Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2015:959 ECLI:NL:RVS:2015:959 Generato dall'IA

Court dismisses appeal against administrative enforcement costs when client is liable for waste disposal violation committed by their caregiver.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2015:959
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Council of Mayors of The Hague imposed administrative enforcement costs on the appellant for offering household waste in violation of the Waste Management Regulation 2010. The appellant argued that her caregiver, not herself, placed the waste bag near the collection container, attempting to shift liability. The court ruled that since the waste bag originated from the appellant and was offered under her instruction, she remains legally responsible for the violation despite the physical act being performed by her caregiver.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 5:25, first paragraph, Awb; Art. 1:1, first paragraph, Awb: The person to whom waste can be traced is presumed the violator unless they prove otherwise; a person who instructs another to commit a prohibited act is held responsible and deemed the violator.

Parole chiave

Generato dall'IA
administrative enforcement costs waste management regulation presumption of violation instruction by principal liability for third party act

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 5:25, first paragraph, Awb

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
200501068/1
200501068/1), zal in de regel mogen worden aangenomen dat de persoon tot wie de aangetroffen afvalstoffen kunnen worden herleid, ook de overtreder is.
200707345/1
200707345/1) is de overtreder in de eerste plaats degene die de verboden handeling fysiek verricht.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

201407618/1/A4. Datum uitspraak: 25 maart 2015 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak in het geding tussen: [appellante], wonend te Den Haag, en het college van burgemeester en wethouders van Den Haag, verweerder. Procesverloop Bij besluit van 9 mei 2014 heeft het college zijn beslissing om op 6 mei 2014 spoedeisende bestuursdwang toe te passen wegens het in strijd met de Afvalstoffenverordening 2010 van de gemeente Den Haag aanbieden van huishoudelijke afvalstoffen, op schrift gesteld. Daarbij heeft het college vermeld dat een gedeelte van de kosten van de toepassing van bestuursdwang (€ 126,00) voor rekening van [appellante] komt.

Bij besluit van 31 juli 2014 heeft het college het door [appellante] hiertegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Tegen dit besluit heeft [appellante] beroep ingesteld. De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 27 februari 2015, waar [appellante], bijgestaan door [gemachtigde], en het college, vertegenwoordigd door mr. W.G.C. Wijsman, zijn verschenen. Overwegingen 1. Ingevolge artikel 5:25, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht geschiedt de toepassing van bestuursdwang op kosten van de overtreder, tenzij deze kosten redelijkerwijze niet of niet geheel te zijnen laste behoren te komen.

2. De toepassing van spoedeisende bestuursdwang heeft bestaan uit het verwijderen van een huisvuilzak die op 6 mei 2014 ter hoogte van de [locatie] is aangetroffen naast de daar aanwezige ondergrondse restafvalcontainer (hierna: ORAC). Het college is ervan uitgegaan dat [appellante] de zak in strijd met de Afvalstoffenverordening 2010 heeft aangeboden, omdat daarin een tot haar adres herleidbaar poststuk is aangetroffen. 3. [appellante] betwist dat zij de overtreding heeft begaan. Zij voert aan dat niet zij, maar haar thuishulp, de huisvuilzak naast de ORAC heeft geplaatst. 3.1.

Zoals de Afdeling eerder heeft overwogen (onder meer in de uitspraak van 1 juni 2005 in zaak nr. 200501068/1), zal in de regel mogen worden aangenomen dat de persoon tot wie de aangetroffen afvalstoffen kunnen worden herleid, ook de overtreder is. Dit geldt echter niet indien diegene aannemelijk maakt dat hij niet degene is geweest die het te handhaven voorschrift heeft geschonden. Zoals de Afdeling ook eerder heeft overwogen (uitspraak van 15 oktober 2008 in zaak nr. 200707345/1) is de overtreder in de eerste plaats degene die de verboden handeling fysiek verricht.

Daarnaast kan in bepaalde gevallen degene die de overtreding niet zelf feitelijk begaat, doch aan wie de handeling is toe te rekenen, voor de overtreding verantwoordelijk worden gehouden en derhalve als overtreder worden aangemerkt. 3.2. Tussen partijen is niet in geschil dat de huisvuilzak van [appellante] afkomstig is, maar dat de door [appellante] via thuiszorgorganisatie Florein Zorg B.V. ingeschakelde thuishulp deze onjuist ter inzameling heeft aangeboden. De omstandigheid dat niet [appellante] zelf, maar haar thuishulp, de zak ter inzameling heeft aangeboden, leidt niet tot het oordeel dat het college [appellante] niet voor de overtreding verantwoordelijk kon houden.

Nu de aangetroffen zak moet worden geacht in opdracht van [appellante] te zijn aangeboden, dient het verkeerd ter inzameling aanbieden daarvan aan haar te worden toegerekend. Hetgeen [appellante] heeft aangevoerd geeft dan ook geen aanleiding voor het oordeel dat het college haar niet als overtreder mocht aanmerken.

4. Het beroep is ongegrond.

5. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: verklaart het beroep ongegrond. Aldus vastgesteld door mr. W. Sorgdrager, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. L.S. Kors, griffier. w.g. Sorgdrager w.g. Kors lid van de enkelvoudige kamer griffier Uitgesproken in het openbaar op 25 maart 2015 687.