Court allows asylum seeker's appeal, overturning lower court's dismissal of return refusal due to Germany's implied consent.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Council of State declared the lower court's judgment granting the asylum seeker's appeal admissible but ultimately found the original return refusal inadmissible. While the court acknowledged the applicant's procedural victory, it ruled that Germany's implied consent to return, caused by the expiration of the decision deadline under Article 25(2) of Regulation (EU) No 604/2013, legally equated to explicit acceptance. Consequently, the lower court's order to issue a new decision was reversed, and the asylum claim was declared unfounded.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArticle 25(2) of Regulation (EU) No 604/2013; The expiration of the prescribed period for deciding on a return request constitutes a fictitious consent to return, which is legally equivalent to explicit acceptance of the removal request.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
201607391/1/V3. Datum uitspraak: 14 februari 2017 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: de staatssecretaris van Veiligheid en Justitie, appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Roermond, van 23 september 2016 in zaak nr. 16/11771 in het geding tussen: [de vreemdeling] en de staatssecretaris. Procesverloop Bij besluit van 27 mei 2016 heeft de staatssecretaris een aanvraag van de vreemdeling om haar een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, buiten behandeling gesteld.
Dit besluit is aangehecht. Bij uitspraak van 23 september 2016 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep gegrond verklaard, dat besluit vernietigd en de staatssecretaris opgedragen een nieuw besluit te nemen. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft de staatssecretaris hoger beroep ingesteld. Het hogerberoepschrift is aangehecht. De vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. P.J.M. Bongaarts, advocaat te Maastricht, heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven. Vervolgens is het onderzoek gesloten. Overwegingen 1.
Voor de beantwoording van de in het hogerberoepschrift opgeworpen vragen verwijst de Afdeling naar haar uitspraken van 18 januari 2017, ECLI:NL:RVS:2017:74 en ECLI:NL:RVS:2017:75. De daarin gegeven overwegingen zijn ook in deze zaak van toepassing. De omstandigheid dat Duitsland in deze zaak ingevolge artikel 25, tweede lid, van Verordening (EU) nr. 604/2013 (PB 2013, L 180), wegens het laten verstrijken van de voorgeschreven termijn om te beslissen op het terugnameverzoek, van rechtswege heeft ingestemd met terugname van de vreemdeling maakt daarbij - anders dan de vreemdeling in haar schriftelijke uiteenzetting naar voren heeft gebracht - geen verschil.
Ingevolge deze bepaling staat het fictieve claimakkoord immers gelijk met de uitdrukkelijke aanvaarding van het verzoek om terugname.
2. Het hoger beroep is kennelijk gegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden vernietigd. Doende hetgeen de rechtbank zou behoren te doen, zal de Afdeling het beroep van de vreemdeling tegen het besluit van 27 mei 2016 van de staatssecretaris alsnog ongegrond verklaren.
3. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. verklaart het hoger beroep gegrond; II. vernietigt de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Roermond, van 23 september 2016 in zaak nr. 16/11771; III. verklaart het door de vreemdeling bij de rechtbank in die zaak ingestelde beroep ongegrond. Aldus vastgesteld door mr. G. van der Wiel, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. A.M. van Meurs-Heuvel, griffier. w.g. Van der Wiel w.g. Van Meurs-Heuvel lid van de enkelvoudige kamer griffier Uitgesproken in het openbaar op 14 februari 2017 47.