Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2015:3840 ECLI:NL:RVS:2015:3840 Generato dall'IA

Court dismisses appeal confirming tenant ineligible for rent allowance due to lack of independent living space.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2015:3840
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Council of State confirmed the lower court's decision to reject the appellant's appeal against the tax authority's denial of rent allowance. The appellant argued that his shared apartment constituted independent living space based on photos and his social allowance, claiming he did not share essential facilities. The court ruled that mere control over specific rooms or facilities does not create independent living space under the Rent Allowance Act, as the appellant still shared the bathroom, shower, and kitchen with others.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Wet op de huurtoeslag; Burgerlijk Wetboek: Independent living space requires exclusive access to essential facilities, not merely partial control over specific rooms or shared amenities.

Parole chiave

Generato dall'IA
rent allowance eligibility independent living space shared accommodation tax authority appeal administrative law review

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
article 1, anhef en onder k, of the Rent Allowance Act
article 11, first paragraph, anhef en onder a, of the Rent Allowance Act
article 234 of Book 7 of the Civil Code

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

201506012/1/A2. Datum uitspraak: 16 december 2015 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellant], wonend te [woonplaats], tegen de uitspraak van de rechtbank Rotterdam van 24 juni 2015 in zaak nr. 14/8096 in het geding tussen: [appellant] en de Belastingdienst/Toeslagen. Procesverloop Bij besluit van 14 februari 2014 heeft de Belastingdienst/Toeslagen de aan [appellant] toegekende huurtoeslag over 2011 definitief vastgesteld op nihil en een bedrag van € 1.914,00 van hem teruggevorderd. Bij besluit van 8 oktober 2014 heeft de Belastingdienst/Toeslagen het door [appellant] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.

Bij uitspraak van 24 juni 2015 heeft de rechtbank het door [appellant] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft [appellant] hoger beroep ingesteld. De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige. Met toestemming van partijen is afgezien van behandeling van de zaak ter zitting. Overwegingen 1. Ingevolge artikel 1, aanhef en onder k, van de Wet op de huurtoeslag wordt in deze wet en de bepalingen die daarop berusten onder woning verstaan een gebouwde onroerende zaak voor zover deze als zelfstandige woonruimte, onvrije etage dan wel andere onzelfstandige woonruimte is verhuurd, alsmede de onroerende aanhorigheden.

Ingevolge artikel 11, eerste lid, aanhef en onder a, wordt een huurtoeslag slechts toegekend voor de huur van een woning die een zelfstandige woonruimte of een onvrije etage is. Ingevolge artikel 234 van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek wordt onder zelfstandige woning verstaan de woning welke een eigen toegang heeft en welke de bewoner kan bewonen zonder daarbij afhankelijk te zijn van wezenlijke voorzieningen buiten de woning.

2. Aan het besluit van 8 oktober 2014 heeft de Belastingdienst/Toeslagen ten grondslag gelegd dat [appellant] geen zelfstandige woonruimte bewoont en daarom niet in aanmerking komt voor huurtoeslag in het berekeningsjaar 2011. 3. [appellant] betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat de Belastingdienst/Toeslagen terecht heeft geoordeeld dat hij geen zelfstandige woonruimte bewoont. Volgens [appellant] blijkt het tegendeel uit de door hem overgelegde foto’s en zijn bijstandsuitkering. De wezenlijke voorzieningen op de etage die hij bewoont, worden door niemand anders gebruikt dan door hem, aldus [appellant]. 3.1.

De rechtbank heeft op 24 april 2015 een onderzoek ter plaatse ingesteld. De beschrijving van dit onderzoek in het daarvan opgemaakte proces-verbaal houdt in dat [appellant] de beschikking heeft over een afsluitbare woon-/slaapkamer en de wc, douche en keuken niet exclusief tot de woonruimte van [appellant] behoren. De rechtbank heeft terecht overwogen dat de Belastingdienst/Toeslagen zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat [appellant] een onzelfstandige woonruimte huurt en met juistheid heeft geoordeeld dat [appellant] niet in aanmerking komt voor huurtoeslag in het berekeningsjaar 2011.

De stelling van [appellant], dat hij de wc, douche en keuken niet met de andere bewoners hoeft te delen, maakt niet dat hij een zelfstandige woonruimte bewoont. Het betoog faalt.

4. Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd.

5. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. A.W.M. Bijloos, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. M.R. Poot, griffier. w.g. Bijloos w.g. Poot lid van de enkelvoudige kamer griffier Uitgesproken in het openbaar op 16 december 2015 362-735.