Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2018:3646 ECLI:NL:RVS:2018:3646 Generato dall'IA

Detention without return order deemed unlawful; appeal allowed; compensation awarded to foreign national.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2018:3646
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Council of State declared the lower court's dismissal of the foreign national's appeal against detention unlawful. The appellant argued that detention without a prior return order violated statutory requirements, while the state contended the measure was justified under existing provisions. The court ruled that detention under Article 59 of the Aliens Act is only lawful if a return order exists, finding the detention unlawful and awarding compensation.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Article 59, first paragraph, sub-item a of the Aliens Act 2000; Article 62a of the Aliens Act 2000: Detention of an illegal foreigner is unlawful unless a return order has been issued prior to or simultaneously with the measure.

Parole chiave

Generato dall'IA
Aliens Act 2000 detention without return order unlawful deprivation of liberty compensation for unlawful detention procedural violation in administrative law

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 59, first paragraph, sub-item a of the Aliens Act 2000
Article 62a of the Aliens Act 2000
Article 8:69, first paragraph of the General Administrative Law Act
Article 106, first paragraph of the Aliens Act 2000
artikel 62a van de Vw 2000

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

201807344/1/V3. Datum uitspraak: 8 november 2018 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: Awb) op het hoger beroep van: [de vreemdeling], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Rotterdam, van 30 augustus 2018 in zaak nr. NL18.15042 in het geding tussen: de vreemdeling en de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid. Procesverloop Bij besluit van 13 augustus 2018 is de vreemdeling in vreemdelingenbewaring gesteld. Bij uitspraak van 30 augustus 2018 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep ongegrond verklaard en het verzoek om schadevergoeding afgewezen.

Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. M.C.M. van der Mark, advocaat te Goes, hoger beroep ingesteld. Tevens heeft hij daarbij de Afdeling verzocht hem schadevergoeding toe te kennen. Vervolgens is het onderzoek gesloten. Overwegingen 1. In de eerste grief klaagt de vreemdeling dat de rechtbank niet is ingegaan op de door hem voorgedragen beroepsgrond dat de staatssecretaris geen terugkeerbesluit heeft genomen en de maatregel van bewaring hierdoor onrechtmatig is. 1.1. De vreemdeling heeft deze beroepsgrond ter zitting voorgedragen, maar de rechtbank is zonder deze te beoordelen ervan uitgegaan dat aan de maatregel van bewaring een terugkeerbesluit ten grondslag ligt.

Door voornoemde beroepsgrond onbesproken te laten heeft de rechtbank gehandeld in strijd met artikel 8:69, eerste lid, van de Awb waarin, voor zover hier van belang, is bepaald dat uitspraak wordt gedaan op de grondslag van het verhandelde tijdens het onderzoek ter zitting. De grief slaagt.

2. Het hoger beroep is reeds hierom kennelijk gegrond. De tweede grief behoeft daarom geen bespreking. De aangevallen uitspraak dient te worden vernietigd. Doende hetgeen de rechtbank zou behoren te doen, zal de Afdeling het besluit van 13 augustus 2018 toetsen in het licht van de daartegen in eerste aanleg aangevoerde beroepsgronden, voor zover deze nog bespreking behoeven.

3. De vreemdeling heeft in beroep naar voren gebracht dat de staatssecretaris geen terugkeerbesluit jegens hem heeft genomen. 3.1. Zoals de Afdeling eerder heeft overwogen (uitspraak van 22 maart 2013, ECLI:NL:RVS:2013:BZ8677), mag een maatregel van bewaring, opgelegd aan een onderdaan van een derde land die illegaal in Nederland verblijft, op de in artikel 62a van de Vw 2000 benoemde uitzonderingsgevallen na, uitsluitend worden opgelegd indien voorafgaand aan dan wel gelijktijdig met die maatregel een terugkeerbesluit is genomen. 3.2. De staatssecretaris heeft de maatregel van bewaring opgelegd krachtens artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw 2000. Het dossier bevat geen terugkeerbesluit en de staatssecretaris heeft ter zitting bij de rechtbank niet weersproken dat hij geen terugkeerbesluit jegens de vreemdeling heeft genomen. Gelet hierop en op wat is overwogen onder 3.1, is de maatregel van meet af aan onrechtmatig. De beroepsgrond slaagt.

4. De Afdeling zal het beroep van de vreemdeling tegen het besluit van 13 augustus 2018, waarbij hem een vrijheidsontnemende maatregel is opgelegd, reeds hierom alsnog gegrond verklaren. De overige beroepsgronden behoeven geen bespreking meer. Nu de vrijheidsontnemende maatregel al is opgeheven, kan een daartoe strekkend bevel achterwege blijven. Aan de vreemdeling wordt met toepassing van artikel 106, eerste lid, van de Vw 2000 na te melden vergoeding toegekend over de periode van 13 augustus 2018 tot 10 september 2018, de dag waarop de vrijheidsontnemende maatregel is opgeheven.

5. De staatssecretaris dient op na te melden wijze tot vergoeding van de proceskosten te worden veroordeeld. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. verklaart het hoger beroep gegrond; II. vernietigt de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Rotterdam, van 30 augustus 2018 in zaak nr. NL18.15042; III. verklaart het door de vreemdeling bij de rechtbank in die zaak ingestelde beroep gegrond; IV. kent aan de vreemdeling een vergoeding toe van € 2.290,00 (zegge: tweeduizendtweehonderdnegentig euro), ten laste van de Staat der Nederlanden, te betalen door de griffier van de Raad van State;

V. veroordeelt de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid tot vergoeding van bij de vreemdeling in verband met de behandeling van het beroep en het hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 1.503,00 (zegge: vijftienhonderddrie euro), geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand. Aldus vastgesteld door mr. N. Verheij, voorzitter, en mr. A.W.M. Bijloos en mr. A.J.C. de Moor-van Vugt, leden, in tegenwoordigheid van mr. S.H. Nienhuis, griffier. w.g. Verheij w.g. Nienhuis voorzitter griffier Uitgesproken in het openbaar op 8 november 2018 466-863.