Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2017:2309 ECLI:NL:RVS:2017:2309 Generato dall'IA

Administrative appeal dismissed for lack of interest due to tax authority's subsequent favorable revision of the child care allowance decision.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2017:2309
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Council of State declared the administrative appeal inadmissible because the appellant no longer had a legal interest in the proceedings. The tax authority had previously reduced the appellant's child care allowance to zero, but subsequently revised this decision on July 20, 2017, to grant a positive amount. Consequently, the court ruled that no further judicial review was necessary as the appellant's grievance was resolved by the administrative act.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Article 1:21 of the General Administrative Law; Article 1:21 of the General Administrative Law: An administrative appeal is inadmissible if the applicant no longer has a legal interest in the outcome of the proceedings due to a subsequent favorable administrative decision.

Parole chiave

Generato dall'IA
lack of legal interest inadmissible appeal child care allowance administrative revision procedural dismissal tax authority decision subsequent favorable act

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 1:21 of the General Administrative Law

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

201607468/1/A2. Datum uitspraak: 30 augustus 2017 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellante], wonend te [woonplaats], tegen de uitspraak van de rechtbank Zeeland-West-Brabant van 15 augustus 2016 in zaak nr. 16/1815 in het geding tussen: [appellante] en de Belastingdienst/Toeslagen. Procesverloop Bij besluit van 11 september 2015 heeft de Belastingdienst/Toeslagen de kinderopvangtoeslag van [appellante] over 2013 definitief vastgesteld op nihil en € 12.972,00 aan teveel betaalde voorschotten teruggevorderd. Bij besluit van 18 januari 2016 heeft de Belastingdienst/Toeslagen het door [appellante] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.

Bij uitspraak van 15 augustus 2016 heeft de rechtbank het door [appellante] daartegen ingestelde beroep niet-ontvankelijk verklaard. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft [appellante] hoger beroep ingesteld. De Belastingdienst/Toeslagen heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 4 mei 2017, waar [appellante], vertegenwoordigd door mr. J. van Ginneken, rechtsbijstandverlener te Breda, en de Belastingdienst/Toeslagen, vertegenwoordigd door mr. drs. J.H.E. van der Meer, zijn verschenen.

Bij besluit van 20 juli 2017 heeft de Belastingdienst/Toeslagen de kinderopvangtoeslag van [appellante] over 2013 herzien en definitief vastgesteld op € 4.845,00. [appellante] heeft een nader stuk ingediend. Overwegingen 1. Bij het besluit van 20 juli 2017 heeft de Belastingdienst/Toeslagen aan [appellante] over het jaar 2013 kinderopvangtoeslag voor de periode 1 januari 2013 tot en met 11 juni 2013 toegekend. Volgens door [appellante] bij de rechtbank overgelegde stukken heeft zij in 2013 alleen in deze periode gebruik gemaakt van kinderopvang.

De Belastingdienst/Toeslagen is derhalve geheel aan het bezwaar van [appellante] tegemoetgekomen. [appellante] heeft in haar reactie van 20 juli 2017 geen gronden tegen dat besluit aangevoerd. Het voorgaande betekent dat [appellante] geen belang meer heeft bij de behandeling van haar hoger beroep. De Afdeling zal het hoger beroep niet-ontvankelijk verklaren. Het voorgaande betekent tevens dat tegen het besluit van 20 juli 2017 geen beroep van rechtswege is ontstaan.

2. De Belastingdienst/Toeslagen dient op na te melden wijze tot vergoeding van de proceskosten te worden veroordeeld. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk; II. veroordeelt de Belastingdienst/Toeslagen tot vergoeding van bij [appellante] in verband met de behandeling van het beroep en het hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 1.980,00 (zegge: negentienhonderdtachtig euro), geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand; III. gelast dat de Belastingdienst/Toeslagen aan [appellante] het door haar betaalde griffierecht ten bedrage van € 46,00 (zegge: zesenveertig euro) voor de behandeling van het beroep vergoedt. Aldus vastgesteld door mr. E. Steendijk, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. H. Oranje, griffier. w.g. Steendijk w.g. Oranje lid van de enkelvoudige kamer griffier Uitgesproken in het openbaar op 30 augustus 2017 507.