Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2013:BY9233 ECLI:NL:RVS:2013:BY9233 Generato dall'IA

Court dismisses appeal where applicant failed to prove childcare costs despite direct payment to agency.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2013:BY9233
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Administrative Appeals Chamber of the Council of State confirmed the lower court's dismissal of the applicant's appeal against the tax authority's decision to set childcare allowance at zero. The applicant argued she had paid €1,312.99 directly to the childcare agency, citing a bank statement and the agency's declaration, but the court found this insufficient to prove actual costs. The court ruled that the applicant failed to meet her burden of proof regarding the existence and amount of childcare expenses required by the Childcare Act and Income-Related Allowances Act.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Article 5, first paragraph, of the Childcare Act; Article 7, first paragraph, of the Childcare Act; Article 18, first paragraph, of the Income-Related Allowances Act: The recipient of childcare allowance must substantiate both the existence and the specific amount of childcare costs incurred; mere payment to an agency without direct evidence of personal contribution is insufficient to establish these costs.

Parole chiave

Generato dall'IA
childcare allowance burden of proof substantiation of costs direct payment income-related allowances

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 5, first paragraph, of the Childcare Act (Wko)
Article 7, first paragraph, of the Childcare Act (Wko)
Article 18, first paragraph, of the Income-Related Allowances Act (Awir)

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
ECLI:NL:RVS:2012:BY9233
ECLI:NL:RVS:2012:BY9232

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

201201968/1/A2. Datum uitspraak: 23 januari 2013 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellante], wonend te [woonplaats], tegen de uitspraak van de rechtbank 's-Gravenhage van 4 januari 2012 in zaak nr. 11/6891 in het geding tussen: [appellante] en de Belastingdienst/Toeslagen. Procesverloop Bij besluit van 6 juli 2011 heeft de Belastingdienst de aan [appellante] over 2008 toegekende kinderopvangtoeslag definitief vastgesteld op nihil. Bij besluit van 18 augustus 2011 heeft de Belastingdienst het door [appellante] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.

Bij uitspraak van 4 januari 2012 heeft de rechtbank het door [appellante] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft [appellante] hoger beroep ingesteld. De Belastingdienst heeft een verweerschrift ingediend. De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige. Nadat partijen daartoe toestemming hadden verleend, heeft de Afdeling bepaald dat behandeling van de zaak ter zitting achterwege blijft en het onderzoek gesloten. Overwegingen 1. Ingevolge artikel 5, eerste lid, van de Wet kinderopvang (hierna: de Wko) heeft een ouder jegens het Rijk aanspraak op een kinderopvangtoeslag in de door hem of zijn partner te betalen kosten, indien de opvang plaatsvindt door tussenkomst van een geregistreerd gastouderbureau.

Ingevolge artikel 7, eerste lid, is de hoogte van de kinderopvangtoeslag afhankelijk van: a. de draagkracht en b. de kosten van kinderopvang per kind die worden bepaald door: 1˚ het aantal uren kinderopvang per kind in het berekeningsjaar, 2˚ de voor die kinderopvang te betalen prijs, met inachtneming van het bedrag, bedoeld in het tweede lid, en 3˚ de soort kinderopvang. Ingevolge artikel 18, eerste lid, van de Algemene wet inkomensafhankelijke regelingen (hierna: de Awir) verstrekken een belanghebbende, een partner en een medebewoner de Belastingdienst desgevraagd alle gegevens en inlichtingen die voor de beoordeling van de aanspraak op of de bepaling van de hoogte van de tegemoetkoming van belang kunnen zijn.

2. Aan het besluit van 18 augustus 2011 heeft de Belastingdienst ten grondslag gelegd dat [appellante] geen aanspraak op kinderopvangtoeslag heeft, omdat zij niet aannemelijk heeft gemaakt dat zij kosten voor kinderopvang heeft gehad.

3. De rechtbank heeft geoordeeld dat de Belastingdienst zich terecht op dat standpunt heeft gesteld, nu de kinderopvangtoeslag direct aan [gastouderbureau] is overgemaakt en dat bureau de gastouder voor de kinderopvang heeft betaald. 4. [appellante] betoogt dat de rechtbank aldus heeft miskend dat zij een eigen bijdrage van € 1.312,99 contant aan de gastouder heeft betaald. Zij wijst in dit verband op een bankafschrift van de gastouder. Voor zover het ervoor moet worden gehouden dat zij geen kosten voor kinderopvang heeft gehad, had de Belastingdienst de toeslag niet op nihil, maar op een lager bedrag moeten vaststellen, aldus [appellante]. 4.1.

Zoals de Afdeling eerder heeft overwogen (bijvoorbeeld uitspraak van 8 augustus 2012 in zaak nr. 201110603/1/A2), volgt uit artikel 18, eerste lid, van de Awir, gelezen in verbinding met artikel 7, eerste lid, aanhef en onder b, van de Wko, dat degene die kinderopvangtoeslag ontvangt, moet kunnen aantonen dat hij kosten voor kinderopvang heeft gehad en wat de hoogte ervan is. Uit het door [appellante] overgelegde bankafschrift heeft de Belastingdienst niet hoeven afleiden dat [appellante] een eigen bijdrage aan de gastouder heeft betaald. Ook met de schriftelijke verklaring van de gastouder dat zij van [appellante] € 1.312,99 heeft ontvangen, heeft de Belastingdienst niet aannemelijk gemaakt hoeven achten dat zij kosten voor kinderopvang heeft gehad.

Het betoog faalt.

5. Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd.

6. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. R.W.L. Loeb, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. R.F.J. Bindels, ambtenaar van staat. w.g. Loeb w.g. Bindels lid van de enkelvoudige kamer ambtenaar van staat Uitgesproken in het openbaar op 23 januari 2013 85-686.