Administrative court dismisses appeal against municipal planning decision citing policy freedom and procedural adequacy.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Administrative Chamber of the Council of State dismissed the appellant's appeal against the municipal council's refusal to amend a specific land-use plan. The appellant argued that the existing plan failed to fully restore rights from previous plans and requested a separate procedure for their specific parcels. The court ruled that the council acted reasonably by rejecting the request, noting that the appellant could have raised their interests in the current plan procedure and that a separate procedure would not guarantee a better outcome.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArticle 3:10a of the General Administrative Law; Article 3:10 of the General Administrative Law: The administrative authority enjoys policy freedom in land-use planning decisions, and an appeal is inadmissible if the authority reasonably declined the request, provided the applicant had the opportunity to present their interests in the existing procedure.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
201305973/1/R3. Datum uitspraak: 12 november 2014 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak in het geding tussen: [appellante], gevestigd te Escharen, gemeente Grave, en de raad van de gemeente Grave, verweerder. Procesverloop Bij besluit van 25 september 2012 heeft de raad geweigerd het bestemmingsplan "Buitengebied 1998" ten behoeve van het bedrijf van [appellante], gevestigd aan de Graafschedijk 69 te Escharen, te wijzigen. Bij besluit van 23 april 2013 heeft de raad het door [appellante] hiertegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Tegen dit besluit heeft [appellante] beroep ingesteld.
De raad heeft een verweerschrift ingediend. [appellante] heeft nadere stukken ingediend. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 1 juli 2014, waar [appellante], vertegenwoordigd door mr. J. Rouwet, advocaat te Mill, en de raad, vertegenwoordigd door E. Daanen en D. Wessels, beiden werkzaam bij de gemeente, zijn verschenen. Overwegingen 1. Bij het besluit omtrent de vaststelling van een bestemmingsplan komt de raad beleidsvrijheid toe. De Afdeling toetst dit besluit terughoudend. De Afdeling beoordeelt aan de hand van de beroepsgronden of de raad in redelijkheid heeft kunnen afzien van de vaststelling van het plan en voorts of bij het nemen van dat besluit anderszins niet is gehandeld in strijd met het recht.
2. De raad heeft zich in het bestreden besluit op het standpunt gesteld dat het niet wenselijk is een afzonderlijke bestemmingsplanprocedure op te starten ten behoeve van het bedrijf van [appellante] omdat voor het bedrijf een passende regeling is opgenomen in het op dat moment bij de raad voorliggende bestemmingsplan "Buitengebied". 3. [appellante] betoogt dat het bestemmingsplan "Buitengebied" weliswaar een verbetering inhoudt voor haar positie, doch niet geheel tegemoet komt aan haar verlangens om daarin de rechten op te nemen die zij had in de voorheen geldende bestemmingsplannen "Buitengebied 1988" en "Buitengebied 1988 - Herziening 1991". Daarbij is het volgens haar niet zeker dat het nieuwe plan de eindstreep zal halen.
4. Gelet op de aan de raad toekomende beleidsvrijheid is er geen grond voor het oordeel dat de raad bij het bestreden besluit niet in redelijkheid de afwijzing van het verzoek van [appellante] om voor haar percelen een herziening van het bestemmingsplan "Buitengebied 1998" vast te stellen, heeft kunnen handhaven. De enkele omstandigheid dat [appellante] wil dat de rechten uit de voor de inwerkingtreding van het bestemmingsplan "Buitengebied 1998" geldende plannen wederom voor haar percelen gaan gelden, is daarvoor ontoereikend. Hierbij is van belang dat [appellante] haar wensen en belangen in de procedure met betrekking tot het op 25 april 2013 door de raad vastgestelde bestemmingsplan "Buitengebied" evenzeer aan de orde heeft kunnen stellen als in een afzonderlijke procedure die alleen betrekking zou hebben op haar percelen.
Voorts geldt ook voor een afzonderlijke procedure dat niet zeker is wanneer een in dat kader genomen besluit, dat overigens eerst later tot stand zou kunnen komen dan het besluit tot vaststelling van het bestemmingsplan "Buitengebied", in rechte onaantastbaar zou worden.
5. Het beroep is ongegrond.
6. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: verklaart het beroep ongegrond. Aldus vastgesteld door mr. W.D.M. van Diepenbeek, voorzitter, en mr. E. Helder en mr. R. Uylenburg, leden, in tegenwoordigheid van mr. M.J.M. Mathot, griffier. w.g. Van Diepenbeek w.g. Mathot voorzitter griffier Uitgesproken in het openbaar op 12 november 2014 413.