Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2017:1255 ECLI:NL:RVS:2017:1255 Generato dall'IA

Court dismisses lower court's ruling on standstill clause violation due to flawed reasoning regarding advisory board trends.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2017:1255
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Council of State declared the lower court's judgment void and remanded the case for a fresh review of the residence permit application. The lower court had annulled the government's refusal based on a violation of the standstill clause in the EU-Turkey Association Agreement, citing a perceived shift in the advisory board's strictness. The Council of State overturned this finding, ruling that the lower court incorrectly inferred a stricter standard from outdated data and isolated cases, noting the applicant failed to prove unequal treatment.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Articles 41(1) of the Additional Protocol to the Association Agreement between the European Economic Community and Turkey; The lower court erred in finding a standstill clause violation by drawing incorrect conclusions from historical advisory board data, requiring the applicant to demonstrate actual unequal treatment in comparable cases.

Parole chiave

Generato dall'IA
standstill clause violation EU-Turkey Association Agreement residence permit refusal advisory board assessment equal treatment principle lower court error remand for review

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 41(1) of the Additional Protocol to the Association Agreement between the European Economic Community and Turkey
Article 8:54, first paragraph, of the General Administrative Law

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

201701216/1/V1. Datum uitspraak: 10 mei 2017 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: de staatssecretaris van Veiligheid en Justitie, appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Amsterdam, van 13 januari 2017 in zaak nr. 16/1154 in het geding tussen: [de vreemdeling] en de staatssecretaris. Procesverloop Bij besluit van 4 april 2014 heeft de staatssecretaris een aanvraag van de vreemdeling om hem een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.

Bij besluit van 23 december 2015 (hierna: het besluit) heeft de staatssecretaris het daartegen door de vreemdeling gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 13 januari 2017 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep gegrond verklaard, het besluit vernietigd en bepaald dat de staatssecretaris een nieuw besluit op het gemaakte bezwaar neemt met inachtneming van hetgeen in de uitspraak is overwogen. Tegen deze uitspraak heeft de staatssecretaris hoger beroep ingesteld. De vreemdeling, vertegenwoordigd door mr.

B. Aydin, advocaat te Amsterdam, heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven. Vervolgens is het onderzoek gesloten. Overwegingen 1. De staatssecretaris heeft de aanvraag van de vreemdeling, met de Turkse nationaliteit, afgewezen omdat met de door hem beoogde arbeid als zelfstandige in de bouw, geen wezenlijk Nederlands belang is gediend omdat zijn toetreding een negatief effect heeft op de Nederlandse markteconomie en werkgelegenheidssituatie. De staatssecretaris heeft dat in het besluit gehandhaafde standpunt gebaseerd op het advies van de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (hierna: de RvO) van 18 november 2014, aangevuld op 23 november 2015.

2. De rechtbank heeft onder verwijzing naar haar uitspraak van 1 september 2016, ECLI:NL:RBDHA:2016:12179, overwogen dat het besluit in strijd is met artikel 41, eerste lid, van het Aanvullend Protocol bij de overeenkomst waarbij een associatie tot stand is gebracht tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije (PB 1972, L 293; hierna: de standstill-bepaling) en om die reden het beroep gegrond verklaard en het besluit vernietigd.

3. De staatssecretaris betoogt in de enige grief onder verwijzing naar zijn hogerberoepschrift tegen voormelde uitspraak van 1 september 2016, dat de rechtbank ten onrechte, onder verwijzing naar die uitspraak, het beroep van de vreemdeling gegrond heeft verklaard en het besluit heeft vernietigd. 3.1. Bij uitspraak van 4 april 2017, ECLI:NL:RVS:2017:977, heeft de Afdeling het door de staatssecretaris tegen voormelde uitspraak van 1 september 2016 ingestelde hoger beroep gegrond verklaard en die uitspraak vernietigd. De Afdeling heeft daarin overwogen dat de rechtbank ten onrechte uit de cijfers over werkgelegenheid en werkloosheid in de jaren 2011-2015, in samenhang met het gegeven dat de RvO in 2012 en 2013 in vier zaken positief heeft geadviseerd, heeft afgeleid dat de RvO een strengere toetsingsmaatstaf is gaan hanteren waardoor de standstill-bepaling is geschonden.

De vreemdeling heeft geen gegevens overgelegd die in deze zaak leiden tot een andere conclusie. Gelet hierop heeft de rechtbank ten onrechte onder verwijzing naar voormelde uitspraak van 1 september 2016 het beroep van de vreemdeling gegrond verklaard en het besluit vernietigd. De grief slaagt.

4. Het hoger beroep is kennelijk gegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden vernietigd. Doende hetgeen de rechtbank zou behoren te doen, zal de Afdeling het besluit toetsen in het licht van de daartegen in eerste aanleg voorgedragen beroepsgronden, voor zover daarop, gelet op hetgeen hiervoor is overwogen, nog moet worden beslist.

5. De vreemdeling heeft in beroep aangevoerd dat de staatssecretaris in strijd met het gelijkheidsbeginsel heeft gehandeld omdat de RvO het verdringingseffect heeft beoordeeld in het aan het besluit ten grondslag gelegde negatieve advies, terwijl uit adviezen van de RvO in andere zaken niet blijkt dat die beoordeling heeft plaatsgevonden dan wel de RvO in andere zaken ondanks zodanige beoordeling positief heeft geadviseerd. Reeds omdat de adviezen van de RvO waarnaar de vreemdeling heeft verwezen dateren van 2013 en daarvoor, terwijl het advies van de RvO in deze zaak dateert van 18 november 2014 is, in aanmerking genomen hetgeen hiervoor onder 3.1. is overwogen, geen sprake van gelijke gevallen. De beroepsgrond faalt.

6. Het beroep is ongegrond.

7. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. verklaart het hoger beroep gegrond; II. vernietigt de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Amsterdam, van 13 januari 2017 in zaak nr. 16/1154; III. verklaart het in die zaak ingestelde beroep ongegrond. Aldus vastgesteld door mr. N. Verheij, voorzitter, en mr. C.J. Borman en mr. E. Steendijk, leden, in tegenwoordigheid van mr. J. Willems, griffier. w.g. Verheij w.g. Willems voorzitter griffier Uitgesproken in het openbaar op 10 mei 2017 412.