteld door mr. A.B.M. Hent, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. D. van Leeuwen, griffier. w.g. Hent w.g. Van Leeuwen lid van de enkelvoudige kamer griffier Uitgesproken in het openbaar op 12 december 2018 373-848.