Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2014:2549 ECLI:NL:RVS:2014:2549 Generato dall'IA

Court dismisses appeal where claimant failed to submit compensation request within seven days of damage discovery under Fauna and Flora Act.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2014:2549
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Court of Administrative Justice confirmed the lower court's decision to reject the appellant's claim for compensation for damage caused by a protected wild boar. The appellant argued the administrative body failed to examine the merits of his request, but the court found the claimant had not submitted the required application form within the statutory seven-day period following the discovery of the damage. Consequently, the court ruled that the claim was inadmissible due to the missed deadline, establishing that the claimant bears the risk of not knowing the compensation procedure.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Articles 83, first paragraph, sub-item b; Article 84, first paragraph; Article 2, first and second paragraphs of the Fauna and Flora Act; Article 2 of the Regulation on the establishment of policy rules for damage compensation Faunafonds: A compensation request submitted outside the seven-day period following the constating of damage is not eligible for consideration, and the applicant bears the risk of not being aware of the possibility to apply.

Parole chiave

Generato dall'IA
Fauna and Flora Act wild boar damage compensation request seven-day deadline procedural inadmissibility administrative compensation protected species

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 83, first paragraph, sub-item b of the Fauna and Flora Act
Article 84, first paragraph of the Fauna and Flora Act
Article 2 of the Regulation on the establishment of policy rules for damage compensation Faunafonds

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
ECLI:NL:RVS:2008:200801317/1

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

201311076/1/A2. Datum uitspraak: 9 juli 2014 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellant], wonend te [woonplaats], tegen de uitspraak van de rechtbank Oost-Brabant van 31 oktober 2013 in zaak nr. 13/3309 in het geding tussen: [appellant] en het bestuur van het Faunafonds (hierna: het Faunafonds). Procesverloop Bij besluit van 12 december 2012 heeft het Faunafonds [appellant] kenbaar gemaakt zijn verzoek om tegemoetkoming in door een ziek wild zwijn aan zijn zeugen en biggen toegebrachte schade niet in behandeling te nemen.

Bij besluit van 15 mei 2013 heeft het Faunafonds het door [appellant] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 31 oktober 2013 heeft de rechtbank het door [appellant] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft [appellant] hoger beroep ingesteld. Het Faunafonds heeft een verweerschrift ingediend. De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 20 juni 2014, waar [appellant], bijgestaan door [gemachtigde], en het Faunafonds, vertegenwoordigd door mr.

K. Habets, vergezeld van W. Remijnse, beiden werkzaam in dienst van het Faunafonds, zijn verschenen. Overwegingen 1. Ingevolge artikel 83, eerste lid, aanhef en onder b, van de Flora- en faunawet (hierna: Ffw) heeft het Faunafonds tot taak het in de daarvoor in aanmerking komende gevallen verlenen van tegemoetkomingen in geleden schade, aangericht door dieren behorende tot beschermde inheemse diersoorten. Ingevolge artikel 84, eerste lid, wordt een tegemoetkoming als bedoeld in artikel 83, eerste lid, aanhef en onder b, slechts verleend voor zover een belanghebbende schade lijdt of zal lijden aangericht door dieren, behorende tot een beschermde inheemse diersoort, en die schade redelijkerwijs niet of niet geheel te zijnen laste behoort te blijven.

Een tegemoetkoming wordt naar billijkheid bepaald. Volgens artikel 2 van de Regeling vaststelling beleidsregels schadevergoeding Faunafonds (hierna: de Regeling) kan het bestuur de grondgebruiker op zijn verzoek een tegemoetkoming verlenen in door beschermde inheemse diersoorten aan de landbouw, de bosbouw of de visserij aangerichte schade met inachtneming van het hierna bepaalde.

1. Een verzoek voor een tegemoetkoming wordt bij het Faunafonds ingediend op een daartoe door het bestuur vastgesteld formulier met bijlagen.

2. Het verzoek moet door de aanvrager per post worden ingediend uiterlijk binnen zeven werkdagen, nadat deze de schade, die door een beschermde inheemse diersoort is veroorzaakt, heeft geconstateerd.

3. Schade welke niet binnen zeven werkdagen na constatering door de verzoeker op het bij het eerste lid vermelde formulier met bijlagen bij Dienst Regelingen is ingediend, komt niet voor een tegemoetkoming in aanmerking. Een pro-forma verzoek wordt niet beschouwd als een verzoek voor een tegemoetkoming.

2. In april 2012 vertoonde een aantal zeugen en biggen van [appellant] een ziektebeeld dat [appellant] niet kende. Hierop heeft [appellant] een dierenarts geraadpleegd. Een aantal dagen later, op 17 april 2012, vond [appellant] het kadaver van een dood wild zwijn op een afstand van 30 m van zijn bedrijf.

3. Aan het besluit van 12 december 2012 heeft het Faunafonds, voor zover thans van belang, ten grondslag gelegd dat [appellant] hem eerst op 11 december 2012 en derhalve na de in artikel 2, tweede lid, van de Regeling genoemde termijn op de hoogte heeft gesteld van de schade aan zijn zeugen en biggen en [appellant] niet een formulier als bedoeld in artikel 2, eerste lid, van de Regeling heeft ingediend. Aan het besluit van 15 mei 2013 heeft het Faunafonds een advies van de bezwaarschriftencommissie van het Faunafonds van 6 mei 2013 ten grondslag gelegd.

Volgens de commissie was het beter geweest om het verzoek van [appellant] af te wijzen in plaats van dit buiten behandeling te laten. Nu de bezwaren van [appellant] niet op de gevolgde procedure zien en het onderscheid voor hem niet een wezenlijk verschil oplevert, heeft de commissie geadviseerd het bezwaar ongegrond te verklaren. 4. [appellant] betoogt tevergeefs dat de rechtbank niet heeft onderkend dat het Faunafonds ten onrechte niet is toegekomen aan de inhoudelijke behandeling van zijn verzoek om tegemoetkoming in de door hem geleden schade.

Zoals de rechtbank terecht, onder verwijzing naar de uitspraak van de Afdeling van 15 oktober 2008 in zaak nr. 200801317/1, heeft overwogen, is de Regeling niet onredelijk. [appellant] heeft, naar niet in geschil is, zijn verzoek om tegemoetkoming niet binnen zeven werkdagen nadat hij de schade heeft geconstateerd ingediend. De afwijzing van de aanvraag is in zoverre in overeenstemming met de Regeling. Voor zover [appellant] zich op het standpunt heeft gesteld dat de termijnoverschrijding verschoonbaar is, kan hij hierin niet worden gevolgd. [appellant] had, anders dan hij heeft gesteld en ter zitting toegelicht, het onderzoek naar de oorzaak van de dood van het wilde zwijn niet hoeven afwachten om een verzoek om tegemoetkoming in te dienen.

Dat [appellant], naar hij heeft gesteld, onbekend was met de mogelijkheid een verzoek om tegemoetkoming op grond van de Ffw in te dienen, komt voor zijn risico en rekening.

5. Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd.

6. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. F.C.M.A. Michiels, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. P. Lodder, ambtenaar van staat. w.g. Michiels w.g. Lodder lid van de enkelvoudige kamer ambtenaar van staat Uitgesproken in het openbaar op 9 juli 2014 17-735.