Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2017:2431 ECLI:NL:RVS:2017:2431 Generato dall'IA

Court dismisses appeal as inadmissible regarding expulsion order and confirms lower court ruling on entry ban.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2017:2431
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The court declared the appeal inadmissible regarding the expulsion order because the appellant failed to demonstrate specific damage caused by the decision. While the entry ban was found inadmissible for lack of relevant questions, the appeal was deemed clearly unfounded on that point. Consequently, the lower court's decision confirming the entry ban was upheld, and no costs were assigned.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Articles 85, first and second paragraph, and 91, second paragraph, of the Aliens Act 2000: An appeal is inadmissible if the appellant cannot concretize damage resulting from the expulsion order, and an appeal is clearly unfounded if the arguments do not raise questions requiring a ruling in the interest of legal unity or general legal protection.

Parole chiave

Generato dall'IA
Aliens Act 2000 expulsion order entry ban inadmissible appeal legal interest concrete damage administrative review

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 85, first and second paragraph, of the Aliens Act 2000
Article 91, second paragraph, of the Aliens Act 2000
Article 8:54, first paragraph, of the General Administrative Law

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

201705447/1/V3. Datum uitspraak: 6 september 2017 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: [de vreemdeling], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Rotterdam, van 4 juli 2017 in zaak nr. 17/11605 in het geding tussen: de vreemdeling en de staatssecretaris van Veiligheid en Justitie. Procesverloop Bij besluit van 8 augustus 2016 heeft de staatssecretaris de vreemdeling opgedragen de Europese Unie onmiddellijk te verlaten (hierna: het terugkeerbesluit) en tegen hem een inreisverbod uitgevaardigd.

Bij uitspraak van 4 juli 2017 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. S.C. van Paridon, advocaat te Rotterdam, hoger beroep ingesteld. Vervolgens is het onderzoek gesloten. Overwegingen Het terugkeerbesluit 1. De vreemdeling betoogt in zijn hogerberoepschrift dat hij ondanks dat hij inmiddels is uitgezet nog steeds belang heeft bij de beoordeling van zijn hoger beroep voor zover gericht tegen het terugkeerbesluit, omdat hij als gevolg van dat besluit schade heeft geleden. 1.1.

Zoals de Afdeling eerder heeft overwogen (uitspraak van 27 juni 2013, ECLI:NL:RVS:2013:137) is met de uitzetting van de vreemdeling na de uitreiking van het terugkeerbesluit, voldaan aan de bij dat besluit vastgestelde terugkeerverplichting. Het terugkeerbesluit is dan ook uitgewerkt. De vreemdeling heeft niet geconcretiseerd waaruit de door hem als gevolg van het terugkeerbesluit geleden schade bestaat. Onder deze omstandigheden heeft de vreemdeling geen belang bij het hoger beroep voor zover gericht tegen de ongegrondverklaring van het beroep tegen het terugkeerbesluit.

2. Het hoger beroep is in zoverre kennelijk niet-ontvankelijk. Het inreisverbod 3. Hetgeen in het hogerberoepschrift is aangevoerd en aan artikel 85, eerste en tweede lid, van de Vreemdelingenwet 2000 voldoet, kan niet tot vernietiging van de aangevallen uitspraak leiden. Omdat het aldus aangevoerde geen vragen opwerpt die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoording behoeven, wordt, gelet op artikel 91, tweede lid, van deze wet, met dat oordeel volstaan.

4. Het hoger beroep is in zoverre kennelijk ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd.

5. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. verklaart het hoger beroep, voor zover gericht tegen het terugkeerbesluit, niet-ontvankelijk; II. bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. A.B.M. Hent, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. M.T. Annen, griffier. w.g. Hent w.g. Annen lid van de enkelvoudige kamer griffier Uitgesproken in het openbaar op 6 september 2017 765-846.